st121 - page 179

170
อยางไรก็ตามการที่ปฏิ สัมพันธของวัฒนธรรมจีนในวัดไทยมีมากกวาวั ฒนธรรมอื่น ๆ โดย
พิ จารณาจากศิลปกรรมในวั ด เป นเพราะประการแรกมีความเชื่ อคลายกัน นั บถื อศาสนาพุทธ
เชนเดียวกันประการที่สองเป นเพราะชาวจีนมี สถานะทางเศรษฐกิจดี พร อมจะใหความชวยเหลื อเมื่อ
รองขอ โดยเฉพาะความศรัทธาที่มี รวมกันสงผลอยางยิ่งตอความสัมพันธระหวางไทยกับจีนบนแหลม
มลายู ทั้งสองวั ฒนธรรมตางมี สัญลั กษณรวมกัน และยั งใหความหมาย ตี ความใหมๆ แก วัด ตาม
สภาพแวดลอมตลอดเวลา ดังเชน การใชวัดเปนที่ พึ่งทางจิตวิ ญญาณทั้งความเปนความตายรวมกั น
สัญลั กษณตาง ๆ เชน เจดี ย สุสาน โกศปะรําพิ ธี ที่มีลวดลายอันวิจิ ตรบรรจง สะทอนถึงการแลกกับ
ความเปนความตายกลาวคือยามเปนถวายเครื่องบริโภคเพื่อความสุขในชีวิตปจจุบั นและภพหนา ยาม
ตายกลับถูกคนอื่ นไปตั้งไวสถานศักดิ์ สิทธิ์ สงแรงปรารถนาใหเปนที่หมายหรือนิพพานนั่นเอง การยึดถื อ
สิ่งศักดิ์สิ ทธิ์รวมกันมักใชสั ญลักษณดานศิลปกรรมรวมกัน โดยเฉพาะรูปเคารพที่ สรางสรรค ในรูปแบบ
ตาง ๆดังกรณีพระพุทธรูป (พระศรีศากษมุณี) เทวรูป (พระพรหม) มีความหมายเกี่ ยวข องอยางนอย 4
วัฒนธรรมคือ ไทยพมาจีนและฮินดู โดยไมมีความขัดแยง ชาติ พันธุทั้ งสี่สามารถบูชาทั้งพุทธรู ปและ
เทวรูปขณะที่ชาวมุสลิมมลายู เปนความขัดแยงกับหลักศาสนากลาวคือศาสนาที่ไมมีกฎหามการทํ ารูป
เคารพไมวาจะนั บถือโดยชาติพั นธุจะไมเลือกปฏิบัติมากนักและกระทําอยางรอมชอม ขณะที่ ศาสนาที่มี
กฎหามทํ ารูปเคารพกลับเลือกปฏิบัติอยางเครงครั ดดังเชนกรณี การเชาพระเครื่องคนจีนคนฮินดูนิยม
เขามาเกจิอาจารยในวัดไทยเพื่อขอเครื่ องรางหรือปลุกเสกวัตถุมงคล ส วนชาวมุ สลิมจะรวมกระทํ า
เฉพาะที่ตนจะได ผลประโยชน เป นผูส งตอ รับจางประสานงานคนกลางรั บซื้อและขายแตไมนับถือ โดย
คิดว าการซื้อขายไมไดผิ ดหลักศาสนา แต กระนั้นก็ดี แมหลั กศาสนาอิสลามและพุ ทธศาสนามีความ
แตกตาง แต เรื่องพระพุ ทธรูปยั งทํ าใหชาวมุ สลิ มบางกลุมเชื่ อในปาฎิหาริย เชนเดียวกับชาวไทยพุทธ
มุสลิมเหลานี้เชื่อในความมหัศจรรยแตมิไดตั้งภาคี กับพระศาสนาจึงถือเปนความชอบธรรมมีรูปเคารพ
หลายองค เปนที่เลื่ องลื อเรื่องปาฏิ หาริย ทําใหคนทุ กชาติพั นธุ หรือวั ฒนธรรมสามารถอยูรวมกันได
ภายใตแนวคิดที่วามีอํานาจเหนือธรรมชาติใดๆ คุมครองดี กวาใชชีวิตโดยไมมีเครื่องยึดเหนี่ยวใด การ
เขาไปยั งวัดไทยจึ งไมเพียงสัญลั กษณของแสวงหาเครื่องยึดเหนี่ยวที่พึ่ งทางจิตวิ ญญาณ แตยั งขอความ
คุมครองจากสิ่งศักดิ์สิ ทธิ์ในสากลโลกหรือจากทุ กศาสนา
วัดไทยเปนพื้ นที่สร างปฏิสั มพันธของคนในวัฒนธรรตาง ๆสาเหตุหนึ่งจากการที่วัดไทยเปน
แหลงทองเที่ยวประจําเมือง วัดไทยในแหลมมลายูหลายแหงมิไดเปนสมบั ติของชาติ ไทย ชาติตางๆจึง
ใชอํานาจจัดการวั ดไทยใหเป นแหลงการทองเที่ยวดังพบวา เมือง รัฐอั นเปนที่ตั้งของวัดไทยมักนําเสนอ
รายการวัดไทยอยูในเสนทางท องเที่ยวเสมอ ทั้งนี้มิใชเพราะมีคนไทยทองเที่ ยวในแหลมมลายูจํานวน
มาก แตเชื่อในศักยภาพของพระไทยที่จะพัฒนาวัด โดยเฉพาะงานศิลปกรรมโน มนําใหชาวตางชาติ