18
หลั
กที่
1 เนื่
องจากการท่
องเที่
ยวเปรี
ยบเสมื
อนสิ่
งที่
เชื่
อมโยงในการแลกเปลี่
ยนทาง
วั
ฒนธรรม การอนุ
รั
กษ์
และการจั
ดการที่
ดี
จึ
งเป็
นสิ่
งจํ
าเป็
นทั
้
งคนในท้
องถิ่
นและผู
้
มาเยื
อน
เพื่
อให้
สามารถเข้
าใจถึ
งมรดกและวั
ฒนธรรมของพื
้
นที่
(ถื
อเป็
นสิ่
งสํ
าคั
ญ) การตี
ความและ
การนํ
าเสนอลั
กษณะสํ
าคั
ญของทรั
พยากรหรื
อแหล่
งท่
องเที่
ยว, ขนบธรรมเนี
ยมประเพณี
รวมถึ
งความหลากหลายในปั
จจุ
บั
นของพื
้
นที่
และผู
้
คนในพื
้
นที่
ควรจะมี
การประชาสั
มพั
นธ์
ให้
ผู
้
มาเยื
อนทราบถึ
งคุ
ณค่
าทางวั
ฒนธรรมที่
แตกต่
างออกไปจากแหล่
งอื่
นๆด้
วย
หลั
กที่
2 ความสั
มพั
นธ์
ระหว่
างแหล่
งท่
องเที่
ยวทางวั
ฒนธรรมและการท่
องเที่
ยวมี
ลั
กษณะ
เป็
นพลวั
ต จึ
งอาจจะเกิ
ดความขั
ดแย้
งในแนวทางอนุ
รั
กษ์
และจั
ดการดั
งนั
้
นการอนุ
รั
กษ์
วั
ฒนธรรม
ควรจะถู
กจั
ดการในลั
กษณะที่
ยั่
งยื
นโดยชนรุ่
นปั
จจุ
บั
น เพื่
อเพื่
อความยั่
งยื
นทั
้
งในปั
จจุ
บั
นและอนาคต
ด้
านโครงการการพั
ฒนาการท่
องเที่
ยวและสิ่
งอํ
านวยความสะดวก ควรคํ
านึ
งถึ
ง มุ
มมองด้
าน
ความงามสั
งคม วั
ฒนธรรม ธรรมชาติ
ความหลากหลายทางชี
วภาพบริ
บทของแหล่
งท่
องเที่
ยว
ทางวั
ฒนธรรมนั
้
นๆและน่
าจะดี
กว่
าหากใช้
วั
สดุ
ท้
องถิ่
นและคํ
านึ
งถึ
งรู
ปแบบสถาปั
ตยกรรมท้
องถิ่
น
ซึ
่
งก่
อนที่
จะมี
การประชาสั
มพั
นธ์
หรื
อพั
ฒนาแหล่
งท่
องเที่
ยวแผนพั
ฒนาควรจะได้
รั
บการประเมิ
น
คุ
ณค่
าทางวั
ฒนธรรมและธรรมชาติ
ของทรั
พยากร อี
กทั
้
งนโยบายควรจะมี
ข้
อกํ
าหนดที่
เหมาะสม
สํ
าหรั
บการเปลี่
ยนแปลงที่
อาจจะเกิ
ดขึ
้
นได้
ในอนาคต โดยเฉพาะในเรื่
องการเพิ่
มขึ
้
นของจํ
านวน
นั
กท่
องเที่
ยวที่
มั
กส่
งผลกระทบต่
อลั
กษณะทางกายภาพ
หลั
กที่
3 การอนุ
รั
กษ์
และการวางแผนการท่
องเที่
ยวสํ
าหรั
บแหล่
งท่
องเที่
ยวทางวั
ฒนธรรม
นั
้
นควรจะแน่
ใจว่
านั
กท่
องเที่
ยวจะได้
รั
บประสบการณ์
อย่
างคุ
้
มค่
า รวมทั
้
งความพอใจและสนุ
กสนาน
ทั
้
งนั
กท่
องเที่
ยวสามารถได้
รั
บประสบการณ์
กั
บแหล่
งท่
องเที่
ยวทางวั
ฒนธรรมด้
วยตนเอง
หากผู
้
มาเยื
อนมี
ความนิ
ยมในการเข้
าถึ
งแหล่
งนั
้
นด้
วยตนเองมากขึ
้
นการใช้
เส้
นทางเดิ
นเท้
าเฉพาะ
อาจเป็
นสิ่
งที่
ช่
วยลดผลกระทบที่
จะเกิ
ดขึ
้
นกั
บความสมบู
รณ์
โดยรวม และกายภาพของสถานที่
รวมถึ
งลั
กษณะทางธรรมชาติ
และวั
ฒนธรรมด้
วย การวางแผนกิ
จกรรมการท่
องเที่
ยวควรมี
สิ่
งอํ
านวยความสะดวกที่
เหมาะสม เพื่
อความสะดวกสบายและความปลอดภั
ยต่
อผู
้
มาเยื
อนส่
งเสริ
ม
ความเพลิ
ดเพลิ
นในการมาเยื
อน แต่
ต้
องไม่
ก่
อให้
เกิ
ดผลกระทบทางลบ และไม่
ขั
ดกั
บลั
กษณะ
ความสํ
าคั
ญของวั
ฒนธรรมในพื
้
นที่
หลั
กที่
4 ชุ
มชนเจ้
าบ้
านและคนในท้
องถิ่
น ควรจะมี
ส่
วนร่
วมสํ
าหรั
บการอนุ
รั
กษ์
และ
การท่
องเที่
ยวทั
้
งในการวางแผนการจั
ดการและการบริ
หารอี
กทั
้
งการแปลความหมายความสํ
าคั
ญ
ของพื
้
นที่
หลั
กที่
5 กิ
จกรรมอนุ
รั
กษ์
และการท่
องเที่
ยวควรเอื
้
อประโยชน์
ให้
กั
บคนในท้
องถิ่
น
ทั
้
งในด้
านผลกํ
าไรและการให้
ความรู
้
และการศึ
กษา
หลั
ก 6 ด้
านการประชาสั
มพั
นธ์
เผยแพร่
การท่
องเที่
ยวควรมี
การป้
องกั
นและส่
งเสริ
ม
ลั
กษณะความสํ
าคั
ญและคุ
ณค่
าที่
แท้
จริ
งของ วั
ฒนธรรมและธรรมชาติ
โดยแสดงลั
กษณะเด่
น