st118 - page 50

40
แบบครบวงจรให้ มีความแข็งแกร่ง ในขณะเดียวกั นต้ องเร่ งพัฒนาจังหวัดตรังและสตูลเพื่อให้ มีความ
พร้ อมที่ จะรองรับการกระจายตั วของนักท่ องเที่ ยวจากภูเก็ ต อย่ างสมดุลและมี ประสิ ทธิ ภาพ
ส่วนชายฝั่งทะเลอ่าวไทยพัฒนาเกาะสมุยและเกาะพะงัน เป็ นศูนย์กลางควบคู่ไปกับการพัฒนาแหล่ ง
ท่ องเที่ ยวชายฝั่ งทะเลอ่าวไทย รวมทั ้ งแหล่ งท่ องเที่ ยวตามธรรมชาติบนบก แหล่ งวั ฒนธรรม
โบราณสถานและภูมิ สังคมของภาคใต้ ในจังหวัดสุราษฎร์ธานี และนครศรีธรรมราชการค้ าชายแดน
และการเชื่อมโยงการท่องเที่ ยว
งานวิจัยที่ เกี่ ยวข้ อง
การศึกษางานวิ จั ยที่เกี่ยวข้องกั บการศึกษา “วัฒนธรรมต่างชาติ” พลวัตที่ส่งผลต่อการ
เปลี่ ยนแปลงทางสังคมและวั ฒนธรรมของชุมชนอํ าเภอเกาะสมุยและเกาะพะงั น จังหวั ด
สุราษฎร์ ธานี ครั ้ งนี ้ ยังมี การศึ กษาในงานวิชาการหรืองานวิจั ยเชิงคุ ณภาพค่อนข้ างน้ อย อีกทั ้ ง
ผู้วิจัยยังไม่พบว่ามี งานวิจัยที่เกี่ยวข้ องโดยตรง แต่ก็ มีงานวิจัยเพื่อเป็ นแนวทางการศึกษาดังนี ้
ผลงานวิจั ยที่เกี่ยวข้ องในแง่มุมสะท้ อนการเปลี่ ยนแปลงทางสังคมและวัฒนธรรมของ
สังคมไทย ได้ หยิบยกมาเป็ นแนวทางในการศึกษามีอยู่ประมาณ 2 เรื่ องคือ เรื่ องแรกเป็ นงานวิจัย
ของกวี รักษ์พลอริยคุณ (2545) ที่ได้ ศึกษา การเปลี่ยนแปลงทางสังคมและวัฒนธรรมของชุมชน
ย่ านตลาดพลู ผลของการศึกษานั ้ นพบว่าในย่านตลาดพลูมีผู้ คนที่อาศั ยอยู่ 4 กลุ่มคือ กลุ่มชาว
ไทย กลุ่มชาวจี น กลุ่ มชาวมอญและกลุ่มชาวไทยมุ สลิม ซึ่งการเปลี่ ยนแปลงทางสังคมและ
วัฒนธรรมในชุมชนย่านตลาดพลูได้ เกิดขึ ้ นโดยมีปั จจัยสําคัญด้ วยกัน 3ประการ คือประการแรก
นโยบายของภาครัฐประการที่สองประชากร และประการที่สาม ค่านิ ยมและการศึกษาปั จจัยทั ้ ง
3ประการนี ้ ได้ ส่งผลให้ เกิดการเปลี่ยนแปลงทั ้ งในด้านกายภาพ เศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรม
และก่ อให้ เกิ ดผลกระทบในหลาย ๆ ด้ าน โดยการเปลี่ ยนแปลงทางด้ านกายภาพเกิ ดการ
เปลี่ ยนแปลงด้ านพื ้ นที่และเกิ ดการขยายตัวทางเศรษฐกิจ จํานวนประชากรที่ เพิ่มขึ ้ นก่อให้ เกิ ด
ผลกระทบทั ้ งด้ านบวกและลบต่อคนในสั งคมส่งผลต่ อสถาบันครอบครัว และระบบเครื อญาติ
ทําให้ เกิ ดมีครอบครั วเดี่ ยวมากขึ ้ น ก่อให้ เกิดการเปลี่ยนแปลงทางด้ านประเพณี และพิธีกรรม
ต่าง ๆกระทบไปยังวิถีชีวิตและวัฒนธรรมด้ านต่าง ๆทําให้ เกิดการปรับตั วของผู้ คนในย่านตลาด
พลูในลั กษณะการยอมรับการเปลี่ยนแปลง ส่วนเรื่ องที่ สอง เป็ นการศึกษาของบัวกนก วัชรปรี ดา
(2544) ที่ ได้ ศึกษา การผสมผสานทางวัฒนธรรม : กรณี ศึ กษาบ้านท่ามะไฟหวาน ตําบลท่ามะไฟ
หวาน อํ าเภอแก้ งคร้ อ จั งหวัดชัยภู มิ ซึ่งการศึกษาเรื่ องนี ้ เป็ นการศึกษาในด้ านรู ปแบบการ
ผสมผสานวัฒนธรรมและปั จจัยที่ทําให้ เกิดการผสมผสานวัฒนธรรมทั ้ งที่เป็ นกลุ ่มวัฒนธรรมไทย