st124 - page 274

259
นอกจากนั้ นนโยบายการศึกษาของรัฐส่ งผลให้เด็กทุกกลุ่มชาติพันธุ์มีโอกาสเรี ยนร่วมกัน
พ่อแม่ชาวมุ สลิมที่ อยู่ไกลออกไปจะฝากลูกให้อยู่ บ้านชาวจี นในตลาดศรี รายาเพื่อเข้าโรงเรี ยน
อีกทั้ งมีการส่งเสริ มวัฒนธรรมพื้ นบ้าน เช่นลิเกป่ ามะโย่ง รองแง็งมโนห์ราและหนังตะลุง
นายอําเภอมีบทบาททางการปกครองควบคู่กับบทบาทของผู ้ นําท้องถิ่น เช่ นกํานันผู้ใหญ่บ้าน
แม่เฒ่าบ้านโดยเฉพาะตํ าแหน่ง“แม่ เฒ่ าบ้าน”บ่งบอกถึ งการปกครองของรัฐในยุคสมัยหนึ่ งที่ เปิ ด
โอกาสให้ผู ้หญิงมี บทบาทหน้าที่ในการปกครองชุ มชนเคียงบ่ าเคียงไหล่กับผู ้ ชาย
อย่างไรก็ตามนโยบายชาตินิ ยม ยุครัฐบาลจอมพลป.พิบูลสงครามก็ส่ งผลให้วัฒนธรรม
จากส่ วนกลางเข้ามาครอบงําและทําลายวัฒนธรรมหลากหลายในท้องถิ่นชาวเลไม่สามารถปรั บตัว
ได้เกิ ดชนชั้ นทางสั งคมในยุ คนี้ มี การเปลี่ ยนชื่อประเทศประชาชนและสั ญชาติ จากสยามเป็ น
“ไทย”ชาวจีนซึ่ งเป็ นกลุ่ มที่ ปรับตัวได้เร็ วที่สุ ดเริ่ มเปลี่ยนจากแซ่ มาใช้ชื่ อและนามสกุ ลแบบไทย
เพื่อให้ลูกหลานได้เรี ยนหนังสือชั้ นสูงๆตามคําแนะนําของครู
ต่ อมา เมื่อสั งคมวัฒนธรรมเริ่ มเปลี่ยนไปการพึ่ งพาทางเศรษฐกิจก็ เริ่ มปรั บเปลี่ยน ในยุ คที่
เกาะลันตาซบเซาชาวเลยังคงพึ่ งพานายทุนชาวจีนโดยเช่าซื้ อเรือและอวนจากเถ้าแก่ ชาวจีนบางครัวเรื อน
ค้าขายทําสวนยาพาราส่ วนชาวมุสลิมทําสวนยางพาราปลูกพืชผักสวนครัวทําไร่ ชาวไทยที่ ตั้ งถิ่นฐาน
บนเกาะจะแต่ งงานกลมกลืนกับชาวจี นและชาวมุสลิ มทั้ งชาวไทยและชาวจีนนิ ยมส่ งลูกไปเรี ยน
ในตัวจังหวัดและเมืองหลวงชาวมุ สลิ มให้ ลูกเรี ยนระดับมัธยมในโรงเรี ยนสายสามัญท้ องถิ่นบ้าง
โรงเรี ยนสอนศาสนาบ้าง ศึกษาต่อระดับอุดมศึกษาในต่างจังหวัดบ้างส่ วนใหญ่ เมื่อจบการศึ กษา
แล้วจะทํางานและแต่งงานกับคนต่างถิ่นมีบางคนเท่านั้ นที่ กลับมารั บราชการในหน่วยงานของรัฐ
และทําธุรกิจส่ วนตัว แต่ชาวเลเมื่อจบชั้ นประถมศึกษาภาคบังคับก็จะทําอาชีพประมงและรับจ้างแรงงาน
ผลการศึ กษาอัตลักษณ์ การปรับเปลี่ยนและการธํ ารงอัตลักษณ์ ทางชาติพันธุ์
ผลการศึกษาปั จจัยที่ ส่ งผลต่ออัตลักษณ์ การปรับเปลี่ยนและการธํารงอัตลักษณ์ทางชาติพันธุ์
ท่ามกลางการปฏิ สัมพันธ์ในฐานะชาวเกาะลันตาด้วยกันสื บเนื่องจากการที่แต่ละกลุ่มต่ างมี พื้นที่
ทางวัฒนธรรมและอัตลักษณ์ทางชาติ พันธุ ์ของตนเองทั้งที่สื บทอดเป็ นมรดกติดตัวมาจากถิ ่นฐานเดิ ม
ที่พลัดพรากจากมาและอัตลักษณ์ที่ สร้างขึ้ นในพื้นที่ ใหม่ เช่นตํานานความเชื่ อประเพณีพิ ธีกรรม
ภาษา อาหาร ที่ พักอาศัย พาหนะและการแสดงพื้ นบ้าน มี การแบ่ งพรมแดนทางวัฒนธรรม
ตามสํานึ กทางชาติพันธุ ์อย่างชั ดเจนว่าเป็ นชาวเลชาวจี นชาวมุ สลิ มและชาวไทยและมีวิถี การ
ดํ ารงชี วิ ตและการทํามาหากิ นที่ แตกต่ างกั นภายใต้ ระบบนิ เวศวัฒนธรรมที่ ต้ องพึ่ งพา
ทรัพยากรธรรมชาติร่วมกันดังคํากล่าวที่ว่า “ชาวเลเร่ร่ อนหาปลา แขกจองที่ทํานาทําสวนต่อเรื อ