untitled - page 170
๑๖๐
๕.๑.๑.๓ ประเพณี
แห
ต
นดอกไม
บ
านอาฮี
อํ
าเภอท
าลี่
จั
งหวั
ดเลย เป
นหมู
บ
านที่
ตั้
งอยู
ริ
มฝ
งแม
น้ํ
า
เหื
อง ซึ่
งเป
นแม
น้ํ
าที่
เป
นเส
นแบ
งเขตแคนกั้
นระหว
าง ไทย กั
บ สปป.ลาว เป
นหมู
บ
านที่
มี
ความ
เจริ
ญรุ
งเรื
องมาตั้
งแต
อดี
ตตั้
งแต
เป
นที่
ตั้
งของเมื
องตู
มการเป
นที่
ตั้
งของอํ
าเภออาลี่
ตลอดจนการ
เป
นแหล
งศู
นย
กลางของวั
ฒนธรรมไทยลาว ลุ
มแม
น้ํ
าเหื
องก
อนที่
ไทยจะเสี
ยดิ
นแดนฝ
งขวาของ
แม
น้ํ
าโขงให
แก
ประเทศฝรั่
งเศสก็
มี
เมื
องที่
เป
นอารยธรรมร
วมสมั
ยกั
บหมู
บ
านหรื
อชุ
มชนที่
ตั้
งอยู
ใน
แขวงไชยะบุ
รี
ประเทศสาธารณรั
ฐประชาธิ
ปไตยประชาชนลาวเป
นอย
างดี
สํ
าหรั
บประเพณี
แห
ต
นดอกไม
เป
นประเพณี
ท
องถิ่
นของชาวบ
านที่
มี
พื้
นที่
ตั้
งอยู
ตามที่
ราบลุ
มแม
น้ํ
าเหื
อง แม
น้ํ
าเลย แม
น้ํ
าโขง ถื
อว
าเป
นประเพณี
ของการเอาบุ
ญใน
งานบุ
ญสงกรานต
หรื
อที่
เรี
ยกว
า “ การเอาบุ
ญต
นดอกไม
โดยชาวบ
านจะใช
วั
ดเป
นศู
นย
กลางใน
การปฏิ
บั
ติ
การบู
ชาด
วยการทํ
าต
นดอกไม
เป
าหมาย คื
อ การบู
ชาการปฏิ
บั
ติ
ตามคํ
าสอนของพระ
สั
มมาสั
มพุ
ทธเจ
า
ประเพณี
แห
ต
นดอกไม
มี
ขึ้
นหลั
งวั
นสงกรานต
คื
อวั
นที่
๑๖ เมษายนของ
ทุ
กป
ใช
เวลาในช
วงกลางวั
นในการทํ
าต
นดอกไม
ถื
อว
าเป
นงานที่
สร
างความสนุ
กสนานครื้
นเครง
ให
กั
บผู
เข
าร
วมและประชาชนในหมู
บ
านเอง สํ
าหรั
บวั
นที่
ใช
ในการแห
ต
นดอกไม
นั้
นชาวบ
าน
เรี
ยกว
า “วั
นสั
งกาจ” ขึ้
น ซึ่
งชาวบ
านในคุ
มต
าง ๆ จะพร
อมใจกั
นทํ
าต
นดอกไม
ขึ้
นมา เมื่
อถึ
งเวลา
บ
ายก็
จะนํ
าต
นดอกไม
ที่
ตกแต
งร
วมกั
บเครื่
องจั
ตุ
ป
จจั
ยจากคุ
มบ
านของตนมาที่
วั
ด ไหว
พระรั
บศี
ล
ถวายต
นดอกไม
และทํ
าพิ
ธี
การขอขมาคารวะต
อพระรั
ตนตรั
ย จึ
งเสร็
จพิ
ธี
การจั
ดประเพณี
แห
ต
นดอกไม
ของชาวบ
านอาฮี
ตํ
าบลท
าลี่
นั้
นมี
เป
าหมายเพื่
อการกราบไหว
สิ่
งศั
กดิ์
สิ
ทธิ์
ที่
สิ
งสถิ
ตอยู
ภายในวั
ดของหมู
บ
านและพระรั
ตนตรั
ย ซึ่
งใน
วั
นสงกรานต
นั้
นชาวบ
านจะมี
การอั
ญเชิ
ญพระพุ
ทธรู
ปลงมาจากแท
นที่
เคยประดิ
ษฐานกราบไหว
มา
แห
แหนและและสรงน้ํ
ากั
นอย
างสนุ
กสนาน ทั้
งภิ
กษุ
สงฆ
สามเณรและชาวบ
าน
การทํ
าต
นดอกไม
ของชาวบ
านในเขตตํ
าบลอาฮี
นั้
นจะมี
ลั
กษณะของการ
ร
วมมื
อร
วมใจหรื
อด
วยช
วยกั
นด
วยการนํ
าเอาไม
ไผ
มาทํ
าเป
นโครงสร
างหลั
ก จากนั้
นจึ
งหุ
มด
วยกาบ
กล
วยหรื
อหญ
าคาและประดั
บต
อด
วยใบไม
และดอกไม
เช
นดอกคู
ณ ดอกจํ
าปาและดอกไม
ป
าอื่
น
ๆ ที่
ขึ้
นอยู
รอบหมู
บ
าน ส
วนใหญ
แล
วจะทํ
าต
นดอกไม
ให
มี
ความสู
งประมาณ๓-๕ เมตร ในขณะที่
ผู
ร
วมขบวนแห
ก็
จะมี
การถื
อดอกไม
ธู
ปเที
ยนไปด
วย อย
างไรก็
ตามการนํ
าดอกไม
มากราบพระนั้
น
เมื่
อปฏิ
บั
ติ
สะสมเป
นประเพณี
ติ
ดต
อกั
นยาวนานก็
พั
ฒนามาเป
น เช
นเดี
ยวกั
บการทํ
าให
ชาวบ
านที่
เข
าร
วมประเพณี
และชาวบ
านที่
มาร
วมกั
นสร
างต
นดอกไม
ทุ
กขั้
นตอนให
เกิ
ดความสามั
คคี
เกิ
ดการ
เห็
นอกเห็
นใจและมี
การช
วยเหลื
องานประเพณี
ของท
องถิ่
นในภาพรวม จึ
งก
อให
เกิ
ดความเข
มแข็
ง
ของชุ
มชนอย
างยั่
งยื
นต
อไป
๕.๑.๒ อั
ตลั
กษณ
ประเพณี
ท
องถิ่
นจั
งหวั
ดเลย
จั
งหวั
ดเลยเป
นจั
งหวั
ดหนึ่
งที่
มี
การวั
ฒนธรรมและประเพณี
ที่
มี
รู
ปแบบเฉพาะ
ทั้
งนี้
เป
นผลสื
บเนื่
องมาจากการมี
ผู
คนที่
หลากหลายเดิ
นทางเข
ามาจั
บจองพื้
นที่
อยู
ตั้
งแต
ประวั
ติ
ศาสตร
เป
นต
นมา
1...,160,161,162,163,164,165,166,167,168,169
171,172,173,174,175,176,177,178,179,180,...189