st121 - page 170

161
1. ลักษณะผสมที่เกิดจากการรวมตัวอยูในวั ตถุหรือผลงานเดียวกั นดังเชนนาคไทยที่มี
หัวนาคคาบลู กแกวแบบมังกรจีน โบสถไทยที่ สรางสันโคงแบบสถาปตยกรรมตะวันตกโดยรอบภาพ
ประดับบนผนังโบสถที่มีรูปภาพดาวและพระจันทรเสี้ยวแบบศาสนาอิสลามพระพุทธรูปที่มีชวงล างแบบ
ไทยแตพระเศียรมี กอนเนื้อเหนือหนาผากแบบจีนจิตรกรรมเปนรูปเทวดาไทยแตเขียนแสงเงามีมิติใกล
ไกล เสนนําสายตาแบบตะวันตก เจดี ยไทยแตภายในประดับกระเบื้องพระพุทธเจ าจํานวนมากแบบจีน
ฯลฯ
2. ลักษณะผสมที่เกิดจากการแยกสวนหรือแยกวัตถุ หรือผลงานเกิ ดจากวัฒนธรรมที่
ตางกันแตจัดวางใกลกั นหรือบรรจุ อยูภายใน เชน ดานหนาสรางโบสถแบบไทย ด านหลังสรางเจดีย
แบบพมาพานลงยาและเขินพมาแตอยูภายในวิ หารไทย รูปกวนอิมแต ตั้งอยูดานหนาพระพุ ทธรูป รูป
เคารพแบบฮินดูตั้งอยูดานปลายเท าของพระพุทธไสยาสนแบบพมา กระถางธูปแบบจีนที่ มีเครื่องปก
เทียนรูปสุพรรณหงส แบไทยขนาบอยูขาง ๆฯลฯ
3. ลักษณะผสมที่ใชแนวคิ ดและคตินิยมของวัฒนธรรมหนึ่งมาใชกั บอีกวัฒนธรรมหนึ่ง
เชนแนวคิดผังอาคารหกเหลี่ยมแบบจีน แต นํามาใชกั บโบสถไทย แนวคิดเรื่อง การยกย องพระสงฆผู
ลวงลั บที่มีคุณธรรมความดีงามเสมอพระพระโพธิสั ตว โดยการตั้งรูปหล อพระสงฆไวบู ชาเทาเทียมกั บ
พระพุ ทธรูป การใชรูปแบบพระพรหมของฮิ นดู โดยพิจารณาจากมีสี่พระพั กตร ในมือถือวั สดุตาง ๆ
นํามาใชกับคติแบบไทยในหลักพรหมวิหารสี่ ดังที่ปรากฎขอเขียนทั้งสี่ดานของศาลพระพรหม ฯลฯ
4. การใชรูปแบบของวั ฒนธรรมหนึ่งแตตอบสนองการใชสอยกับอี กวัฒนธรรมหนึ่ง เชน
นํารูปแบบของศาลเจาจีนแตใชประโยชนเปนกุ ฏิพระสงฆ หรือนํารูปแบบของเรื อนมลายูมุสลิมแต ใชกั บ
กุฏิพระสงฆไทยมังกรจีนเลื้อยยาวแตใชกั บกําแพงวัดไทย โตะหมูบู ชาแบบไทยแตใชตั้งรูปกวนอิ มแบบ
จีน เจดีย แบบไทยแตภายในบรรจุโกศใสอัฐิของชาวจีนทั้งหมด ฯลฯ