st125 - page 64

60
“สิ่งที่คณะใหม่รับไม่ได้ คือพิธี กรรมเก่าๆ เช่ น รายอแน ซึ่งคณะใหม่ถื อว่าไม่มีอยู่จริ ง
เพราะว่าท่านนบีฯ ไม่ได้ ทาอย่างนี ้ ที่จริ งท่านนบีฯบอกให้ไปเยี่ ยมกุโบร์ เท่ านั ้ นหรื อพวกอุลา
มะก็ บอกแต่ว่าให้ มาช่ วยกันซ่อมแซมบารุ งกุโบร์ ให้ สวยงาม แต่ไม่ได้ บอกว่าให้ มี การจัดงาน
ใหญ่ โต การเอาข้ าวห่อไปแจกมี นักเรี ยนไปร่วมกิ จกรรมพัฒนากุโบร์เป็ นเรื่องดี แต่ก็ ทาให้มี
ผู้หญิ งเดินไปมาที่กุโบร์ มันไม่เหมาะ แล้ วมีการแต่งตัวแข่งขันประชันกันในวันนั ้ นมีการปะปน
กันระหว่างผู้ หญิงกับผู้ ชาย เป็ นเรื่ องที่ไม่เหมาะสม เราไม่ เคยเข้ าร่วมกิ จกรรมของวันรายอแน
เลยมีแต่ไปเยี่ยมหลุมศพที่กุโบร์ เสร็จแล้ วก็กลับบ้ าน”3 (ยีแย, สัมภาษณ์ 30กันยายน2554)
ทั ้ งนี ้ นอกจากสมาชิก “คณะใหม่” เช่น “ยีแย” ชาวกื อเม็งโดยทั่วไปจานวนหนึ่งคัดค้ านการจัดงาน “รา
ยอแน” ดังกรณี “มะลี” สมาชิกองค์การบริ หารส่วนตาบลหมู่ 1ซึ่งเป็ นชาว อ.ศรีสาคร จ.นราธิ วาส แต่งงานและ
ย้ายเข้ ามาอยู่ในกื อเม็ง กล่าวอย่ างฉุนเฉี ยวว่าในความเป็ นจริ งศาสนาอิสลามไม่มี พิธี “รายอแน” ดังที่จั ดกัน
อย่าง “ใหญ่โต” ในกือเม็ง เขากล่าวว่าศาสนาอิสลามมี “รายอ” เพียง 2 “รายอ” “ ารี รายอ” (อีดริ ลฟิ ตรี )
หรื อวันเฉลิ มฉลองการสิ ้ นสุดการถื อศี ลอดในเดื อนรอมฎอน และ “รายอฮัจจ์ ยี ” (อีดริ ล อั๊ดฮา) หรื อวันเฉลิม
ฉลองการสิ ้ นสุดเทศกาลฮัจจ์ ส่วน “รายอแน” เป็ นธรรมเนี ยมมลายูท้ องถิ่ น ซึ่งแม้ จะได้ รับการปฏิบัติอย่าง
“ใหญ่โต” ในกือเม็ งรวมทั ้ งหมู่บ้ านใกล้ เคียงในเขตอ.รามัน ทว่าไม่ได้ รับความสนใจมากนักในหมู่บ้ านของเขา
ที่ อ.ศรีสาคร เขากังวลว่าประเพณี มลายูถิ่ นเช่ นนี ้ จะสร้ างความสับสนในหมู่เด็กๆ เพราะเมื่อเขาถามว่าศาสนา
อิสลามมี รายอกี่รายอ เด็กหลายคนตอบว่า “สาม” (มะลี, สัมภาษณ์ 12สิงหาคม 2554)
“มะลี” กล่าวว่าเขาไม่ได้ ต้ องการให้ ยกเลิกประเพณี “รายอแน” ซึ่งเขาเห็นว่ามีคุณค่าและความสาคัญ
ในตัวเอง แต่เขาต้องการให้ ทาให้ กระจ่ างว่า “รายอแน” เป็ นประเพณีมลายูท้ องถิ่ น ไม่ ได้ เป็ นส่วนหนึ่ งของ
ศาสนาอิสลาม เขากล่ าวว่า “ผมต้ องการให้ พวกเราเข้ าใจว่ารายาแนเป็ นประเพณี มลายู ไม่ ใช่ของศาสนา
อิสลาม เราจะจัดกันต่อไปก็ได้ แต่ว่าต้ องพูดให้ ชัด เพราะไม่งั ้ นความเข้ าใจผิดจะกลายเป็ นความจริ งในวันใดวัน
3 อย่างไรก็ดี “ยีแย” กล่าวว่าในความเป็ นจริ งศาสนาอิสลามอนุโลมให้ ศาสนิ กยกเว้นการปฏิบัติหรือละเมิดข้ อห้ ามในศาสนาได้
หากมีเหตุผลหรื อความจาเป็ น เช่น “หากอยู่ระหว่างการเดินทางก็อนุโลมว่าไม่ต้ องละหมาดก็ได้ หรื อสามารถละหมาดแบบนั่ง
หรื อแบบนอนก็ได้ แม้ แต่หมูก็สามารถอนุโลมให้ กินได้ ถ้ าหลงทางในป่ าและกาลังจะอดตาย ศาสนาอิสลามนั ้ นอนุโลม ถ้า
อนุโลมไม่ได้ ก็คือ คอมมิวนิสต์ ส่วนเรื่ องการห้ ามกินหมู ก็เนื่ องมาจากพระเจ้ าส่งเสริ มให้ กินพืชผักมากๆ จะได้ เป็ นผลดีต่อ
สุขภาพพระเจ้ าประทานสมองมาให้ เรา ให้เรากินแต่ของสะอาดๆและเรื่องการห้ ามกิ นอาหารชนิดต่างๆ ก็ เป็ นการดาเนินตาม
รอยนบีที่ไม่กินอาหารชนิดนั ้ นๆ” (ยีแย, สัมภาษณ์ 30กันยายน2554)