bk130 - page 119

- ๘๔ -
๑) เมื่อพิจารณาความแตกต่างของค่ าเฉลี่ยการป้ องกันและแก้ ไขปัญหาการเปิ ดรับสื่อ
อนาจารของนั กศึกษา อันเนื่ องจากระดับชั้นปี ที่กําลั งศึกษา ระดับเกรดเฉลี่ ยสะสมและระดับรายได้
เฉลี่ยต่ อเดือน โดยมีสมมติฐาน คือ
(๑) H0 : ระดับชั้นปีที่กําลังศึกษาไม่มีอิ ทธิพลต่อการป้ องกันและแก้ไขปัญหาการเปิด
รับสื่ออนาจารของนักศึกษา
H1 : ระดับชั้นปีที่กําลังศึกษาทํ าให้การป้ องกันและแก้ไขปัญหาการเปิดรับสื่อ
อนาจารของนักศึกษาต่างกัน
(๒) H0 : ระดับเกรดเฉลี่ยสะสมไม่มี อิทธิพลต่อการป้องกันและแก้ไขปัญหาการเปิดรับ
สื่ออนาจารของนักศึกษา
H1 : ระดับเกรดเฉลี่ยสะสมทําให้การป้องกันและแก้ไขปัญหาการเปิดรั บสื่อ
อนาจารของนักศึกษาต่างกัน
(๓) H0 : ระดับรายได้เฉลี่ยต่ อเดือนไม่มี อิทธิพลร่ วมกันต่อการป้องกันและแก้ไขปัญหา
การเปิดรั บสื่ออนาจารของนักศึกษา
H1 : ระดับรายได้เฉลี่ยต่ อเดือนทําให้การป้องกันและแก้ไขปัญหาการเปิดรั บสื่อ
อนาจารของนักศึกษาต่างกัน
(๔) H0 : ระดับชั้นปีที่กําลังศึกษา ระดับเกรดเฉลี่ยสะสม และระดับรายได้เฉลี่ ยต่อ
เดือนไม่มี อิทธิพลร่ วมกันต่อการป้องกันและแก้ไขปัญหาการเปิดรั บสื่อ
อนาจารของนักศึ กษา
H1 : ระดับชั้นปีที่กําลังศึกษา ระดับเกรดเฉลี่ยสะสม และระดับรายได้เฉลี่ ยต่อ
เดือนมี อิทธิพลร่วมกันต่อการป้ องกันและแก้ไขปัญหาการเปิดรั บสื่ออนาจาร
ของนักศึ กษา
ผลการวิเคราะห์ปรากฏว่ า ที่ระดับนัยสํ าคัญ .๐๕ ปฏิสั มพันธ์ ระหว่างระดับชั้ นปีที่กํ าลั ง
ศึ กษา ระดับเกรดเฉลี่ยสะสม และระดับรายได้เฉลี่ยต่ อเดือน ไม่มี ผลกระทบร่วมกั นต่อการป้ องกัน
และแก้ไขปัญหาการเปิดรับสื่ ออนาจารของนักศึกษา (p >.๐๕) นั่นคือความแตกต่างของระดับความ
คิดเห็ นต่อการป้องกั นและแก้ไขปัญหาการเปิดรับสื่ออนาจารไม่ขึ้นอยู่กั บว่านักศึกษากํ าลังศึกษาอยู่ใน
ระดั บชั้นปีใด นักศึกษาที่มีระดั บเกรดเฉลี่ยสะสมต่างกันไม่ ส่งผลให้ระดับความคิดเห็ นต่อการป้องกั น
และแก้ไขปัญหาการเปิดรับสื่ออนาจารต่างกัน (p >.๐๕) และถ้านักศึกษามีระดับรายได้ เฉลี่ยต่ อเดือน
ที่ต่ างกั น ก็จะไม่ส่งผลกระทบต่ อค่าเฉลี่ ยของระดับคามคิดเห็นในการป้ องกันและแก้ ไขปัญหาการ
เปิดรั บสื่ออนาจารของนักศึ กษา (p >.๐๕) รายละเอียดแสดงดังตารางที่ ๔.๓๔