st121 - page 156

147
ความไมเขาใจในความแตกตางระหวางเถรวาทกั บมหายาน
การผสมปนเประหวางศิลปกรรมในวัฒนธรรมไทยกั บจีนปจจัยหนึ่งมาจากความเขาใจ
สับสนในคติความเชื่อของฝายเถรวาทหรื อหินยาน กับมหายานของคนสิงคโปร และเห็นวา พุ ทธศิลป
ลวนมาจากหนึ่ งเดียว ดังคําสัมภาษณ ตอไปนี้
“วั ดในสิงคโปรเหมือนตมยํา ฝายหนึ่งเถรวาท ฝายหนึ่งมหายานที่นี้เกิดความสับสนวา
พุทธคื ออะไร พุทธคือมหายานหรื อเถรวาท เถรวาทมีชินราช มหายานมีกวนอิม สังกัจจายณ มีเทพทั้ง
แปดของเขาของจีนก็มีไทยผสม มิหนํ าซ้ํา เราก็ เอาฮินดูเขามาดวย เอาพระพรหมมาไว นี่คือประเด็ น
ที่มาผสมกัน”
จากคําสั มภาษณ นี้วิเคราะหได วา พหุลั กษณทางศิลปกรรมนี้ มิได ปรากฏในวัดไทย
เทานั้ นยังปรากฎที่วัดจี น สะทอนถึงการบูรณาการหรือการยอมรั บศิลปกรรมระหวางกัน อิทธิ พลของ
ศิลปกรรมจีนในวัดไทยมีมากกวาอิทธิพลศิ ลปกรรมไทยในวัดจีนทั้งนี้ ขึ้นกับอํานาจตอรอง คนไทยใน
สิงคโปรมีอํานาจตอรองนอยกวาคนจี น ซึ่งเปนคนสวนใหญของประเทศ รวมทั้งมีอํ านาจเศรษฐกิจ การ
สรางสรรคศิลปกรรม การจัดการฝ ายไทยจึ งไมคอยแยกแยะวาเปนฝายเถรวาทหรือมหายาน เพื่ อ
เรียกรองความสนใจโดยเฉพาะนายทุนจีนผูอุ ปถัมภรายใหญ ดังสัมภาษณ ตอไปนี้
“ถาสับสนวา อะไรคือเถรวาท อะไรคือมหายาน คุณมาวัดฉัน คุณก็ไดทุกอยาง วัดฉั นมี
หมด คุณไปกวนอิม คุณก็ ไดกวนอิม คุณไปหาโปยเซียนก็ไดไหวโปยเซียน คุณไปหาพรหมก็ ไดไหวพระ
พรหม สังกัจจายณ พระชินราชคุณก็ ไดไหว ไม ไดแยกมหายานหรือเถรวาท มั นคือพุทธนั่นเอง”
(พระมหาเหรียญ, 2555: สัมภาษณ)
การมีคณะกรรมการวั ดและทรัสตี้เปนชาวจีน
บุ คคลบริหารจั ดการวั ดอานั นทเมตายารามแบ งออกเป น 2 กลุม กลุ มแรกคื อทรัสตี้
(Trusty) ของวัดมีจํ านวน 5คน ซึ่งเป นชาวจีนสิงคโปร ทั้งหมด เป นผูมีอํานาจเด็ดขาดทั้งหมดในการ
บริหาร เชนการซื้อขาย โดยศาลเปนผู แตงตั้งทั้งหมด หลังจากแต งตั้งแลวมีการคั ดเลือกกรรมการวัด
อีก10คน เพื่ อบริหารจัดการดู แลศิลปวัตถุในวัด คณะกรรมการส วนใหญเปนชาวจี น โดยอาจมีพระ
หรือฆราวาสฝายไทยบางเลกน อย กรณีชาวไทยตองไดรับโอนสัญชาติ เปนพลเมืองสิงคโปร มีนอยครั้ง
ที่พระสงฆไทยร วมเปนกรรมการ (ปจจุ บันวัดมีพระไทยเปนกรรมกร) อยางไรก็ตามไมมีอํานาจตอรองนัก
ดังคํากล าวของพระรูปหนึ่งวา
“ที่ นี่กฎหมายเปนสิ่ งสําคั ญ คณะสงฆ ไทยไมคอยมีอํ านาจ วัดบริหารโดยฆราวาส
ไมใหพระบริหาร พระเปนเพียงผูอาศัย เพราะเรามาอาศัยเขา”