nt141 - page 31

23
งานวั นประวัติ ศาสตร์ กรุ งศรี อยุ ธยา จั งหวั ดพระนครศรี อยุ ธยา งานเทศกาลชักพระ
จั งหวัดสุ ราษฎร์ ธานี งานเทศกาลเดื อนสิ บ จังหวั ดนครศรี ธรรมราช และงานอี ดิ ล ฟิ ตรี
จังหวัดปั ตตานี
ผลการวิจัยสรุ ปว่ า แนวทางการอนุ รักษ์และฟื้ นฟู งานเทศกาลและประเพณี นั้ นเป็ นเรื่ อง
ของคุ ณค่าทางด้านจิ ตใจ ของสั งคม ในขณะที่กระบวนการส่ งเสริ มการท่องเที่ ยว เป็ นเรื่ องของ
การขยายผลทางเศรษฐกิจเชิ งอุตสาหกรรม อี กทั้ งวิ ถี แห่ งการพัฒนาเท่ าที่ ผ่านมามั กมีลักษณะ
มุ่งสาระทางวัตถุอย่างหยาบๆด้วยขาดการเน้นสาระทางด้านจิตใจอันจะส่ งผลให้กลายเป็ นสังคม
ที่ล้มเหลวในที่สุ ดดังนั้ นควรให้ความสําคัญต่อมาตรการในการอนุ รักษ์และฟื้ นฟู งานเทศกาลและ
ประเพณี อย่างจริ งจัง โดยเน้นคุณค่าสาระทางศิลปวัฒนธรรมให้สามารถธํารงเอกลักษณ์อยู่ได้อย่างมี
ลักษณะต่ อเนื่ องหรื อเป็ นการแสดงให้เห็นถึ ง ความงดงามของสิ่งเหล่ านี้ ในอดีต ในขณะเดียวกัน
ควรส่ งเสริมให้เกิ ดการสร้างสรรค์ ทางศิลปวัฒนธรรมแบบร่ วมสมัยของตนเอง และควบคู่ไปกับ
การอนุ รักษ์ ฟื้ นฟูสภาวะแวดล้อมทางธรรมชาติ ที่ก้าวเข้าสู่ วิกฤติ หากสามารถทํ าได้ แนวทาง
การอนุรั กษ์ และฟื้ นฟูงานเทศกาลและประเพณี ให้ เอื้ อต่อการส่ งเสริ มการท่ องเที่ ยว ย่อมบรรลุ
ผลสําเร็จได้อย่างก้าวหน้าทั้ งในระยะสั้ นและระยะยาว
รสิ กาอังกูร (2548) ได้ทําการวิจัย เรื่องการพัฒนาศักยภาพการท่ องเที่ ยวเชิงศิ ลปวัฒนธรรม
และภู มิปัญญาท้องถิ่น โดยมีวัตถุประสงค์เพื่ อศึ กษาสถานการณ์และรู ปแบบการจัดการท่องเที่ยว
เชิ งศิลปวัฒนธรรมและภู มิปั ญญาท้องถิ่ น และศึ กษาแนวทางการพัฒนาศักยภาพการท่องเที่ ยว
เชิงศิ ลปวัฒนธรรมและภู มิปัญญาท้องถิ่น เพื่อให้เป็ นสื่ อกลางในการถ่ ายทอดความเป็ นชนชาติไทย
รวมถึ งศึกษาแนวทางการพัฒนากระบวนการมี ส่ วนร่ วมขององค์กรปกครองส่ วนท้ องถิ่นใน
การบริ หารจัดการการท่องเที่ ยว โดยมีกลุ่มตัวอย่างเป็ นผู้บริหารและเจ้าหน้าที่ของหน่วยงานภาครัฐ
ผู ้ประกอบการภาคเอกชนประชาชนในท้องถิ่ นและนักท่องเที่ ยวชาวไทย ในจังหวัดกาญจนบุรี
ชลบุรี เชียงใหม่ นครราชสีมาสุ ราษฎร์ ธานี ภูเก็ตและนนทบุรี
ผลการวิ จัยสรุ ปว่า สถานการณ์ และรู ปแบบการจัดการท่ องเที่ ยวเชิงศิ ลปวัฒนธรรมและ
ภูมิปัญญาท้องถิ่นแสดงให้เห็นว่ าการท่ องเที่ยวลักษณะนี้ เป็ นการท่ องเที่ยวที่ กําลังได้รั บความนิยม
ทั้งชาวไทยและชาวต่างประเทศ โดยเฉพาะกลุ่ มที่ นักท่ องเที่ยวที่ต้องการศึกษาหาความรู ้ เกี่ยวกั บ
วิถี ชี วิ ต ในศิ ลปวัฒนธรรมของไทย ทั้ งนี้ การดําเนิ นการด้านการท่ องเที่ ยวที่ ผ่ านมาพบว่ า
แต่ ละจังหวัดมีปัญหาสําคัญซึ่ งเป็ นผลกระทบจากการท่องเที่ยวที่ ต้องการแก้ไขโดยด่วนในลักษณะ
คล้ ายคลึ งกั นหากแต่ ความละเอี ยดอ่ อนที่ แตกต่ างกั น เพราะแต่ ละท้องถิ ่ นต่ างมี ลักษณะ
วิถีการดํารงชี วิตและลักษณะทางสังคมที่ต่ างกันความโดดเด่นทางศิลปวัฒนธรรมของแต่ละท้องถิ่น
และความหลากหลาย เป็ นแกนหลักในการส่ งเสริ มและพัฒนาการท่องเที่ ยวการกระจายอํานาจ
การบริ หารจัดการแก่ ชุ มชนและสร้ างการมี ส่ วนร่ วมของประชาชนในท้ องถิ่ นฐานะ