บทเรียนการดำเนินงานสภาวัฒนธรรม - page 319

๕๑๒
(๔) การประชุมสภาวัฒนธรรมอาเภอ
สภาวัฒนธรรมอาเภอทุ กแห่งจัดให้มีการประชุ มคณะกรรมการบริหาร
เป็นประจา โดยมีกรรมการมาประชุ มกันอย่างพร้อมเพรียง เป็นไปตามธรรมนูญสภาวัฒนธรรม มีการ
กาหนดและพิจารณาตามระเบียบวาระการประชุม ด้วยความโปร่ งใส ตรวจสอบได้ เป็นธรรม มี
ประสิทธิภาพ และมติการประชุมสามารถนาไปสู่การปฏิบัติ ได้อย่างมีประสิทธิภาพ
(๕) การพัฒนาสภาวัฒนธรรมอาเภอ
สภาวัฒนธรรมอาเภอส่วนใหญ่ จัดให้มีการพั ฒนาสภาวัฒนธรรมอาเภอ
อย่างสม่าเสมอ โยส่ วนใหญ่ร่วมดาเนินการกับสภาวัฒนธรรมจังหวัด กล่าวคือ มีการสร้างความรู้ความ
เข้าใจจนเกิดการเห็นคุณค่าและความสาคั ญของงานวัฒนธรรม การส่งเสริมสนับสนุนให้เกิ ดการ
รวมตัวกันดาเนินกิจกรรมวั ฒนธรรมตามความถนัด ความสามารถอย่างอิสระและหลากหลาย การเปิด
โอกาสโดยจัดเวทีจัดช่องทางให้ภาคีสมาชิกสามารถติดต่อสื่ อสารให้เข้าใจร่วมกันได้ ให้ความสาคั ญกับ
ภูมิปัญญาท้ องถิ่น โดยจัดให้มี การศึกษา ค้นคว้า รวบรวมภูมิปัญญา ตลอดจนนาออกเผยแพร่และ
ถ่ายทอด จัดให้มีการศึกษาวัฒนธรรมต่างๆ แล้วนามาเผยแพร่แลกเปลี่ ยนกัน จัดให้มีการศึ กษา
วัฒนธรรมที่ ไหลบ่าตามกระแสโลกาภิวัฒน์เพื่ อให้รู้เท่าทัน มีการเลือกสรรกลั่นกรองวัฒนธรรม
วัฒนธรรมต่างๆ ทั้งภูมิปัญญาดั้งเดิมและวัฒนธรรมใหม่ๆ ด้วยเหตุผลอย่างรอบคอบ เพื่อให้เอื้อ
ประโยชน์ซึ่งกันและกันอย่างมากที่สุด มีการส่งเสริ มสนับสนุนให้ มีการจัดกิ จกรรมทางวัฒนธรรมอย่าง
สม่าเสมอ เพื่อให้ภาคีเครือข่ายเกิดการเรียนรู้จากการจัดกิ จกรรมร่วมกัน จั ดให้ภาคี สมาชิกและ
ประชาชนมีโอกาสแลกเปลี่ยนเรียนรู้ร่วมกัน ทั้งในรูปแบบที่เป็ นทางการและไม่เป็นทางการ เช่ น การ
เสวนา พบปะ พูดคุย กันตามโอกาสที่เหมาะสม จั ดให้ภาคีสมาชิกมีการศึ กษาดูงานการดาเนินงาน
วัฒนธรรม เพื่อแลกเปลี่ ยนเรียนรู้ร่วมกัน และมีการจัดทาสื่อของสภาวัฒนธรรม และใช้ สื่อสารมวลชน
ของท้องถิ่น เช่น หนังสือพิมพ์ วิทยุท้องถิ่น มาใช้สร้างความรู้ความเข้ าใจในการดาเนินงานวัฒนธรรม
การดาเนินงานของสภาวัฒนธรรมอาเภอทุกแห่ง เป็นการ “ระเบิ ดจากข้าง
ใน” ของปัจจัยภายในของสภาวัฒนธรรมอาเภอเอง ซึ่งได้ส่งผลให้สภาวั ฒนธรรมอาเภอเป็นศูนย์กลาง
ในการแลกเปลี่ยนความรู้ ประสบการณ์ และแนวคิดในการดาเนินงานวัฒนธรรม รวมทั้งเชื่อมโยงกัน
เป็นเครือข่ ายการดาเนินงานวัฒนธรรม ส่งเสริม สนับสนุน พัฒนาการดาเนินงานวั ฒนธรรมร่วมกับ
องค์กรภาคีและเครื อข่ายวัฒนธรรม ระดมทรัพยากร บุคลากร และสรรพกาลังต่างๆ จากหน่วยงาน
และองค์กรต่างๆ เพื่อการดาเนินงานวัฒนธรรม ส่ งเสริม สนับสนุนการจัดกิจกรรมขององค์กรภาคีและ
เครือข่ายวัฒนธรรมต่างๆ เพื่อการอนุรักษ์วั ฒนธรรม การฟื้นฟูวัฒนธรรม การพัฒนาวั ฒนธรรม การ
สร้างสรรค์ วัฒนธรรม การเผยแพร่วัฒนธรรม การแลกเปลี่ยนวัฒนธรรม การสืบทอดวั ฒนธรรม และ
การเฝ้าระวังทางวัฒนธรรม เผยแพร่ประชาสัมพันธ์กิจกรรม และผลการดาเนินงานวัฒนธรรมของ
องค์กรภาคีและเครื อข่ายวัฒนธรรมต่างๆ และดาเนินการอื่นๆ ตามที่กระทรวงวัฒนธรรม จั งหวัด
และหน่วยงานอื่นๆ ขอความร่วมมือ ได้อย่างมีประสิทธิภาพสูง ดังนั้ น ปัจจัยภายในสภาวัฒนธรรม
อาเภอจึงเป็นแกนกลางสาคัญ (ไข่แดง) ของการดาเนินงานของสภาวั ฒนธรรมอาเภอดังภาพ๔๒