st118 - page 130

120
สัตว์ ป่ าอาศัย ชื่นใจน่ าชม เป็ นที่นิยม พอเพียง
ลิ งค่างกวางหมู ได้ อยู่สบาย พอได้ หยุดนั่งฟั งเสียง
นกร้ องก้ องดัง ได้ฟั งสําเนียง เหมือนเสียง เพลงร้ องล่องลอย
ที่ไหนมีป่ า นึกน่ าเลื่อมใส จิตใจสบาย ไม่หนอย(น้ อย)
มีคู่อยู่ใกล้ คิดหมายรอคอย ได้ พลอยคํ่าคืนชื่นทรวง
วิวป่ าอาศัย ชื่ นใจยามร้ อน นั่งนอนสบายหายห่วง
ขอบใจฝูงชน ทุกคนชื่นทรวง ท่านหวง ห้ ามลํ ้ า ทําลาย
ขอเตือนเอาไว้ ป่ าไม้ บนเขา อย่าเอา ให้ ธาตุ ขาดหาย
ธาตุดินธาตุป่ า มีมามากมาย พอให้ นํ ้ าฝน หล่นลง
แห้ งแล้งทุกปี ไม่มีนํ ้ าใช้ มุ่งหมาย พูนเพิ่ม เสริมส่ง
สงวนเอาไว้ พันธุ์ ไม้ ป่ าดง ให้ คง ยังอยู่ คู่งัน
(เกสร นาควิจิตร, สัมภาษณ์เมื่อวันที่13สิงหาคม 2554)
การศึกษาเล่ าเรียน ชาวเกาะพะงันสมัยก่อนนิยมส่งลูกหลานโดยเฉพาะลูกชายให้ ศึกษา
เล่ าเรี ยนตามวัด เนื่ องจากกระบวนการศึกษาขั ้ นพื ้ นฐานสมัยก่ อนยังไม่ ครอบคลุมในพื ้ นที่
ประกอบกับชาวเกาะพะงันมีความผูกพันและศรั ทธาในศาสนาเป็ นอย่ างยิ่ง วัดจึงเป็ นศู นย์รวม
จิตใจและแหล่งให้ความรู้ ของชาวบ้ าน เด็กผู้ ชายเมื่ออายุอยู่ในเกณฑ์บวชเรียนได้ พ่อแม่ก็ มักนิยม
ให้ ลูกบวชเป็ นสามเณรก่อน เพื่ อที่ จะได้ ศึกษาหลักคําสอนของศาสนาและเรี ยนหนังสือควบคู่ไป
ด้ วย การเรี ยนกับพระที่วัดมี การฝึ กอ่านหนังหนังสือแบบเรี ยนจิ นดามณี และให้ หั ดอ่ านนิทาน
พื ้ นบ้ านจากหนังสือบุ ดหรือสมุดข่ อยควบคู่ไปด้ วย นอกเหนื อจากการเรียนการสอนแบบเรี ยน
ดังกล่าวแล้ ว ทางวัดยังมี การสอนเลขคณิ ต บวก ลบ คู ณ หาร ควบคู่กันไปด้ วย นอกจาก
การศึกษาเล่าเรี ยนที่วัดแล้ ว ผู้ เฒ่าผู้ แก่บางคนที่ มีความสามารถด้ านการแต่งกลอน หรือได้ จดจํา
มาจากบรรพบุรุ ษ ก็ จะแต่ งบทกลอนแบบเรี ยนไว้ สั่งสอนลู กหลานด้ วย เช่ น บทกลอนเรื่ อง
พยัญชนะไทยของพ่ อเฒ่านาค วิเชี ยรเชื ้ อ ซึ่งเป็ นบทกลอนแต่งด้ วยภาษาถิ่นใต้ไว้ สํ าหรับใช้ เป็ น
แบบเรี ยนท่ องจําพยัญชนะไทยซึ่ งลูกหลานชาวเกาะพะงันต่างท่ องจําได้ อย่างขึ ้ นใจ (ไพฑู รย์
ปุ่ นสุวรรณและกัลญา แก้ วประดิษฐ์ , 2552) ความว่า
ก. เอ่ยก.ไก่...อู..แจ้ …แม่ใหญ่
ข. ไข่ อุบรัง
ฃ. ฃวดปากยาว
ค. ควายดํา-ขาว เขายาวอาจขลัง