st124 - page 265

250
ที่จะเลื อกลักษณะทางชาติพันธุ์ ที่เหมาะสมที่ สุ ดจึงมีความเป็ นไปได้ที่สมาชิ กแต่ละกลุ่มชาติพันธุ์
จะมี โอกาสแสดงอัตลักษณ์ ข้ามพรมแดนทางชาติพันธุ ์ ระหว่างกันได้ ด้วยเหตุนี้ พรมแดนทาง
ชาติ พันธุ ์ จึงไม่ คงที่ สามารถเปลี่ยนแปลงยืดหยุ่นได้ และแนวคิ ดเกี่ ยวกับอัตลักษณ์ ของชาวมลายู
ซึ่ งนากาตะ (Nagata. 1981 : 89)ยํ้ าว่าการที่บุ คคลจะเลือกอ้างอิ งถึงอัตลักษณ์ทางชาติพันธุ์นั้ นอาจจะ
มาจากเหตุ ผลทางนิเวศหรื อเศรษฐกิจ การเมื องหรื อแม้แต่เหตุ ผลด้านชนชั้ นทางสั งคมดังนั้ น
อัตลักษณ์นี้ จึงยืดหยุ่นและเลื่อนไหลได้ในบางครั้ ง
การศึ กษาพรมแดนทางชาติ พั นธุ์ จะเน้ นการมององค์ ประกอบของความแตกต่ าง
ด้านอัตลักษณ์ ทางชาติ พันธุ์ที่ แต่ละกลุ่ มสร้ างขึ้ นในระหว่างการปฏิ สัมพันธ์ การยอมรั บและ
การปฏิเสธและวิ เคราะห์ถึ งประเพณี ที่เป็ นมรดกตกทอดจากบรรพบุ รุษของแต่ ละกลุ่ มชาติพันธุ ์
ในลักษณะที่ มีการเปลี่ยนแปลงอย่ างเป็ นพลวัติ ท่ามกลางการปฏิ สัมพันธ์ กับต่างกลุ่ มชาติพันธุ์
และสัมพันธ์กับการเปลี่ยนแปลงทางสั งคมวัฒนธรรมด้วยดั งที่ พรชัย ตระกูลวรานนท์ (2545 : 20)
ได้แสดงทัศนะเกี่ยวกับความเปลี่ยนแปลงทางสังคมและวัฒนธรรมว่า เป็ นสิ่งที่มีมาในทุกกลุ่มชาติพันธุ์
นับแต่แรกเริ่ มการกําเนิดชุ มชนมนุ ษย์ และจะดําเนิ นไปพร้อมกับสํานึ กในการธํารงชาติ พันธุ์
ทั้ งนี้ แม้กลุ่ มชาติพันธุ์ ใดจะเปลี่ยนแปลงไปจากบรรพบุ รุ ษ ความเป็ นกลุ่ มชาติพันธุ์นั้ นก็ ไม่ ได้
สู ญสลายไปสิ่งซึ่ งยึดเหนี่ ยวให้กลุ่ มชาติ พันธุ์ต่ าง ๆ ดํารงอยู่ ได้นั้ นมิ ใช่ความเคร่ งครัดในการ
ธํ ารงรักษารู ปแบบวั ฒนธรรมประเพณี ของบรรพบุรุ ษ แต่ หัวใจหลักอยู่ที่ การถ่ ายทอดสํานึ ก
ของการเป็ นสมาชิ กของกลุ่มผู ้ ร่ วมประสบการณ์ในการพัฒนา และผลักดันกลุ่ มชาติพันธุ ์ของตน
ให้ก้าวไปสู ่ อนาคต สิ่ งเหล่านี้ คื ออัตลักษณ์ ของกลุ่ มชาติพันธุ์ ที่ ถ่ายทอดจากชั่ วอายุหนึ่ งไปสู่
อีกชั่วอายุหนึ่ งหรื อที่ฉวี วรรณประจวบเหมาะ (2547 : 38-40) อธิ บายถึงการเปลี่ยนแปลงชาติพันธุ์
ตามแนวคิดของโฮโรวิทซ์ (Horowitz)ว่ากลุ่มชาติพันธุ์ต่ างๆมีการเปลี่ยนแปลงได้ อาจจะขยายใหญ่ขึ้ น
หรื อหดตัวเล็กลง เพราะความเป็ นสมาชิกของกลุ่มชาติพันธุ์ เป็ นเรื่ องของการกําหนดความหมาย
ทางสังคมของปั จเจก บุคคลที่ ได้กําหนดอัตลักษณ์ ชาติพันธุ ์ของตนเองและเป็ นที่ยอมรั บของกลุ่มอื่น
ในระยะยาวกลุ่มชาติ พันธุ ์ต่างๆอาจเปลี่ยนพรมแดนชาติ พันธุ ์ ช้าบ้าง เร็วบ้างตามความต้องการ
ของแต่ละกลุ่ม
ในกลุ่มชาวเลด้วยกันถึงแม้ชาวเลเกาะลันตาจะปรับเปลี่ยนอัตลักษณ์ ไปมากกว่า ชาวเล
กลุ่มอื่นๆที่อาศัยห่างไกลจากสังคม เช่นชาวเลกลุ่มมอแกนเกาะสุริ นทร์ ที่กล่ าวถึงในงานวิจัยของ
นฤมล หิญชี ระนันทน์ (Narumon Hinshiranan1996 : 188-193) ว่าการที่ ชุมชนชาวเลมอแกนกลุ่มที่
อาศัยอยู่บนเกาะสุริ นทร์ ค่ อนข้างจะห่ างไกลจากสั งคมใหญ่ มีส่ วนทําให้สามารถรักษาอัตลักษณ์ และ
ความเป็ นชุ มชนของตนเองไว้ได้มากกว่ าชาวเลกลุ่ มอื่ นๆ และทําให้มีการพึ่ งพาอาศั ยในกลุ่ม
มากกว่าพึ่ งพาผู้คนจากนอกกลุ่ม แต่ เมื่ อเที ยบกับกลุ่มชาติ พันธุ ์อื่ นๆบนเกาะลันตาด้วยกั นแล้ว