st118 - page 128

118
หมดในหนึ่งมื ้ อก็จะนําอาหารที่ ได้ มาทําการถนอมอาหารเก็บไว้ กิ นในช่วงมรสุมเข้ า เช่นทํากุ้ งส้ม
ปลาแป้ งแดง ปลาเค็ม กุ้ งแห้ ง นํ ้ าบูดู พุงปลา เป็ นต้ น ปั จจุบันค่ านิ ยมการประกอบอาหาร
รับประทานภายในครัวเรือนได้ ลดน้ อยลง เนื่องจากภาวะเศรษฐกิจที่ เปลี่ยนแปลงไปการใช้ เวลา
ในการจัดหาวัตถุดิบมาประกอบอาหาร และการทําอาหารทําให้ เสียเวลามากชาวเกาะพะงันทั่วไป
จึงนิยมรับประทานอาหารจานด่วนที่มีอยู่ทั่วไปหรือนิยมรั บประทานอาหารตามร้ านอาหารที่มีมาก
ในเกาะพะงัน
วรรณกรรม ที่พบในเกาะพะงันมีทั ้ งวรรณกรรมที่เป็ นเรื่องเล่าหรื อที่ เรียกว่าวรรณกรรม
มุขปาฐะ และวรรณกรรมที่ บันทึกเป็ นลายลักษณ์ อักษรที่รู้ จักแพร่ หลายในจังหวัดสุราษฎร์ ธานี
วรรณกรรมมุขปาฐะ ได้ แก่ นิทาน ตํ านาน เพลงร้ องเรื อ เพลงกล่อมเด็ ก เพลงบอก คําพังเพย
สุภาษิ ตปริศนาคําทาย เป็ นต้ น วรรณกรรมลายลักษณ์ เป็ นวรรณกรรมที่บันทึกไว้มี ทั ้ งภาษาไทย
และภาษาขอม ได้ แก่ ตํารายา หนังสือสวดนิทานประโลมโลกตําราความรู้ ทั่วไปยันต์ ฤกษ์ ยาม
ตําราทํานา ตําราบี บนวดตําราปลูกเรื อน เป็ นต้ น วรรณกรรมที่ขึ ้ นชื่ อของเกาะพะงันที่เป็ นรู้ จักกัน
ทั่วไป ได้ แก่ นิราศชื่ นหรือนิ ราศตะรางของนายชื่น เกื ้ อสกุล(ชาวอําเภอเกาะพะงัน) พระเวสสั นดร
โคบุด วรรณสิ น จํ าปาสี่ต้ น พระวรวงศ์ พญาหงส์ พระสุธนนางมโนห์รา นายทนนางบัวโทน
สุบิ น และไกรสิทธิ ์ เป็ นต้ น (ชวน เพชรแก้ วและสบาย ไสยรินทร์ , 2534)
การละเล่ น การละเล่นพื ้ นเมืองของเกาะพะงัน เป็ นความบันเทิ งรื่ นเริ งที่จัดขึ ้ นโดยเน้ น
ผู้ ชมเป็ นหลักมีผู้ แสดงหรื อคณะผู้ แสดงเป็ นผู้ ให้ ความบันเทิ ง วัตถุประสงค์เพื่อความสนุกสนาน
เพลิดเพลินอันเป็ นการผ่อนคลายความเหน็ดเหนื่ อย ตรากตรําจากการทํางาน เช่ น การเล่นหนัง
ตะลุง หรื อโนรา การละเล่นบางอย่างเกิดขึ ้ นเพื่อการเฉลิมฉลอง หรือเพื่อแสดงความยินดีในโอกาส
ที่บุคคลหรื อสังคมประสบความสํ าเร็จในชีวิต เช่นการรําโนราคล้ องหงส์ในงานโกนจุกนอกจากนี ้ มี
การละเล่นหลายอย่างเกิ ดขึ ้ นเพื่อเป็ นพุทธบูชาหรือเกี่ยวกับการบุญการกุศล เช่นการเล่นเพลงเรือ
เพลงแห่นาค เป็ นต้น
เพลงชักพระ มีมานานควบคู่กับงานประเพณีชักพระและมีเอกลักษณ์เฉพาะตัวลักษณะ
ของเพลง จะเป็ นคํากลอนวรรคหน้ า 8คํ า วรรคหลัง 6คํา เนื ้ อหาสาระหลากหลาย เช่ น เมื่ อเข้ า
ใกล้ เรือพนมพระก็ร้ องไหว้ พระ หรือชมบารมีพระที่เสด็จมาทางนํ ้ า ชมความงามของเรื อพนมพระ
เล่าประวัติงานชักพระชมสถานที่ต่าง ๆชมบุคคล และเกี ้ ยวพาราสี ระหว่างพายเรื อ ซึ่งมีเรือผู้ ชาย
และเรือผู้ หญิ ง เพลงชักพระนี ้ จะนํามาร้ องกันในงานประเพณีชักพระเท่ านั ้ นส่ วนการถ่ายทอดเพลง
และการแต่ งเพลงนั ้ น เป็ นไปตามธรรมชาติ คือเมื่อเรี ยนรู้ ฉันทลักษณ์ ก็ไปแต่ งเองตามชอบใจผู้ ที่
แต่งไม่ได้ ก็ต้ องขอให้ ผู้ อื่นแต่งให้