bk130 - page 117

- ๘๒ -
๔.๐๑๐, SD=.๖๙๙ และ .๖๘๙ ตามลํ าดับ) ๓) นักศึกษากลุ่ มสาขาวิชามนุษยศาสตร์/สังคมศาสตร์
และกลุ่มสาขาวิชาวิทยาศาสตร์ มี ค่ าเฉลี่ยของการปฏิ บัติเพื่ อป้องกันและแก้ไขปั ญหาการเปิดรับสื่อ
อาจารอยู่ในระดับมาก โดยมีแนวโน้มว่านักศึกษากลุ่มสาขาวิ ชาวิทยาศาสตร์มีค่ าเฉลี่ยของการปฏิบัติ
ดังกล่ าวสูงกว่านักศึกษากลุ่ มสาขาวิชามนุษยศาสตร์/สังคมศาสตร์ ( =๓.๘๒๔ และ ๔.๑๙๗, SD=
.๗๓๙ และ .๕๙๐ ตามลําดับ) ๔) นั กศึกษาทั้ ง ๔ ระดับชั้นปีมี ค่าเฉลี่ ยของการปฏิบัติเพื่อป้องกั นและ
แก้ไขปัญหาการเปิ ดรับสื่ออนาจารในระดับมาก โดยมีแนวโน้มว่านักศึกษาในชั้นปีที่ ๔ มี ค่าเฉลี่ยของ
การปฏิ บั ติดั งกล่ าวสูงกว่ านั กศึ กษาในระดับชั้นปี อื่ นๆ ( =๔.๑๔๕ และ SD=.๖๕๙) ในขณะที่
นักศึกษาชั้นปี ที่ ๒ มีแนวโน้มที่จะมี ค่ าเฉลี่ยของการปฏิ บัติดั งกล่าวในระดับที่ ต่ํากว่ านักศึกษาชั้นปี
อื่นๆ ๕) นั กศึกษาในทุกระดับเกรดเฉลี่ ยสะสมมีการปฏิบัติ เพื่อป้ องกันและแก้ไขปั ญหาการเปิดรับ
สื่ออนาจารในระดั บมาก โดยมีแนวโน้มว่านักศึ กษาซึ่งมี เกรดเฉลี่ยสะสมในระดับค่อนข้างสูง (๓.๐๑ –
๓.๕๐) และสูง (๓.๕๑ – ๔.๐๐) มี ค่าเฉลี่ยของการปฏิบัติ ดังกล่ าวสูงกว่านักศึกษาในระดับชั้ นปีอื่นๆ
โดยมีค่ าเฉลี่ยใกล้เคียงกัน คือ =๔.๐๖๕ และ ๔.๐๐๒, SD=.๖๙๗ และ.๖๗๙ตามลําดั บ ในขณะที่
นักศึกษาซึ่งมีเกรดเฉลี่ยสะสมปานกลางระหว่ าง ๒.๕๑-๓.๐๐ มีแนวโน้มว่ามีค่ าเฉลี่ยของการปฏิบัติ
ดังกล่ าวในระดับต่ํากว่านักศึกษากลุ่มอื่นๆ และ ๖) นักศึกษาในทุ กกลุ่มระดับรายได้เฉลี่ยต่อเดือน มี
การปฏิบั ติ เพื่อป้องกันและแก้ ไขพฤติ กรรมการเปิดรับสื่ออนาจารอยู่ ในระดั บมากทั้ งหมด โดยมี
แนวโน้ มว่านั กศึ กษาซึ่งมีรายได้เฉลี่ ยต่อเดื อน ๔,๐๐๑-๕,๐๐๐ บาท และ ๕,๐๐๐ บาทขึ้นไป มี
ค่าเฉลี่ยของการปฏิบัติ ดังกล่าวในระดับสูงกว่ ากลุ่มรายได้ระดับอื่ นๆ โดยมีค่ าเฉลี่ยที่ใกล้เคียงกัน คือ
=๔.๐๔๒ และ ๔.๐๓๘, SD=.๗๓๐ และ.๗๐๔ ตามลําดั บ
๔.๓ การวิเคราะห์ เปรียบเที ยบค่าเฉลี่ ยการป้ องกันและแก้ไขปั ญหาการเปิดรั บสื่ อ
อนาจารระหว่างกลุ่มเพศ กลุ่ มประเภทมหาวิทยาลัย และกลุ่มสาขาวิชา
ผู้ วิจัยได้นําค่าเฉลี่ ยของการป้องกั นและแก้ไขปัญหาการเปิดรับสื่ออนาจารตามความคิดเห็ น
ของนักศึกษามาทําการทดสอบความแตกต่ างของค่าเฉลี่ย โดยพิจารณาตามกลุ่ มเพศ กลุ่มประเภท
มหาวิทยาลัย และกลุ่มสาขาวิชา ด้วยสถิติทดสอบ t-test ตามขั้ นตอนดังนี้
๑) การตรวจสอบความแปรปรวนของข้ อมูลระหว่างกลุ่ม
จากการพิ จารณาค่ าทดสอบความเท่ ากันของความแปรปรวน (Levene’s Test for
Equality of Variances) ระหว่างกลุ่มเพศ และกลุ่มประเภทมหาวิทยาลัยของตัวแปรการป้องกันและ
แก้ ไขปัญหาการเปิดรับสื่ ออนาจารของนักศึกษา ปรากฏว่า ค่าทดสอบไม่ มีนัยสํ าคัญ โดยค่ า F ของ
การทดสอบเท่ากั บ .๐๒๔ และ .๐๔๐ ระดับนัยสําคั ญเท่ากั บ .๘๗๘ และ .๘๔๑ ตามลําดั บ จึงสรุปว่า
ตัวแปรดั งกล่าวมีความแปรปรวนของค่าเฉลี่ยระหว่างเพศ และประเภทมหาวิทยาลั ยเท่ากั น ส่วนค่า
ทดสอบระหว่างกลุ่มสาขาวิชามีนัยสําคัญ โดยค่า F ของการทดสอบเท่ากั บ ๑๘.๙๙๔ ระดับนัยสํ าคัญ
เท่ากับ .๐๐๐ จึงสรุปว่าตั วแปรดังกล่าวมีความแปรปรวนของค่ าเฉลี่ยระหว่างกลุ่มสาขาวิชาไม่เท่ ากัน