st125 - page 56

52
ยากลาบากที่เขาและสมาชิก “ดาวะห์” คนอื่นๆประสบในช่วงเผยแพร่ แนวทางของ “ดาวะห์” ในช่วงแรกๆ หรื อ
เมื่อประมาณ20ปี ที่ผ่านมาความว่า
“ในช่ วงแรกๆ เผยแพร่ดาวะห์แถวนี ้ ยากมากพวกเราถูกต่อต้ านจากผู้ นาศาสนาซึ่ง
ร่ วมมือกับเจ้าหน้ าที่ รัฐเพราะพวกเขาสงสัยพวกเราบางครั ้ งพวกเราโดนสาดน ้ าไล่ ตอนนั ้ นไป
ที่มัสยิดตะโละสะดาปรากฏว่าอิหม่ามที่นั่นแล้ วก็ชาวบ้านมาไล่พวกเราเพราะคิดว่าพวกเราจะ
เผยแพร่ ความคิดประหลาดในหมู่บ้ านพวกเราโดนไล่ออกจากมัสยิ ดหลายแห่ง บางแห่ งพวก
เราโดนเอาปื นจ่อหัวแล้ วก็บอกให้ พวกเราไปเดี๋ยวนั ้ นพวกเราก็ต้ องไปแต่โดยดีแต่ว่าหลังจาก
นั ้ นพวกเราก็จะกลับไปใหม่อี ก เราจะกลับไปอยู่เรื่ อยๆ จนในที่สุดพวกเราก็สามารถเอาชนะ
หัวใจของชาวบ้านได้ เพราะว่าเรามีความอดทนมีความพยายาม เราไม่ได้ ใช้ หลักธรรมที่สูงส่ง
หรื อความคิดที่ ซับซ้ อนอะไรในการเผยแพร่ดาวะห์” (โต๊ ะยูซุ บ, สัมภาษณ์ 12มิถุนายน2554)
เหตุผลหลักที่ “ดาวะห์” ได้ รับการยอมรับในกื อเม็งเป็ นเพราะว่ า “ดาวะห์” ไม่ได้ เสนอความเชื่อและการ
ปฏิ บัติใหม่ รวมทั ้ งไม่ได้ ห้ ามความเชื่อและประเพณี ดั ้ งเดิมอย่างรุนแรงเหมื อนเช่นในกรณี ของ “คณะใหม่ ”
ชาวกื อเม็งส่วนใหญ่เห็นว่า “ดาวะห์” ต้ องการชักชวนมุสลิ มเข้าสู่แนวทางของศาสนาเป็ นหลักดังคากล่าวของ
“แดมอ” กรรมการมัสยิดกือเม็งใต้และอดีต “เด็กปอเนาะ” ที่ว่า “ดาวะห์ นี่เรารับได้ เพราะว่าอยู่ใน 4 นิกายของ
ซุนนะ แล้ วพวกดาวะห์ ก็แค่เคร่ งแล้ วก็ ชวนให้ คนเข้ าสู่ แนวทางศาสนา” (แดมอ, สัมภาษณ์ 8 พฤศจิกายน
2554) ในทานองเดียวกัน นาย “มาเนาะ” ผู้ ใหญ่ บ้ านหมู่ 1 คนก่ อนหน้าที่ไม่อนุญาตให้ “คณะใหม่ ” ดาเนิน
กิจกรรมในหมู ่ บ้ าน ขาอนุญาตให้ “ดาวะห์” ดาเนินกิจกรรมในกื อเม็งเพราะ “ดาวะห์ชวนมุสลิมให้ เดิน
ตามรอยศาสดา” (มาเนาะ, สัมภาษณ์ 21 กันยายน 2554) ส่วน “จามุ” ซึ่งเป็ นชาวกือเม็งทั่วไปกล่าวว่า “ดา
วะห์” ได้ รับการยอมรับก็เพราะ “ดาวะห์ชวนให้ เราละหมาดวันละ 5 แ ะหมาดที่มัสยิดทุกวันศุกร์ เขา
ไม่ได้ มีคาสอนใหม่อะไร” (จามุ, สัมภาษณ์ 5ธันวาคม 2554)
ทั ้ งนี ้ สมาชิก “ดาวะห์” คนแรกในกือเม็ งคือ “โต๊ะแน” ซึ่ งดาเนินกิ จกรรม “ดาวะห์” เพียงลาพังเป็ นเวลา
5 ปี ก่อนเสี ยชีวิต จากนั ้ นก็มี สมาชิก “ดาวะห์ ” คนที่สองซึ่ งได้เสียชีวิตไปแล้ วเช่ นกันหลังดาเนินกิ จกรรม “ดา
วะห์ ” ประมาณ 2-3 ปี ก่อนจะเกิ ดสมาชิก “ดาวะห์” รุ่ นที่สามซึ่งปั จจุบันมี จานวนทั ้ งสิ ้ น 7 คนส่วนใหญ่เป็ น
ผู้ชายวัยกลางคนขึ ้ นไปจนถึ งผู้ สูงอายุ มีวัยรุ่น 2คน “โต๊ ะแว” ซึ่งเป็ นแกนนาของ “ดาวะห์” รุ่นปั จจุบันในกือเม็ง
เล่าถึงการดาเนินกิจกรรม “ดาวะห์” ของเขาในกื อเม็งและที่อื่นๆ ว่ า