st116 - page 100

82
การเกษตรในรูปแบบใหม่และให้เปลี่ยนฐานะของเกษตรกรมาเป็นลู กจ้ างของรัฐ ทั้ งนี้มิ ได้มี การ่าง
กฎหมายใดๆ ที่เกี่ ยวข้องกับการค้าและอุตสาหกรรม51
แม้ว่าเค้ าโครงเศรษฐกิจของนายปรี ดี พนมยงค์ ไม่ได้รั บการนํามาใช้ปฏิบัติจริ งๆ เนื่องจาก
ปัญหาข้อขัดแย้ งทางการเมืองกั บกลุ่มอํานาจเก่านําโดยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้ าอยู่หัว จนถึง
กับทําให้นายปรีดี ต้องลี้ภัยการเมืองออกไปนอกประเทศ
อย่างไรก็ตามจุดมุ่งหมายในการสร้างแนวทางเศรษฐกิจของนายปรีดี ยังได้หวนกลับมาอีกครั้ง
ในลั กษณะที่มี ความคล้ายคลึ งกั น ภายใต้การเสนอแผนเศรษฐกิ จของ พ.ท.พระสารสาสน์พลขั นธ์
รัฐมนตรีกระทรวงเศรษฐการ ที่มาจากการลงสํารวจพื้นที่เศรษฐกิ จในภาคกลางตอนล่างและภาคใต้
ของประเทศไทย ในช่วงเดือนแรกของการดํารงตําแหน่งใน พ.ศ.2477 และได้ มีข้อคิดเห็นบันทึกการ
สํารวจว่า
...ที่ดิน ตามที่ได้สํารวจสืบสวนดู ได้พบปัญหาเรื่องที่ดินดังต่อไปนี้
(1) คนต่างชาติซึ่งเป็ นคนจีนโดยมาก ได้เข้ามาเอาที่ดิ นของเราทําการเพาะปลู กมาก
ขึ้นทุกที จนเป็นที่น่าวิ ตกว่าถ้าไม่แก้ไขต่ อไปข้ างหน้าที่ ดินในภาคใต้ ของเราจะเป็นของจีน
เสียมาก เมื่ อคนไทยชั้นกลางนิยมและหันเข้ าทํากสิกรรมเป็นอาชี พ อุปสรรคเรื่องไม่ มีที่ดิน
เหมาะๆ พอทํากินจะเกิ ดขึ้น ฉะนั้ นจึงควรพิ จารณาสงวนที่ๆ เหมาะๆ ไว้ ให้คนไทยใน
อนาคต
(2) ในจั งหวัดชั้นใน เช่น เพชรบุรี ราชบุ รี ฯลฯ ปรากฏว่าที่ ดินราคาแพงมาก และ
จํานวนกสิกรที่ไม่ มีที่ดินของตัวเองทวีมากขึ้นทุกที เนื่องจากต้องการขายหรือโอนนาเพื่ อใช้
หนี้ เจ้าของเงิน และที่ ว่ างเปล่าไม่ ใคร่ จะมี แล้ว ส่ วนในทางภาคใต้ ที่ว่ างเปล่ ายังมีอี ก
มากมาย ควรจะพิจารณาหาทางส่ งเสริมให้กสิกรชั้ นกลางเหล่านั้นไปจั บจองที่และทํามาหา
เลี้ยงชีพในปักษ์ใต้ ให้มากขึ้นทุกที การทําเช่นนี้จะมี ประโยชน์สองประการคือ (ก) ช่วยทํ า
ให้การยึดเยียดและการแย่งการทํามาหากิ นภาคกลางลดลง และ (ข) ป้องกันมิ ให้ที่ดินใน
ภาคใต้ตกไปเป็ นของชนชาติจีน ชักชวนให้ไทยอิสลามขยันขันแข็งขึ้น...52(เน้นโดยผู้วิ จัย)
51ผาสุ ก พงษ์ไพจิตร และคริส เบเกอร์. (2546). เศรษฐกิจการเมืองไทยสมัยกรุงเทพฯ. หน้า 145 –
146.
52บันทึกเรื่องอพยพ. สจช.,(2) สร 0201.22/8,รายงานการสํารวจเศรษฐกิ จของพระสารสาสน์พลขันธ์. ปี ก
ที่ 2. อ้ างถึงใน ภมรี สุรเกียรติ. (กรกฎาคม-ธันวาคม,2554). ชุมชนในฝันณ ทั ณฑนิคมธารโต พ.ศ.2478-2500.
วารสารรุไปยาต. 2(3): 352.