st120 - page 22

13
การมีส่วนร่วม หมายถึง การที่ ประชาชนพัฒนาขีดความสามารถของตนในการจัดการ
ควบคุมการใช้ การกระจายทรัพยากรและปัจจัยการผลิตที่มี อยู่ในสั งคมให้เกิ ดประโยชน์ต่ อ
การดํารงชีพทางเศรษฐกิจ และสั งคมตามความจํ าเป็นอย่างสมศั กดิ์ศรีในฐานะสมาชิ กของ
สังคม ตามแนวทางการปกครองระบอบประชาธิปไตย ซึ่งเป็นการเปิ ดโอกาสให้ประชาชน
พัฒนาการรับรู้ สติปัญญาและความสามารถในการตั ดสินใจ กําหนดชีวิตของตนด้วยตนเอง
และในการมีส่วนร่วมของประชาชนในการพัฒนานั้นประชาชนจะต้องมี ส่วนร่วมในช่วงต่าง ๆ
ของกระบวนการพัฒนา ดังนี้
1. ร่วมในการค้นหาปัญหาสาเหตุปัญหาและตั ดสินใจเลือกวิธีแก้ปัญหา
2. ร่วมปฏิบัติงานในกิ จกรรมพัฒนา
3. ร่วมรับผลประโยชน์ที่เกิดขึ้นจากกิจกรรมการพัฒนา
4. ร่วมประเมินผลที่เกิดขึ้นจากการดํ าเนินกิจกรรมการพัฒนา
ในอี กทัศนะหนึ่ง การมี ส่วนร่วม หมายถึ ง กระบวนการซึ่งผู้ ได้รับประโยชน์จาก
การพั ฒนาได้รับโอกาสและได้ ใช้ โอกาสนั้นเพื่อแบ่ งปันในสิ่งที่ เขามี แสดงในสิ่ งที่เขารู้สึก
บ่งบอกในสิ่งที่เขาต้ องการ และผนึกสิ่งเหล่านี้ ทั้งหมด เพื่อกําหนดการดําเนินการให้ ถึงซึ่ง
อะไร ที่ไหน และอย่างไร เขาทั้งหลายคิดว่าพวกเขาจะได้อยู่ในฐานะที่ได้รับการช่วยเหลือ
จากหน่วยงานการพัฒนาต่าง ๆ น้อยที่ สุด การมีส่วนร่วม อาจหมายถึง วิธีการที่จะไปสู่
จุดหมายหรือเปรี ยบเสมือนจุดมุ่งหมายในตัวของมันเอง
2.2.3 ความสําคัญของการมีส่วนร่วม
ในประเทศกําลั งพัฒนา การกระจายอํานาจมักไม่ ได้รับการตอบรับจากผู้ที่กุมอํานาจ
ในส่ วนกลาง และมักมีคนพูดว่า การรวมอํานาจนํ ามาซึ่งภาวะสมบูรณาธิปไตยและจะทําลาย
การมีส่วนร่วมก็จะนํามาซึ่งภาวะอนาธิปไตยโดยเฉพาะประเทศที่ กําลังพัฒนาเป็นประเทศ
ที่ต้องการเป็นปึ กแผ่นของชาติ จะกระจายอํานาจได้ยาก การกระจายอํานาจต้องเกิ ดจาก
ประชาชนที่ มีความรั บผิ ดชอบและความรั บผิดชอบจะเกิ ดขึ้ นก็ ต่ อเมื่อรั ฐบาลมอบให้
ประชาชนการมอบความรับผิดชอบให้แก่ประชาชนปกครองตนเองจึงเป็นวิถีทางที่แน่นอน
ที่สุดที่จะทํ าให้ประชาชนเกิดความรั บผิดชอบได้ ประชาชนจะได้มีข้อผูกมัดในสิ่งที่ทุกคนทํา
และเรียนรู้สิ่งต่ าง ๆ ด้วยตนเอง ฉะนั้นในแต่ละประเทศจึงต้ องแสวงหาจุดสมดุลเชิงพลวัต
ระหว่างการกระจายอํ านาจและการรวมอํานาจ และมีข้อสรุ ปสุดท้ายว่ า การพัฒนาเป็ น