92
“เลขเด็
ด” จาก “เซี
ยนหวย” คนต่
างๆ รวมทั
้
งไปเสาะหาตั
วเลขจากต้
นไม้
หรื
อพื
ชศั
กดิ ์
สิ
ทธิ ์
หรื
อสิ่
งมหั
ศจรรย์
อื่
นๆ
นอกจากนี
้
เขาและเพื่
อนๆ ยั
งมั
กจั
ดพิ
ธี
“ทาเลข” ในกุ
โบร์
หรื
อป่
าช้
าตอนกลางคื
นเป็
นประจา เขากล่
าวว่
า
นอกจากเขาแล้
วยั
งมี
ชาวกื
อเม็
งคนอื่
นๆ อี
กหลายคนที่
มั
กจะนั่
งเบี
ยดเสี
ยดท้
ายรถกระบะกั
นไปขอ “เลขเด็
ด”
หรื
อว่
า “ทาเลข” ในสถานที่
ต่
างๆกิ
จกรรมเหล่
านี
้
เพิ่
งยุ
ติ
ลงหลั
งเกิ
ดเหตุ
การณ์
ความไม่
สงบเพราะทุ
กคนต่
างกลั
ว
ในอั
นตรายที่
จะเกิ
ดขึ
้
นปั
จจุ
บั
น “ดาแมะ” หา “เลขเด็
ด” ด้
วยการโทรศั
พท์
ไปสอบถามคนในแวดวง เขาซื
้
อหวย
(ทั
้
งของประเทศไทยและมาเลเซี
ย) โดยการโทรศั
พท์
ไปยั
งตั
วแทนชาวจี
นในอ.รามั
น ซึ่
งเป็
นตั
วแทนของเจ้
ามื
อ
หวยรายใหญ่
ในจ.ยะลานอกจากนี
้
เขายั
งรั
บเป็
นเจ้
ามื
อหวยรายย่
อยในพื
้
นที่
ให้
กั
บตั
วแทนและเจ้
ามื
อหวยชาว
จี
นเหล่
านี
้
ด้
วยในบางครั
้
ง
“ดาแมะ” ยอมรั
บว่
าการเล่
นหวยเป็
นบาป แต่
เขาก็
ไม่
สามารถหั
กห้
ามใจได้
เมื่
อถามว่
าเคยถู
กผู
้
นา
ศาสนาตาหนิ
หรื
อห้
ามปรามเรื่
องการเล่
นหวยใต้
ดิ
นหรื
อไม่
เขาตอบว่
า “ไม่
เคย แล้
วอั
นนี
้
มั
นเป็
นสิ
ทธิ
ส่
วนบุ
คคล
ของเรา” เขากล่
าวว่
าในฐานะมุ
สลิ
มมี
แต่
ตั
วเขาเท่
านั
้
นที่
จะเป็
นผู
้
รั
บผลพวงจากการกระทาของเขาและมี
เฉพาะอั
ลเลาะห์
เท่
านั
้
นที่
เขาต้
องรั
บผิ
ด เชื่
อฟั
งหรื
อว่
ามี
พั
นธกรณี
ด้
วยนอกจากนี
้
เขากล่
าวว่
า
“มุ
สลิ
มสามารถล้
างบาปทั
้
งหมดที่
ผ่
านมาได้
ด้
วยการสั
ญญากั
บอั
ลเลาะห์
ว่
าคุ
ณจะไม่
ทามั
นอี
กอั
ลเลาะห์
จะยกโทษให้
คุ
ณถ้
าหากว่
าคุ
ณทาตามสั
ญญา แต่
ถ้
าคุ
ณไม่
ทาตามสั
ญญา
บาปก็
จะเพิ่
มขึ
้
นเป็
นสองเท่
ามะจะทาสั
ญญากั
บอั
ลเลาะห์
ตอนแก่
ว่
าจะเลิ
กเล่
นหวยเพราะว่
า
ถึ
งตอนนั
้
นมะคงไม่
อยากจะเล่
นหวยอี
กและบาปในอดี
ตก็
จะหมดไป แต่
ว่
าตอนนี
้
มะยั
งอยาก
เล่
นอยู
่
” (ดาแมะ, สั
มภาษณ์
5กรกฎาคม 2554)
การทาสั
ญญากั
บอั
ลเลาะห์
เป็
นสิ่
งที่
ชาวกื
อเม็
งโดยทั่
วไปปฏิ
บั
ติ
เมื่
อพวกเขาเผชิ
ญกั
บสถานการณ์
ที่
เกี่
ยวข้
องกั
บความผิ
ดบาป เช่
น “จามุ
” ซึ่
งเป็
นแฟนตั
วยงของมหรสพประเภทต่
างๆกล่
าวว่
าแท้
จริ
งแล้
วการชม
มหรสพเพื่
อความบั
นเทิ
งถื
อเป็
นบาปในศาสนาอิ
สลาม แต่
เขาหั
กห้
ามใจตั
วเองไม่
ได้
เขากล่
าวว่
าสิ่
งที่
เขา
สามารถกระทาได้
ก็
คื
อ “จามุ
จะสั
ญญากั
บอั
ลเลาะห์
เมื่
อตอนแก่
ว่
าจะไม่
ยุ
่
งเกี่
ยวกั
บเรื่
องสนุ
กอย่
างนี
้
อี
กต่
อไป
แล้
ว บาปในอดี
ตทั
้
งหมดก็
จะหมดไปแล้
วเราก็
จะไม่
ถู
กลงโทษหลั
งจากตาย” (จามุ
, สั
มภาษณ์
15 กั
นยายน
2554) ในทานองเดี
ยวกั
น “แชวอละ” กล่
าวว่
าเขาไม่
ร่
วมการแสดงพื
้
นบ้
านอี
กเลยหลั
งจากให้
สั
ญญากั
บอั
ล
เลาะห์
เขากล่
าวว่
าที่
เขาสามารถรั
กษาสั
ญญาที่
ให้
ไว้
กั
บอั
ลเลาะห์
ได้
จนถึ
งบั
ดนี
้
ก็
เพราะว่
า “เราแก่
แล้
วเราก็
เลย
ไม่
อยากเล่
นมั
นอี
ก แล้
วอี
กอย่
างก็
อายเด็
กมั
นด้
วยตอนนี
้
มี
แต่
เด็
กๆมั
นเล่
นกั
น เราคนแก่
ไปเล่
นด้
วยก็
อายเด็
ก”
(แชวอละ, สั
มภาษณ์
25กั
นยายน2554)