st124 - page 262

247
ชาติ พันธุ ์เห็นคุณค่าและปรารถนาที่จะธํารงอัตลักษณ์ทางชาติพันธุ์ของตน เช่ นเดี ยวกับทัศนะของ
โคเฮนและชวาร์ซ (Cohen. 1974 : xi andSchwartz. 1975 : 107-108)ที่ มองว่าความแตกต่างทางสังคม
วัฒนธรรมในระหว่างกลุ่มชนที่อาศัยอยู ่ร่วมกันในระบบสั งคมเดียวกันที่ทําให้ แต่ละกลุ่ มชาติพันธุ์
แตกต่างไปจากกลุ่มอื่น เป็ นตัวกระตุ้นให้เกิดสํานึกในการธํารงชาติ พันธุ ์ดั้งเดิ มที่เป็ นมรดกสื บทอด
มาจากอดีตของกลุ่ มไว้ อีกทั้ งยังสอดคล้องกับผลการศึกษาของแพร ศิริ ศักดิ์ ดําเกิง (2546 :228-234)
ที่พบว่าการปฏิ สัมพันธ์ระหว่างชาติพันธุ์มลายู-มุสลิมกั บชาวจีนในย่านตลาดสายกลางตลาดเทศบาล
นครยะลา ทําให้ทั้ งสองกลุ่มชาติ พันธุ ์ต่างเกิ ดสํานึกทางชาติพันธุ ์มีกระบวนการให้ความหมายและ
สร้างตัวตนของกลุ่ ม เพื่ อจําแนกกลุ่ มของตนจากอีกกลุ่ มอย่างชัดเจน ขณะเดียวกันก็ มีค่ านิยม
ร่ วมกันมี กลไกลในการปรับตัวและลดความขัดแย้งในการอาศัยอยู ่ร่ วมกัน อีกทั้ งคนมลายู ได้
ปรั บเปลี่ยนอัตลักษณ์ของกลุ่มตนในการอยู ่ ร่ วมกับคนจีน
ด้วยเหตุผลที่ว่า สั งคมและวัฒนธรรมมีการเคลื่ อนไหวเปลี่ยนแปลงตามค่านิ ยมของ
แต่ ละยุคสมัยตลอดเวลา อัตลักษณ์และพรมแดนชาติ พันธุ ์ของชาวเกาะลันตา จึ งยังคงปรั บเปลี่ยน
ต่ อไปอย่างเป็ นพลวัต ผู้วิจัยจึ งมีทัศนะที่สอดคล้องกับแนวคิ ดของฮิคค์ (Hicks.1977 : 4)ที่ มองว่า
อัตลักษณ์ มีลักษณะที่สามารถเปลี่ยนแปลงไปตามสภาพแวดล้อมสถานการณ์และจุ ดมุ่งหมายได้
ดังนั้ นในกลุ่มชาติพันธุ์เดียวกันหรื อปั จเจกชนคนเดียวกันอาจมีมากกว่าหนึ่ งอัตลักษณ์ก็ได้ ดังจะ
เห็ นว่าโดยปกติชาวเกาะลันตามีการแบ่ งแยกตัวเองตามสํานึกทางชาติพันธุ ์ว่า เป็ นชาวเลชาวจีน
ชาวมุสลิ มและชาวไทย โดยมีลักษณะเฉพาะตัวที่ บ่งบอกถึงความแตกต่างระหว่างกลุ่มชาติ พันธุ ์
ในด้านตํานานความเชื่ อขนบธรรมเนี ยมประเพณี ภาษา การแต่งกาย รู ปแบบของเรื อบ้านเรื อน
และการแสดงพื้นบ้านดังที่ นําเสนอไว้ข้างต้นแต่ในบางโอกาสพวกเขาจะแสดงอัตลักษณ์ ในฐานะ
เป็ นชาวเกาะลันตาด้วยกันอันเป็ นความผูกพันด้วยสํานึกด้านพื้ นที่ ดินแดนหรื อท้องถิ่นแต่เมื่ อมี
สถานการณ์ใหม่เข้ามา เช่ นการเปลี่ยนแปลงในกลุ่ มชาติพันธุ ์ชาวเลบ้านสังกาอู ้ หลังจากเกิดภัย
พิ บัติ สึ นามิ ที่สื บเนื่ องจากการที่มีกลุ่มผู ้ เผยแพร่ ศาสนาจากภายนอกนิ กายหนึ่ ง เข้ามาให้ความ
ช่ วยเหลือและชักชวนให้ ชาวเลเปลี่ยนศาสนาส่ งผลให้อัตลักษณ์ ของกลุ่มชาติพันธุ์ ชาวเลที่พวก
เขาเคยกําหนดรู ้ ว่าตัวเองเป็ นชาวเกาะลันตาและเป็ นชาวเลได้ถู กแบ่งแยกเป็ นชาวเลกลุ่มที่
เปลี่ยนไปนับถื อศาสนาใหม่และชาวเลกลุ่มดั้ งเดิมที่นับถื อบรรพบุรุษอย่างชัดเจนทั้งทางด้านจิตใจ
และด้านสังคม
นอกจากนั้ นอัตลักษณ์ทางชาติพันธุ์ ของชาวเกาะลันตา ยังมี 2 ลักษณะ ลักษณะหนึ่ ง
หมายถึงตัวตนหรื อลักษณะเฉพาะที่สมาชิกในกลุ่มคัดสรรกําหนดขึ้ นเพื่อเป็ นอัตลักษณ์ของกลุ่ม
ตนเองมีความแตกต่างไปจากกลุ่มชาติพันธุ ์อื่นและมีการสื บทอดสู่สมาชิ กที่กําเนิดในกลุ่มชาติพันธุ ์
เดี ยวกันดังเช่ นตํานานความเชื่ อขนบธรรมเนี ยมประเพณี ภาษาการแต่งกายอาหารยานพาหนะและ