แนวทางการสืบสานวัฒนธรรมตาลที่เมืองเพชรที่เอื้อต่อวิธีชีวิตของชุมชนบ้านลาด - page 130

๑๑๘
๖. ส งเสริมการจัดตั้ งกองทุนเพื่อชวยเหลือคนขึ้นตาล โดยการประสานงานกั บองคกร
ต าง ๆ ทั้งภาครัฐและเอกชน
ตอนที่ ๓ แผนการสื บสานวั ฒนธรรมตาลเมืองเพชร ตํ าบลถ้ํ ารงค อําเภอบ านลาด
จังหวัดเพชรบุรี โดยใชกระบวนการมีส วนรวม
คณะผู วิจัยไดรวมกับปราชญทองถิ่ นดานตาลโตนดจากชุมชนที่มี การผลิตตาลโตนดมากที่สุดใน
อํ าเภอบานลาดคือ ชุมชนบานถ้ํารงค ชุมชนบานทาน และชุ มชนไรโคก รวมกั บผู แทนองคกรปกครอง
ส วนทองถิ่น กําหนดหลักเกณฑในการคัดเลือกชุ มชนเพื่อจั ดทําแผนสืบสานวัฒนธรรมของเมื องเพชร ได
ชุมชนเปาหมายในการจัดทําแผนสืบสานวัฒนธรรมตาลเมืองเพชร คือ ชุมชนตํ าบลถ้ํารงค อําเภอบ าน
ลาด จังหวัดเพชรบุรี และดํ าเนินการจัดทําแผนสืบสานวั ฒนธรรมตาลเมืองเพชร โดยใช กระบวนการแบบ
มี สวนรวมมีผลการศึกษาดั งนี้
๑. ประวัติความเปนมาของตํ าบลถ้ํารงค อําเภอบานลาด จังหวัดเพชรบุ รี
ถ้ํารงค เปนตําบลหนึ่งของอําเภอบานลาด จังหวัดเพชรบุรี ในสมัยกอนตํ าบลถ้ํารงคได แบง
ออกมาจากตําบลตํ าหรุ ซึ่ งตอนตนนั้นตําบลตํ าหรุมีทั้งหมด๑๒หมูบานพอแบงออกมาเปน๒ตําบล จึง
มี ตําบลละ๖หมูบานซึ่งแบ งโดยแยกเปน๒ฝ งน้ําคือมีแมน้ําเพชรบุรีเปนตัวแบงฝงระหวางตําบลตํ าหรุ
กั บตําบลถ้ํารงคออกจากกันหมูบาน๖หมูบานในตําบลถ้ํารงค ไดแก ๑) บานทามะเฟอง๒) บานม วงงาม
๓) บานถ้ํารงค ๔) บานไรสะทอน๕) บานดอนตะโก และ ๖) บานหนองช างตาย
จากการสัมภาษณนายถนอม ภูเงิน อดีตกํ านันตําบลถ้ํารงค (๒๕๕๕ : สั มภาษณ) ปราชญ
ทองถิ่นและทราบประวัติเกี่ยวกับตําบลถ้ํารงคเป นอยางดี ไดขอมูลวา ชุมชนถ้ํ ารงคมี อายุ หลายรอยป หรือ
เกื อบพันป โดยดูจากความเกาแก ของหลวงพอดํ า ซึ่งเปนพระพุ ทธรูปที่ชาวบ านเคารพศรั ทธามาชานาน
และสมัยกอนตํ าบลถ้ํารงคมี สภาพเปนปา โดยถ้ํารงค เปนชื่อของเขาลูกหนึ่งตั้งอยูกลางหมูบาน เปนเขา
ที่มี ตํานานเลาสื บตอกันมาถึงที่มาของชื่ออยูหลายตํ านาน ดังนี้
ตํานานแรก เปนขอมูลจากเอกสารขององค การบริหารสวนตําบลถ้ํ ารงค ว าพื้นที่บริ เวณนี้ มี
เจาเมื องไมปรากฏนามองค หนึ่งไดเสด็จประพาสป าและแมน้ําบริเวณนี้ พระองคทรงประทับใจมาก
ในขณะที่พระองค ประพาสชมวิวทิ วทั ศน ในชวงเวลากลางวั นนั้น ไดมีหญิงสาวชาวบ านคนหนึ่งเห็น
พระองคทรงเหน็ดเหนื่อยและพระวรกายชุ มโชกไปดวยพระเสโท จึงไดประทานน้ําใหดื่มแกกระหายแต
ในภาชนะใสน้ํานั้นนอกจากจะมีน้ําแลวยังมีใบหญาประเภทหนึ่ง เรียกวา หญ าคาใสไปดวย เจาเมื อง
เห็ นเชนนั้นพระองคทรงกริ้ วมาก จึงไดเรียกหญิงสาวผูนั้นเขาเฝาฯ และไดไตถามสาเหตุ ที่นางใสหญ าคา
ผสมน้ําใหเสวย ไดรับคําตอบวา เห็นพระองคทรงเหน็ดเหนื่ อยและกระหายน้ําจึงไดใสหญาคาไวเพื่อกั น
ไม ใหพระองคทรงรีบเสวยน้ํ านั้นเพราะจะทําใหพระองคเกิดอาการจุกเสียดและอาจทรงประชวรได เจา