st124 - page 276

261
มีความเชื่อเรื่องสิ่ งเหนือธรรมชาติและประกอบพิธีกรรมทางความเชื่ อบางอย่างร่ วมกันมีหมอไสยศาสตร์
ที่ เชี่ยวชาญเป็ นที่ ยอมรับของเพื่อนบ้านต่างกลุ่ มชุ ดแต่งกายผู ้ หญิ งเป็ นผ้าปาเต๊ะและเสื้ อลู กไม้
ชายเสื้ อยาวและแหลม เป็ นอัตลักษณ์เฉพาะที่ รั บมาจากชาวมุ สลิม-มลายู คล้ายกับชุดย่าหยา
ที่ ชาวจีนฮกเกี้ ยนรั บมาจากวัฒนธรรมของลูกครึ่ งจีน-มลายู และรั บวัฒนธรรมด้านการแสดง
พื้นบ้านประเภทลิ เกป่ ามะโย่งและรองแง็งจากนักเดิ นทางต่างถิ่นเข้ามาผสมผสานและปรับปรน
จนกลายเป็ นวัฒนธรรมท้องถิ่นของชาวเกาะลันตา
ปั จจุบันชีวิตประจําวันของชาวมุ สลิมขึ้ นกั บหลักการทางศาสนาอิ สลาม 2ประการ คือ
หลักศรัทธา (รุ กนอีมาน)และหลักปฏิบัติ (รุกนิ สลาม)ในการเข้าร่ วมประเพณี ทางศาสนาอย่างเคร่ งครัด
เช่นประเพณี ถื อศีลอด เข้าสุ หนัตและการทําละหมาดฯลฯและปฏิ บัติตนตามหลักคําสอน เช่ น
เรื่ องการแต่ งกายของบุรุ ษและสตรี การไม่ ดื่มของมึนเมา ไม่ร่ วมร้องรําทําเพลงและการหลีกเลี่ยง
กิจกรรมทางสั งคมที่ขัดกับหลักศาสนา เป็ นต้นชาวมุสลิมใช้ภาษาไทยถิ่นใต้ และภาษาไทยกลาง
ในการสื่ อสาร กลุ่ มที่อยู ่ด้านหน้าเกาะยังคงทําสวนยางพารา ปลู กพื ชผักส่ วนด้านหลังเกาะทํา
ธุรกิจท่องเที่ยวบ้างขายที่ดิ นให้นายทุนไปบ้าง
“คนจี นค้าขาย” ชาวจีนมีอาชี พค้าขายและทําประมงชาวจีนรุ่ นแรกๆหลบหนีภัยทางการเมือง
จากประเทศจีนแผ่นดินใหญ่ ยุคเปลี่ยนแปลงการปกครองมาอยู่เกาะปี นังแล้วเดินทางด้วยเรื อเป็ ด
เข้ามาตกปลาทําปลาเค็ มกลับไปขาย เมื่อมี ปฏิ สัมพั นธ์กับชาวมุ สลิมและชาวเลจึ งรั บชื้ อของ
พื้นเมืองกลับไปขายด้วยมี การสร้างโกดังเก็บตุนสิ นค้า และที่พักในช่วงรอลมมรสุ มเปลี่ยนทิศทาง
บ้างก็แต่ งงานกับสาวชาวเกาะและตั้งบ้านเรื อนบริ เวณตลาดศรีรายารู ปแบบบ้านช่วงแรกเป็ นบ้านห้อง
แถวหลังคามุงจากฝาไม้ไผ่ขัดแตะหลังจากไฟไหม้ ครั้ งที่สองเปลี่ยนไปใช้ไม้กระดานแผ่นหลังคา
มุงสังกะสี แล้วเปลี่ยนไปมุงกระเบื้ องปัจจุ บันเรี ยกกันว่า“บ้านยาวเกาะลันตา”หรื อ“บ้านยาวศรี รายา”
ลูกครึ่ งที่เกิดจากชาวจีนแต่งงานกับกลุ่มชาติ พันธุ ์อื่นทั้ งผู้ หญิงและผู ้ ชาย เรี ยกว่า “บาบ๋ า” ในช่วงที่
ลูกหลานเข้าศึกษาในโรงเรี ยนของรัฐได้เปลี่ยนจากแซ่ มาใช้นามสกุลและตั้งชื่ อแบบไทยส่วนใหญ่
ชาวจี นไหหลําเข้ามาประกอบอาชี พทําโป๊ ะทําทองตัดผม เปิ ดร้านขายกาแฟส่ วนชาวจี นฮกเกี้ ยน
ค้าขาย ทําเตาเผาถ่านไม้โกงกาง เปลี่ ยนจากเรื อเป็ ดเป็ นเรือใบ 3 เสา เพื่อบรรทุกถ่านไม้โกงกางไป
ขายที่ปี นังและสิ งคโปร์ เรื อใบ 3 เสานี้ เลิกใช้ไปเมื่ อรัฐบาลยกเลิกการให้สัมปทานป่ าไม้โกงกาง
ชาวจี นสื บทอดตํานานความเชื่ อในพุทธศาสนาลัทธิ มหายานมาจากบ้านเกิดมีหิ้ งบู ชาพระและหิ้ ง
บรรพบุ รุ ษประจําบ้าน มี ศาลเจ้า “สามต่องอ๋ อง” เป็ นศูนย์กลางสํ าหรั บประกอบพิธี กรรมทาง
ศาสนา ขณะเดี ยวกันก็ให้ความร่ วมมือกับชาวไทยในการสร้างวัด ไปวัดฟังเทศน์ ฟังธรรมในวัน
สําคัญทางศาสนาและให้ลู กผู้ ชายบวชเรี ยนในพุทธศาสนาร่ วมกับชาวไทย