st120 - page 20

11
Caayupan (1982) ได้ให้ความหมายของการมี ส่วนร่วมว่า หมายถึง กระบวนการที่
ผู้ได้รับประโยชน์จากการพัฒนา มีโอกาสและใช้ โอกาส มีส่วนในการแสดงความรู้สึกบ่งบอก
ความต้องการและประสาน สิ่งเหล่านี้ทั้งหมดเพื่ อวางแผนดําเนินการให้บรรลุเป้าหมายตาม
สถานที่ และวิธีที่ผู้ได้รับประโยชน์คิดไว้โดยได้รับการช่ วยเหลือจากหน่ วยงานพัฒนาน้อยที่สุ ด
Franklyn Lisk (1985) ให้ความหมายของการมี ส่วนร่วมในมุมมองที่กว้างว่าเป็ น
การเข้าร่ วมอย่างแข็งขันของประชาชนในการดําเนินการตัดสินใจในทุกระดับและทุกรูปแบบ
ของกิจกรรมต่ าง ๆ ทางด้านเศรษฐกิ จสังคมและการเมือง และโดยเฉพาะในบริบทของ
กระบวนการวางแผนที่ มีการกําหนดรูปแบบ แนวคิดการมี ส่วนร่วมสั มพันธ์กับการเข้าร่วม
ของมวลชนอย่างกว้างขวางในการเลือก การบริหาร และการประเมินผลของแผนงานและ
โครงการต่าง ๆ ที่จะนํามาซึ่งการยกระดับความเป็นอยู่ให้สูงขึ้น Franklyn Lisk เพิ่มเติม
ความหมายของการมีส่วนร่วม 3 ประการ คือ
1. อิ ทธิ พลของประชาชนต่อการตั ดสิ นนโยบายที่ เกี่ ยวกับการจั ดสรร
(allocation) และการใช้ประโยชน์ (utilization) ของทรั พยากรเพื่อการผลิ ต
2. เกี่ ยวข้องกับความจําเป็นที่การเข้าร่วมของประชาชนในการวางแผนและ
ดําเนินการกิจกรรมต่ าง ๆ จะสร้างโอกาสด้ านสังคม เศรษฐกิจ เพื่ อยกระดับรายได้และ
การจ้างแรงงานและเพิ่มการกินดีอยู่ดี
3. การมีส่ วนร่วมที่สนองต่ อสิ่งที่จะเข้ าถึง ซึ่งการปรับปรุงให้คนจนได้รับ
ประโยชน์ เพื่อการผลิตหลักการบริ การและสิ่งอํานวยความสะดวกสาธารณะด้วย ฉะนั้น
การมีส่วนร่วมทางการเมือง จึงเป็นสิ่งจําเป็ นที่จะช่วยให้บรรลุ วัตถุประสงค์ด้านเศรษฐกิจ
และสังคม การมี ส่วนร่วมทางการเมืองนํ ามาซึ่ งการกระจายอํานาจทางการบริหารและ
ทรัพยากรไปสู่ระดับท้องถิ่น เพื่อเป็นข้ อยืนยันว่ าการตัดสินใจของประชาชนจะมีได้และ
ได้รับการปฏิบัติตามความต้องการของประชาชนอย่างแท้จริง
โฆษิต ปั้นเปี่ยมรัษฏ์ (2535) กล่าวว่า การพัฒนาจะต้องเปิดโอกาสให้แก่เกษตรกร
ไม่ ใช่การชี้นําจากรัฐให้เกษตรกร มีส่วนร่วมและการมีส่วนร่วมหมายถึ ง กระบวนการพัฒนา
การแบ่งแยกภารกิจในการตั ดสินใจ รัฐจึงมี หน้าที่ในการหาทางเลือกลงไปในท้องถิ่ นให้เร็ว
ทั่วถึง เพื่อให้เกษตรกรตัดสิ นใจในเรื่องที่ยากขึ้ นเรื่อย ๆ ได้ และในที่สุดเขาจะพึ่งตนเองได้