st125 - page 65

61
หนึ่งข้ างหน้ า เพราะว่าตอนนี ้ เด็กหลายคนคิดว่าศาสนาอิสลามมี 3 รายอ” เขากล่าวเพิ่ มเติมว่าเขาได้หยิ บยก
ประเด็นนี ้ ขึ ้ นมาพูดคุยกับผู้ นาศาสนาในกือเม็งหลายครั ้ งแต่ก็ไม่มีใครสนใจหรื อทาอะไรเพื่ อแก้ไขความเข้ าใจที่
คลาดเคลื่อนดั งกล่าว ขณะที่ชาวกือเม็งส่วนใหญ่ก็ ไม่นาพาหรื อว่าเห็นเป็ นเรื่องจาเป็ นเร่งด่วนที่ต้ องได้ รับการ
แก้ ไขแต่อย่างใด (มะลี, สัมภาษณ์ 12สิงหาคม 2554)
ทั ้ งนี ้ สาเหตุที่ชาวกือเม็งส่วนใหญ่เห็นด้ วยที่จะให้ มีการจัดพิ ธี “รายอแน” ต่อไปเพราะพวกเขาเห็นว่า
“รายอแน” ไม่ได้ ผิ ดหลักศาสนาอีกทั ้ งยังมี ประโยชน์กับชุมชนด้ วย ดั งคากล่าวของ “สุดิน” รองนายกองค์ การ
บริหารส่วนตาบลอาซ่องที่ว่า “อิ สลามว่ามี 2 รายอก็ใช่ แต่ว่าอันนี ้ เราเพิ่มเข้ ามาเพราะว่าเราต้ องการให้ คนมา
รวมกั นและก็ทากิ จกรรมพัฒนาร่ วมกัน เราก็เลยส่งเสริมวันนี ้ ไม่ ได้ ผิ ดหลักศาสนาอะไร ในพื ้ นที่ที่เขาไม่มีรา
ยอแนเขาจะไปทาความสะอาดกุโบร์ ในวันฮารี รายอหลังการละหมาดตอนเช้ าที่ มัสยิด” (สุดิน, สัมภาษณ์ 25
กันยายน 2554) ในทานองเดียวกัน “แดมอ” กรรมการมัสยิดกือเม็งใต้ กล่าวว่า “รายอแนไม่มี ปั ญหาเพราะว่า
ให้ คนมาทาดี มี แต่ พวกวาฮาบีที่ มีปั ญหา เพราะว่าพวกนั ้ นไม่เข้ าใจว่ าเรามีวัตถุประสงค์ อะไร” (แดมอ,
สัมภาษณ์ 25 กันยายน 2554) พิจารณาในแง่นี ้ กระแสการตื่นตัวในศาสนาอิสลามในกือเม็งจึงไม่ ได้ หมายถึง
การสูญหายไปของพิ ธีกรรมความเชื่อท้ องถิ่นอย่างสิ ้ นเชิ งแต่อย่างใด