nt138 - page 47

38
โดยเฉพาะอย่างยิ่ งในปี พ.ศ.2542 ซึ่ งเป็ นปี ผู ้สู งอายุสากลนั้ น กลุ่มคนเฒ่าคนแก่ มีโอกาส
นําของเล่ นพื้นบ้าน อาทิ บาร์ โต๊ะ จานบิน งูไม้ไผ่ ฯลฯ ขึ้ นถวายแด่สมเด็จพระนางเจ้าสิ ริกิติ์ ฯ
พระบรมราชิ นีนาถ เมื่อคราวที่ทรงเสด็จตรวจเยี่ยมโครงการบ้านเล็กในป่ าใหญ่ บ้านห้วยหญ้าไทร
ตําบลป่ าแดด อําเภอแม่สรวย จังหวัดเชียงราย เมื่อทอดพระเนตรแล้วทรงพอพระราชหฤทัยเป็ น
อย่างยิ่ง จึงโปรดพระราชทานทุนดําเนิ นการจํานวน 30,000 บาท ให้แก่ กลุ่มคนเฒ่ าคนแก่สานต่ อ
โครงการนี้ ต่ อไป และพระราชทานทุนสนับสนุ นการดําเนิ นงาน แก่คุณวี ระพงษ์ จํานวน 20,000
บาทด้วย
ของเล่ นพื ้ นบ้ านขยายสู่ ฐานชุมชนเข้ มแข็ง
ความสําเร็ จจากการดําเนิ นงานของกลุ่มคนเฒ่ าคนแก่ ยังก่ อให้เกิดพลังในการเรี ยนรู้ การ
พึ่งพาอาศัยซึ่ งกันและกัน และเกิดจิ ตสํานึกที่ จะอนุรักษ์องค์ความรู ้หรื อภูมิปั ญญาท้องถิ่น อันจะ
นําไปสู่ การพัฒนาชุ มชนที่มาจากความต้องการของชุมชนอย่างแท้จริ ง จึงมีผลให้เกิดกลุ่มอาชีพ
หรื อกลุ่มกิจกรรมต่างๆขึ้ นในชุมชน เช่น กลุ่มสตรีพัฒนา กลุ่มหมอพื้นบ้าน กลุ่ มเยาวชนอาสา
กลุ่มเด็กรักษ์รถถีบ เป็ นต้น
และในปี พ.ศ.2543 กลุ่มคนเฒ่ าคนแก่ ได้รั บรางวัล “โครงการริเริ่มสร้ างฐานชุมชน” จาก
องค์กรอโชก้าประเทศไทย ร่ วมกับกองทุนไทยเพื่อการพัฒนา มอบทุนดําเนินการให้เป็ นระยะเวลา
3 ปี ต่อมาในปี พ.ศ.2544 กลุ่มคนเฒ่ าคนแก่บ้านป่ าแดดยังได้รับรางวัล “หมู่บ้ านหัตถกรรม
ดีเด่น” (รางวัลหม่อมงามจิตต์ บุรฉั ตร) ด้วย และทางกลุ่มยังเปิ ดศูนย์การศึ กษาพัฒนาตลาด
ทางเลือกในชุมชนขึ้ นอย่างเป็ นทางการ เพื่อแก้ปัญหาด้านการตลาด การพัฒนาผลิตภัณฑ์ ผลิตผล
ทางการเกษตร และปั ญหาการขาดทักษะในด้านธุรกิจ โดยศู นย์ฯนี้ มุ่งนี้ การแก้ไขปัญหาโดยการมี
ส่ วนร่ วมของคนในชุมชนตามแนวเศรษฐกิจพอเพียง
ไม่เพียงแต่ศู นย์ฯนี้ จะสนับสนุ นช่วยเหลือเฉพาะคนในชุมชนเท่ านั้น แต่ยังขยายเครือข่าย
ไปยังชุ มชนอื่นๆที่อยู่ในท้องถิ่นเดียวกัน โดยเฉพาะการทําของเล่นพื้นบ้าน ซึ่ งมีป้ ายโลโก้สิ นค้า
“กลุ่ม ฒ” เป็ นตราสิ นค้าของกลุ่ม ซึ่ งจุดนี้ ทําให้เกิดการกระชับความสัมพันธ์ของคนในท้องถิ่น
เดียวกันและเกิดความร่ วมมือร่ วมใจในการจัดการทรัพยากรธรรมชาติ ร่วมกันด้วย
จะเห็ นได้ว่าการฟื้ นฟูของเล่นพื้นบ้านของกลุ่มคนเฒ่าคนแก่ แห่ งบ้านป่ าแดดนี้ มิใช่เพี ยง
แค่การปลุกของเล่นพื้นบ้านให้กลับมาโลดแล่นมีชีวิตชีวาอีกครั้ ง หากแต่ของเล่นพื้นบ้านเหล่ านั้ น
ยังสะท้อนเรื่องราวในอดีต และพัฒนาการทางสังคมและวัฒนธรรมของท้องถิ่น ซึ่ งก่ อให้เกิดความ