16
Burkart andMedlik (1985) กล่
าวถึ
งลั
กษณะสํ
าคั
ญของการท่
องเที่
ยว 5ประการดั
งนี
้
1. การท่
องเที่
ยวเกิ
ดการเคลื่
อนที่
ของมนุ
ษย์
สู
่
ที่
หมายต่
างๆรวมทั
้
งการหยุ
ดพั
ก
2. องค์
ประกอบการท่
องเที่
ยวมี
2ส่
วนคื
อการเดิ
นทางสู
่
จุ
ดหมายและการหยุ
ดพั
กประกอบ
กิ
จกรรมต่
างๆ
3. การเดิ
นทางและการหยุ
ดพั
กเกิ
ดขึ
้
นนอกภู
มิ
ลํ
าเนาและที่
ทํ
างานดั
งนั
้
นการท่
องเที่
ยวส่
งผล
ให้
เกิ
ดกิ
จกรรมที่
แตกต่
างจากกิ
จวั
ตรประจํ
าวั
นของนั
กท่
องเที่
ยว
4. การเดิ
นทางนั
้
น เป็
นการเดิ
นทางชั่
วคราวชั่
วระยะสั
้
นๆโดยไม่
ตั
้
งใจว่
าจะกลั
บภายในเวลา
1–2วั
น
5. การเดิ
นทางสู
่
จุ
ดหมายปลายทางมิ
ได้
เป็
นไปเพื่
อตั
้
งหลั
กแหล่
งหรื
อประกอบอาชี
พเพื่
อ
เกิ
ดรายได้
ซึ
่
งหากพิ
จารณาความหมายทั
้
งสองที่
กล่
าวมาแล้
วนั
้
นมี
ความใกล้
เคี
ยงกั
นอยู
่
มาก ทั
้
งนี
้
องค์
การท่
องเที่
ยวโลก (World TourismOrganaizationหรื
อWTO) ยั
งมี
การแยกประเภทของ
ผู
้
เดิ
นทางโดยใช้
ระยะเวลาในการเดิ
นทางเป็
นข้
อกํ
าหนดซึ
่
งนิ
ยมใช้
ความหมายนี
้
อยู
่
แพร่
หลาย
ในปั
จจุ
บั
นคื
อ
นั
กท่
องเที่
ยว (Tourists) หมายถึ
ง ผู
้
มาเยื
อนชั่
วคราวที่
มาพั
กอาศั
ยมากกว่
า 24ชั่
วโมง
และมี
จุ
ดประสงค์
ในการเยื
อนเพื่
อไม่
เกิ
ดรายได้
นั
กทั
ศนาจร (Excusionnist) หมายถึ
ง ผู
้
ที่
เดิ
นทางมาเยื
อนชั่
วคราวโดยใช้
เวลาน้
อยกว่
า
24ชั่
วโมง โดยมิ
ได้
พั
กค้
างคื
น
ข.
แนวคิ
ดด้
านวั
ฒนธรรม
หากกล่
าวถึ
งวั
ฒนธรรมนั
้
นถื
อว่
าเป็
นสิ่
งที่
มี
ความหมายซั
บซ้
อนอย่
างมาก ในการ
ให้
คํ
าจํ
ากั
ดความซึ
่
งมี
ผู
้
ให้
คํ
าจํ
ากั
ดความที่
แตกต่
างมากกว่
าร้
อยความหมายกล่
าวว่
ามี
บั
นทึ
กในการ
ให้
คํ
าจํ
ากั
ดความของคํ
าว่
า วั
ฒนธรรมมากกว่
า 160 ความหมาย เพราะมี
ขอบเขตที่
กว้
างขวางซึ
่
ง
เป็
นการยากที่
นั
กทฤษฎี
จะหาคํ
าจํ
ากั
ดความให้
เป็
นหนึ
่
งเดี
ยวกั
นได้
และเป็
นการยากยิ่
งในการกํ
าหนด
ความหมายที่
แท้
จริ
งของคํ
าว่
าวั
ฒนธรรม (Kluckhohn ,1962)
คํ
าว่
า วั
ฒนธรรมนั
้
น เริ่
มใช้
กั
นครั
้
งแรกจากแทบตะวั
นตกโดยมี
ศั
พท์
ตรงกั
บคํ
าว่
า “Culture”
ซึ
่
งแปลว่
า องค์
รวมแห่
งผลผลิ
ตของสั
งคมมนุ
ษย์
ซึ
่
ง เอ็
ดวาร์
ด ไทเลอร์
(EdwardB. Tylor)
นั
ก ม านุ
ษ ย วิ
ท ย าช าว อั
งก ฤษ เป็
น ผู
้
ให้
นิ
ย าม นี
้
ต่
อ ม า ใน ปี
พ .ศ . 2 4 7 5
หม่
อมเจ้
าวรรณไวทยากร วรวรรณ (พลตรี
พระเจ้
าบรมวงศ์
เธอ กรมหมื่
นนราธิ
ปพงศ์
ประพั
นธ์
)
ทรงแปลคํ
าว่
าCulture ให้
ตรงกั
บความหมายของไทยคื
อวั
ฒนธรรม (สมบั
ติ
พลายน้
อย, 2537)
พระยาอนุ
มานราชธน (2515) ได้
อธิ
บายถึ
งคํ
าจํ
ากั
ดความของคํ
าว่
า วั
ฒนธรรม
ในหนั
งสื
อเรื่
องวั
ฒนธรรมอย่
างชั
ดเจนและน่
าสนใจดั
งนี
้
วั
ฒนธรรมแบ่
งออกอย่
างกว้
างๆได้
เป็
น 2ประเภทคื
อ