st118 - page 47

37
สังคมแต่ในความเป็ นจริงการเปลี่ยนแปลงทางสังคมมีความซับซ้ อนเป็ นอย่างมาก ซึ่งเกี่ยวพันกับ
สิ่ งต่ าง ๆในโครงสร้ างสั งคม รวมถึ งเกี่ ยวพันกับปั จจั ยต่ าง ๆ ที่ ไม่ ใช่ ทางสังคมด้ วย เช่ น
การเปลี่ยนแปลงทางนิ เวศวิทยา การเปลี่ยนแปลงทางด้ านประชากร หรื อความเจริ ญทาง
เทคโนโลยี เป็ นต้น ในส่วนของการเปลี่ ยนแปลงทางวัฒนธรรมนั ้ น วัฒนธรรมเป็ นสิ่งที่ไม่หยุดนิ่งมี
การเปลี่ยนแปลงเคลื่อนไหวไป ได้ แก่ การเปลี่ยนแปลงทางด้านความเชื่อขนบธรรมเนียมประเพณี
ภาษา และคุณค่าทางสังคมที่แต่ละคนยึ ดถือและการเปลี่ยนแปลงทางสังคมและวัฒนธรรมนั ้ นจะ
เกิดขึ ้ นอยู่ตลอดเวลา เพียงแต่ว่าจะเกิ ดขึ ้ นช้ าหรื อเร็วเท่ านั ้ น ซึ่งมี ผู้ แสดงทรรศนะการพั ฒนา
ท่ องเที่ยวส่ งผลผลกระทบต่อการเปลี่ ยนแปลงด้ านสังคมและวัฒนธรรมต่ างๆ กันกล่ าวคื อ
ศรัญยา วรากุลวิ ทย์ (2548) ได้ สรุปว่าการพัฒนาการท่องเที่ยวมี ผลกระทบทางสังคม 4ประการ
คือ ประการแรกการจ้างงานและการอพยพ จากการที่การท่องเที่ยวนําให้ เศรษฐกิ จของชุมชนดีขึ ้ น
ส่งผลให้ การจ้ างานมากขึ ้ นเป็ นการดึงดูดใจให้คนอพยพข้ ามถิ่นเพื่อมาแสวงหางาน และก่อให้ เกิด
ปั ญหากลายเป็ นชุมชนเมือง ส่งผลกระทบต่อแรงงานท้ องถิ่นและส่งผลกระทบต่อแรงงาน ประการ
ที ่สองการพัฒนาโครงสร้างพื ้นฐาน การพัฒนาและปรั บปรุ งโครงสร้ างพื ้ นฐานทั ้ งสาธารณู ปโภค
สาธารณู ปการ สิ่ งอํานวยความสะดวกต่าง ๆ เพื่ อด้ านการท่ องเที่ยว เพื่ อสร้ างแรงจูงใจให้
นักท่ องเที่ ยว ทําให้ ผู้ ที่ อยู่บริ เวณนั ้ นได้ รับประโยชน์ ไปด้ วย ประการที่ สามการพัฒนาภู มิ ภาค
ผลการใช้ จ่ ายเงินของนักท่องเที่ ยวมีความสํ าคัญพิเศษในบริ เวณรอบนอก ซึ่งปกติค่อนข้ างโดด
เดี่ยวด้ อยการพัฒนาและมักมี ปั ญหาการว่างงานการพัฒนาอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวพื ้ นที่ด้อย
พัฒนาเป็ นผลประโยชน์อย่างยิ่ง ประการที ่สี่พฤติ กรรมการบริ โภค พฤติกรรมในเรื่ องการใช้ จ่าย
นักท่องเที่ ยวมีผลกระทบทั ้ งทางตรงและการบริ โภค ทํ าให้ เงิ นตรามี การหมุนเวียนในท้ องถิ่ นสูง
มาตรฐานการครองชีพสู งขึ ้ นเนื่องจากมี ค่านิยมใช้ สินค้ าต่ างประเทศการอดออมน้อยลงเริ่ มหยิบ
ยื มเพื่อรองรั บนิ สัยบริ โภคนิยม นอกจากนี ้ ผลกระทบด้านลบของอุตสาหกรรมการท่ องเที่ ยวที่
สํ าคัญ ได้ แก่ ด้ านความปลอดภั ย ด้ านสั งคม ด้ านยาเสพติ ด ด้ านประเพณี วัฒนธรรม ด้ าน
สิ่ งแวดล้อมด้ านเศรษฐกิจและรายได้ ส่วนแนวคิ ดของชยาภรณ์ ชื่นรุ่งโรจน์ (2539) ที่ว่าผลจาก
พัฒนาการท่ องเที่ยวต่อด้ านทางสังคมและวัฒนธรรม เมื่อนักท่องเที่ยวซึ่งมีพื ้ นฐานทางวัฒนธรรม
ที่ต่างกันเข้ าไปท่องเที่ยวยังท้ องที่ใดก็ตามย่อมไม่อาจหลีกหนีความขัดแย้ งได้ ส่วนผลกระทบด้ าน
ลบมีประเด็นสําคัญ ๆคือ ประเด็นเกิ ดจากปั ญหาศีลธรรม เมื่ อมีนักท่ องเที่ยวเข้าไปแออัดมากขึ ้ น
เท่าไร ก็มีแนวโน้ มจะส่งผลกระทบให้ ระดับศีลธรรมตํ่าลงเท่านั ้ นกิจกรรมด้ านลบที่มักเกิ ดขึ ้ นเสมอ
คือการเอารัดเอาเปรียบนักท่องเที่ ยว ไม่ว่าจะเป็ นประเทศรวยหรือจนนักท่ องเที่ยวมักถูกโกง หรื อ
หลอกขายสิ นค้ าที่มี คุณภาพตํ่ ากว่าราคาเสมอ โดยที่ คนในท้ องที่ ท่ องเที่ยวมั กจะเล็งเห็ นแต่