bk132 - page 108

89
เกิ ดความรักในศิลปวั ฒนธรรมของตนเอง และสามารถถ ายทอดแกผู อื่ นได ”
(เด็กหญิงมนทกานต อร ามแสง, สัมภาษณ, เมื่อวันที่ 5พฤศจิกายน 2554)
สํ าหรั บแนวทางการดําเนิ นงานดานวั ฒนธรรมที่โรงเรียนไดจั ดขึ้น นั บเป นตนแบบ
กิจกรรมที่ เอื้อตอการบริหารจัดการงานศิลปวัฒนธรรมในชุมชนอยางมาก การใหชุ มชนไดมีส วน
รวมทั้งในรู ปแบบกรรมการสถานศึกษา นับเปนการมีส วนรวมระหวางโรงเรี ยนและชุมชนอยาง
แทจริงจากทัศนคติของผูบริหารการศึกษาไดแสดงความคิดเห็นวา “โรงเรียนมี แนวทางใหชาวบ าน
มารวมกิจกรรมของโรงเรี ยนมากขึ้นทั้งรูปแบบที่เป นทางการและไมเป นทางการ โดยชุมชนมี อิสระ
ในตัดสินใจเขาร วมและสามารถเสนอแนะกิจกรรมรวมกันได” (นายบั ญญัติ วรรณบุตร, สัมภาษณ
, เมื่อวันที่ 25ตุลาคม2554)
จากข อมูลขางต น สามารถสรุ ปไดวา โรงเรียนวัดโสมนัสมีกระบวนการจั ดการองค
ความรูดานศิลปวั ฒนธรรมในชุมชนเปนอยางดี มีการกําหนดเปนหลั กสูตรการเรียนการสอน และ
แผนงานอยางชัดเจนครูและเด็ กนักเรียนมีการพัฒนารูปแบบกิจกรรมร วมกันอย างตอเนื่อง โดย
บูรณาการพื้ นที่และชวงโอกาสต าง ๆ อยางเหมาะสม นับเป นตนแบบโรงเรียนที่ มีกระบวนการ
ถ ายทอดองค ความรูงานด านศิลปวั ฒนธรรมของชุมชนที่ เป นรูปธรรม แต อย างไรก็ตาม จาก
การศึกษาพบว า ขอจํากัดของการดํ าเนินงาน ยั งขาดการสนับสนุ นจากภาคประชาชนในชุมชน
และดานงบประมาณในการจัดกิ จกรรม รวมทั้งขาดการรวบรวมข อมูลของชุ มชน เพื่อเปนแหล ง
คนควาทางประวัติศาสตรในรูปแบบที่ ทันสมัยมากยิ่งขึ้น
จากผลการวิ จั ยไดชี้ ใหเห็ นถึงโอกาส และช องทางการสงเสริมให เกิดการเรี ยนรู ใน
คุณคาของทรัพยากรทางวัฒนธรรมที่มีอยูภายในชุ มชนอยางตอเนื่อง และเกิดความเขมแข็ งมาก
ยิ่งขึ้ น โดยโรงเรียนจะเปนเสมือนแหลงถายทอดองคความรู ที่อยูในระบบ สามารถเปนศูนยกลาง
ขอมูลข าวสาร และแหลงรวบรวมองค ความรูดานศิลปวัฒนธรรมไดในอนาคต ทั้งนี้ จะต องมีการ
ดําเนินการจั ดเก็บองค ความอยู อยางจริ งจังและตอเนื่อง และโรงเรี ยนยังเป นตัวกลางในการ
ประสานความสัมพันธระหวางหน วยงานตาง ๆที่เกี่ยวของ ในการทํ าใหเกิ ดความรวมมือระหว าง
กันซึ่ งจะทําใหการดําเนินงานดานศิลปวัฒนธรรมของชุมชนเกิดผลสัมฤทธิ์อยางแทจริง
จากการศึกษาแหลงเรี ยนรูดานศิลปวัฒนธรรมในชุมชนวั ดโสมนัส ทั้ง 4 แหลง ทําให
ทราบถึงองคความรูดานศิลปวั ฒนธรรมของชุมชนในหลายๆดาน เนื่องดวยเป นชุมชนที่ก อตั้งขึ้ น
พรอมๆกับวัดบานและผูคนที่เคลื่อนย ายถิ่นฐานมาจากหลายกลุมชน ดังนั้น ชุ มชนแหงนี้ จึงมี