bk128 - page 19

9
ผูวิจัยมีความเห็นวาการเรียนรูแบบเนนงานปฏิบัติ เป นการเปดโอกาสใหผูเรี ยนไดใชภาษา
ที่สอดคล องกับสถานการณจริ ง ไดฝ กใชภาษาธรรมชาติ ฝ กคิดแกไขปญหา เกิดความสนุ กสนาน
และเกิดแรงจูงใจในการปฏิ บัติงานหรื อในการจัดการสถานีวิทยุชุ มชนสรางความมั่นใจในการพูด
และยังสร างความสั มพันธ ที่ดี กั นระหว างตัวครู ผูสอนกั บผูเรี ยน และระหวางผูเรี ยนด วยกั นเอง
(Little, 1981 : Brunfit, 1984) การจัดการเรียนรู แบบเนนงานปฏิบั ติ สงผลตอประสิทธิ ภาพในการ
เรียนรูภาษาของผู เรี ยนส งเสริมใหผูเรี ยนไดมีโอกาสฝกทักษะการใชภาษาในการสื่อความหมาย
และการสื่อสารในการทํางานใหมีประสิทธิภาพมากยิ่ งขึ้นสงผลทําให ความสามารถทางภาษาของ
ผูเรียนเพิ่มมากขึ้น (Dought&Pica , 1986)
ดังนั้นผูวิจัยจึงสนใจนํ าการเรียนรูแบบเนนงานปฏิ บัติ มาจัดการเรียนรูใหประชาชนผูจัด
รายการวิทยุชุ มชน เพื่อเสริมสร างความสามารถในการจัดรายการวิทยุชุ มชนและความรับผิดชอบ
ตอสังคม เพราะเปนรูปแบบการเรียนรูที่ เนนการใช ภาษาในการสื่อสารซึ่งสอดคล องกั บงานดาน
วิทยุชุ มชนกลาวคือบุคคลที่มีสวนเกี่ยวของกับสถานีวิทยุชุมชนตองอาศั ยภาษาเปนเครื่องมือในการ
สื่อสารกับคนในชุมชน โดยใชวิทยุชุมชนเปนสื่ อกลางดังนั้ นถาผูเรี ยนไดรับการเรียนรูในเรื่องการ
ใชภาษาที่ถู กตองและเหมาะสมถื อวาเปนการเสริมสรางทักษะความสามารถในการใชภาษาเพื่ อจัด
รายการวิทยุ และจะทํ าให เกิดการสื่อสารอยางมี ประสิ ทธิภาพ ระหว างผู ฟง และผู จัดรายการ
นอกจากนั้นการจัดการเรียนรู แบบเนนงานปฎิบั ติ ยังสามารถเสริมสรางความรั บผิดชอบตอสังคมได
ซึ่งสอดคลองกับLong (1992) กลาววา งานปฏิบัติ โดยทั่วไปแลวคืองานที่ไดรับมอบหมายใหทํ า
ขึ้ นเพื่อตนเองหรือผู อื่ น โดยอาจไดรับหรื อไมได รับสิ่ งตอบแทนก็ได เปนการแสดงถึ งความ
รับผิดชอบต อสังคมและกรมวิ ชาการ (2546) กลาวว า การจัดการเรียนรูตามสภาพจริง และได ฝก
ปฏิบั ติ จริง ตลอดจนสามารถทํางานร วมกับผูอื่ นไดอยางมี ความสุข เปนการตอบสนองหลักสูตร
การศึ กษาขั้นพื้ นฐาน พุ ทธศักราช 2544 ที่ มีจุดมุ งหมายในการพัฒนาผู เรียนให มีความรู
(Knowledge) ทักษะกระบวนการ (Process) และคุณธรรม จริยธรรมความรั บผิดชอบตอสังคม
(Ethic)
Habermas (1981) กลาวถึงสังคมที่เปนเสรี (Emancipator Society) จะเปนสั งคมที่ไม ถูก
ครอบงําทุ กคนสามารถเขามี สวนรวมในการตัดสินใจเรื่องผลประโยชนอยางเทาเทียมกันกลไกทาง
สังคมที่ จะสรางสมดุ ล นั่นก็ คื อ พื้ นที่สาธารณะ เนื่ องจากในพื้ นที่สาธารณะนั้นคนทุ กกลุมจะ
สามารถสื่อสารไดอย างเต็ มที่ ช องทางที่จะใช เป นวิถี ทางเขาสู พื้นที่ สาธารณะ คื อ สื่อมวลชน
เนื่ องจากศักยภาพของสื่อมวลชน สามารถแปรเรื่ องที่เป นสวนตั ว ให กลายเปนส วนรวม และ
สื่อมวลชนเปนพื้นที่ของบุคคลสาธารณะ เรื่องราวก็เปนสาธารณะสื่อมวลชนจึงเปนพื้นที่สาธารณะ
ที่สําคั ญในสังคมดวยเหตุนี้ Habermas (1981) จึงใหความสนใจกับทฤษฎี การกระทําเชิ งภาษา