st120 - page 17

8
มี เอกภาพ มีความสามัคคีและมี ความมั่ นคง ประชาชนรู้สึ กเป็นส่วนหนึ่งของสังคมอย่ าง
ทัดเทียมกัน
2.1.3 การดําเนินงานของรัฐสวัสดิ การ
การดําเนินงานของรัฐสวัสดิการจะต้องทําให้เกิ ดสมดุลในปัจจัยสํ าคัญ 3ประการ คือ
2.1.3.1 โครงสร้างค่าจ้างเงินเดือนของประชากรกลุ่มต่าง ๆ
2.1.3.2 แรงจูงใจที่ประชาชนจะทํางาน และ
2.1.3.3 ภาระที่ประชาชนจะต้องเสียภาษีให้รัฐ โดยรัฐนําภาษีที่ประชาชนเสีย
กลับมาจัดสรรเป็นงบประมาณในโครงการสวัสดิการต่าง ๆ
ประเทศที่เป็นรัฐสวัสดิการจึงหมายถึ งประเทศที่พยายามใช้ “อํานาจรัฐ” เพื่อควบคุ ม
“อํานาจตลาด” ไม่ให้สร้างความเดือดร้อนให้ กับพลเมือง และเพื่อบรรเทาผลกระทบของ
อํานาจตลาด โดยอาศัยกลไกด้านการเมืองและการบริหารจั ดการ เป็นเครื่องมือสร้างความมั่นคง
ทางสังคมอย่างน้อยใน 3 ด้าน คื อ
1) ด้านรายได้ โดยสร้างมั่นคงด้านรายได้ให้กับบุคคลหรือครอบครัว
2) สร้างหลักประกั นให้ประชาชน เมื่ อต้องตกอยู่ในสภาวการณ์
ที่ไม่พึงประสงค์ ต่าง ๆ เช่น การเจ็ บป่วยการว่างงาน การเป็ นผู้สูงอายุ เป็ นต้น
3) สร้างความมั่นใจให้กับประชาชนว่า ทุกคนสามารถเข้าถึ งบริการ
สังคม โดยไม่มีสถานะ ชนชั้ น เป็นปั จจัยขัดขวางการเข้าถึ งบริการสั งคมของรัฐ
2.1.4 รูปแบบของรัฐสวัสดิการ
หากจํ าแนกรัฐสวัสดิการตามวิธีการจัด โดยจํากั ดขอบเขตให้เป็นเพียงสวั สดิการที่จัด
โดยรัฐเท่ านั้น สามารถจําแนกออกเป็น 2 ประเภทประกอบด้ วย (Wilensky and Lebeaux,
1958 อ้างถึงใน สุรพล ปธานวนิช, 2547 : 80)
1. รั ฐสวัสดิ การแบบส่วนที่ เหลือ (The residual conception of social
welfare) เป็นการจัดสวัสดิ การที่รัฐจะเข้ามามี บทบาทเมื่อครอบครัว ชุมชน สั งคม และ
ระบบตลาดไม่ สามารถทําหน้าที่จัดสวัสดิการให้กับบุคคลได้ บทบาทของรั ฐจึงเป็นไปเพียง
การแก้ไขปัญหาเฉพาะหน้าหรืออุดช่องว่างเท่านั้ น