st124 - page 275

260
คนจี นค้าขาย คนไทยเป็ นนาย” ซึ่ งเป็ นอัตลักษณ์เฉพาะกลุ่ มที่ เอื้ ออํานวยต่ อการพึ่ งพาอาศัยกัน
มากกว่าการแย่งชิงทรัพยากรธรรมชาติ ดังผลการศึ กษาพลวัตการปฏิสัมพันธ์ข้างต้น
“ชาวเลเร่ร่ อนหาปลา” ชาวเลกลุ่มชาติ พันธุ ์ที่อาศัยเรื อเร่ ร่ อนหากินในทะเล เป็ นกลุ่มชาติ พันธุ ์แรก
ที่เข้ามาอาศัยบริ เวณหมู่เกาะลันตา เมื่อประมาณ 600-500ปี ที่ผ่านมา แต่ เป็ นกลุ่ มสุ ดท้ ายที่ขึ้ นตั้ง
ถิ่ นฐานถาวรบนแผ่นดิ น เนื่ องจากไม่ มี วัฒนธรรมในการจับจอง เมื่ อพื้ นที่ ที่เคยพักพิงถูกยึดครองจาก
กลุ่ มชาติพันธุ์อื่ นก็โยกย้ายไปเรื่ อยๆ จนกระทั่งตัดสิ นใจเปลี่ยนวิ ถีชี วิตขึ้ นมาสร้ างเพิ งพักเล็กๆ
แถบชายฝั่ งทะเลอยู่ รวมกันเป็ นกลุ่ มเพื่อความปลอดภัยหลั กฐานสําคัญที่ บ่งบอกถึ งการเข้ ามา
อาศัยในน่ านนํ้ าแถบนี้ ยาวนานนอกจากสุ สานชาวเลที่ บ้านแต้เหล็งบ้านเกาะปอบ้านบอแหนและ
บ้านในไร่ แล้วยังปรากฏในตํานานความเชื่ อเกี่ ยวกับสิ่ งเหนือธรรมชาติ ซึ่ งระบุชื่ อและอัตลักษณ์ที่
มองเห็นได้เป็ นตัวสัตว์ต่ างๆและแหล่งธรรมชาติ ที่ พบเห็นในระบบนิเวศใกล้ตัวชาวเลจะสัมพันธ์กับ
ชื่อสถานที่ในมาเลเซี ย เช่ น เทือกเขาฆูนุ งฌึรัย (อยู่ในรัฐเกดะห์) เมืองเกาะ (ลังกาวี )และเมืองมะละกา
ปั จจุบันภายในกลุ่มชาวเลผู ้สู งอายุ ยังคงใช้ภาษาอูรั กลาโว้ยในการสื่อสารขณะที่ เด็กชาวเล
รุ่ นใหม่นิ ยมพูดภาษาไทยถิ่นใต้ และใช้ภาษาไทยกลางในโรงเรี ยน แม้เปลี่ยนวิถี ชีวิตมาตั้งถิ่ นฐาน
ถาวรมี การรับวัฒนธรรมต่างกลุ่ มชาติพันธุ์ เข้ามาผสมผสานกับวัฒนธรรมดั้ งเดิ มหลายอย่างบ้างก็
ไปวัดทําบุ ญทางพุทธศาสนาและร่ วมพิ ธีชิ งเปรตในวันสารทเดือนสิบกับชาวไทยพุ ทธมีการรั บ
วัฒนธรรมรองแง็งของชาวมุสลิ มเข้ามาเป็ นการละเล่นประจํากลุ่มออกไปรั บจ้างแรงงานในสถาน
ประกอบการตามแหล่งท่องเที่ยวหลังเกาะและบริ การนําเที่ ยวทางทะเลแต่ขณะเดียวกันยังคงทํามาหากิน
ทางทะเลและยังคงสื บสานการเล่นรํ ามะนาซึ่ งเป็ นวัฒนธรรมดั้ งเดิ มที่สื บทอดมาจากบรรพบุรุ ษ
ยังคงรักษาพรมแดนทางชาติ พันธุ์ ด้ วยสํานึ กรู้ ว่าตนเองเป็ น “ชาวเล” อี กทั้ งยังคงร่ วมสื บสาน
ประเพณี ลอยเรื อตลอดมาแต่ หลังภัยพิบัติ สึ นามิ ชาวเลเกื อบร้ อยละห้าสิ บเปลี่ยนศาสนาใหม่ ตามคํา
ชักชวนของกลุ่ มนักเผยแพร่ ศาสนาที่เข้ามาให้ความช่วยเหลือ
“แขกจองที่ทํานาทําสวนต่ อเรื อ” ชาวมุสลิมมีประสบการณ์ในการทํานาทําสวนมาก่อน
เมื่ อเริ่มเข้ามาตั้ งถิ่นฐานบนเกาะลันตาจึงจับจองที่ดินสร้างบ้านบนพื ้นที่ ห่างๆกันและปลูกต้นไผ่
ต้นหวาย เป็ นเขตแดนต้นไผ่จะแตกหน่ อขยายพื้นที่ ออกไปเรื่ อยๆ รู ปแบบบ้านชาวมุสลิมเป็ น
เรื อนยกพื้นสู งหลังคามุงจากฝาไม้ไผ่สานขัดแตะกลมกลืนกับสภาพแวดล้อม ในอดีตชาวมุ สลิม
บนเกาะลันตา เป็ นกลุ่ มชาวมลายู-สยามหลายกลุ่มที่อพยพหลบภัยมาจากดิ นแดนสยามทางภาคใต้
ตั้ งแต่ เขตจังหวัดสตูล ไปจนถึ ง รั ฐกลันตันปะลิ ส และรัฐเกดะห์ (ไทรบุ รี )ในช่ วงเวลาต่างกั น
ประมาณ 200-150ปี ที่ผ่านมาบางกลุ่มพู ดภาษามลายู ตระกูลออสโตรเนเซี ยน เช่นเดียวกับภาษา
ชาวเลอูรั กลาโว้ย บางกลุ่มพูดภาษาไทยถิ่ นใต้ ในชุมชนมีมั สยิดศรี รายา เป็ นศูนย์กลางในการ
ประกอบพิ ธีทางศาสนา ชาวมุสลิ มเกาะลันตาในอดี ตมีวิถี ชี วิตที่ กลมกลืนกับเพื่ อนบ้านกลุ่ มอื่นๆ