st121 - page 169

160
มากกวาเขียนติดตอเนื่ องบนผนังทั้งผืนการเขียนฉากเดียวในกรอบเดี ยวจะเขียนแบบตะวันตกมากกวา
ตะวันออก
- การเขียนจิตรกรรมแบบตะวันตกซึ่ งเลาเรื่องเปนฉากมี เสนแบ งกั้นเปนตอน ๆ ชวยให
คนตางวั ฒนธรรมเขาใจเนื้ อหา ตัวบุคคล การเดินเรื่องโดยง าย การเขียนภาพพุทธประวัติ ดวยฉาก
ธรรมชาติ มีระยะใกลไกลมีแสงเงาเหมือนจริ งตามตาเห็น ช วยใหภาพจิตรกรรมดูเปนภาพธรรมดา แต
ก็เข าใจพุทธปรัชญาของสั งคมไทย
ศิ ลปกรรมในวัฒนธรรมมลายู
ลั กษณะมลายูที่ปรากฎในวัดไทยสามารถแยกออก3ลักษณะ
1. ลักษณะงานสถาปตยกรรมซึ่งรับอิ ทธิพลจากศิลปะในวั ฒนธรรมอื่นๆมากอนหาก
นํามาปรับปรุงจนเปนเอกลักษณทองถิ่นดังเชนกุฏิพระมีลักษณะบานพื้นเมืองมลายู ฝากระดานตีเกล็ ด
ไม ยกพื้นสู งตั้งเรือนบนเสาขนาดใหญ หนาทึ บลักษณะเดนคือมีบันไดก ออิฐหนาทึบซึ่งเปนที่นิยมทาง
ฝ งตะวันตกของมาเลเซีย การทํ าบั นไดก ออิฐแนนหนา ทึบตั นนี้ได รับอิทธิพลภายนอก สั นนิษฐานว า
ชาวดัทชเป นผูเผยแพรมากอนนํามาผสมกับบ านทองถิ่น
2. ลักษณะงานไมแกะสลั กลวดลาย การตกแตงลายฉลุไมเหนือประตูหน าตางเปน
วัฒนธรรมดั้งเดิ มของชาวมลายู ดังเช น การแกะลายอักษรสรรเสริ ญพระอัลลอฮ เมื่ อไดรับอิทธิ พล
ตะวันตก โดยเฉพาะแบบอยางลายขนมปงขิง ซึ่งนิยมในสมัยวิกตอเรียนหรื อชวงอังกฤษยึดเมืองมลายู
ไดแพรกระจายอย างกวางขวาง นํ าไปสูการตกแตงลายไมเกือบทุกส วนของบาน เช น ชายคา หนามุข
อิทธิพลนี้ยังสงผลตอกุฏิพระและศาลาวัด บางวัดมีลวดลายขนมปงขิงแบบมลายูถิ่น
3. มีศาลาวัดบางแห งสรางหลังคายอดพีระมิด โดยซอนหลังคาแบบหลังคาสุ เหราหรือ
มัสยิดดั้งเดิมของชาวมลายู ที่เรียกว ามลายู-นูซั นตารากอนที่ เปลี่ยนแปลงเปนหลั งคาโดมกลีบบัว ดังที่
วัดชลธาราสิงเหอ.ตากใบจ.นราธิวาสซึ่งหลังคาศาลาทาน้ํ าทําคล ายมัสยิ ดดั้งเดิมในตุ มปดในรัฐกลัน
ตันซึ่งอยูตรงกันขามอันเปนมรดกรวม
อาจกลาวได วา ลักษณะมลายู ที่ ผสมอยู ในวัดไทย มี ลั กษณะพื้นถิ่นที่ แยกต างหากจาก
อาคารสวนอื่นๆกับลักษณะที่ผสมเขากับความเปนไทย เชนกุ ฏิพระแตตกแตงเปนแบบมลายูถิ่น
จากการอธิ บายขางตนอาจกลาวได อี กนัยหนึ่งวา ศิลปกรรมหลาย ๆ แบบที่ปรากฎเชิงพหุ
ลักษณ มีลั กษณะการผสมผสานทางกายภาพของวัดไทยมี ดังนี้