st125 - page 47

43
เติบโตที่กื อเม็งใต้ เมื่ ออายุได้ 14 ปี เขาได้ จากบ้านไปศึกษาศาสนาอิสลามและวิ ชาอื่นที่ เกี่ยวข้ อง เช่ นภาษา
อาหรับที่ปอเนาะที่ ต.บาลอ ซึ่งอยู่ห่างจากกื อเม็งประมาณ 10 กิ โลเมตรเป็ นเวลา 6ปี หลังสาเร็จการศึกษาที่
ปอเนาะ เขาได้ แต่งงานกับผู้ หญิงในหมู่บ้ านใกล้ เคียงก่ อนเดินทางไปประเทศซาอุดิอารเบียพร้ อมภรรยาเพื่ อ
ศึกษาด้ านศาสนาต่อด้ วยทุ นของสถาบันศาสนาในประเทศซาอุดิอารเบียเป็ นเวลาประมาณ 14 ปี เขาและ
ภรรยากลับมากือเม็งประมาณต้ นทศวรรษ 2500 ในฐานะชาวกื อเม็งคนแรกที่ สาเร็ จการศึกษาด้ านศาสนา
อิสลามจากประเทศในตะวันออกกลาง จากนั ้ นชาวกื อเม็งได้ ระดมทุนสาหรั บปลูกสร้ างบ้ านให้ กับเขาบนที่ดิน
ของเขาเอง ขณะที่เขาก็ ตอบแทนชาวกือเม็ งด้ วยการเปิ ดชั ้ นเรี ยนศาสนาตอนค ่าที่มัสยิ ดกือเม็ งใต้ ทุกคื นวัน
จันทร์ และคืนวันพฤหัสบดี (ซึ่ งเป็ นกิ จกรรมทางศาสนาที่เขาปฏิ บัติมาจนกระทั่งปั จจุบัน) จากนั ้ นเขาได้ เปิ ด
ปอเนาะใกล้ บ้ าน ในช่วงแรกมีนักเรี ยนประมาณ 50คนส่วนใหญ่มาจากที่อื่ นต่อมาประมาณ 1ปี ปอเนาะของ
เขาต้องปิ ดตัวลงเพราะอาคารถูกน ้ าท่วมเสียหาย (ทว่ า “แชวอละ” กล่าวว่าเป็ นเพราะ “บาบอ” ไม่มีเทคนิคการ
สอนที่ดึงดูดใจเด็ กนักเรี ยนมากกว่า) จากนั ้ นเขาได้ เปิ ดตาดีกาใกล้ บ้ านซึ่งยังคงเปิ ดดาเนินการมาจนกระทั่ง
ปั จจุบันตาดีกาของเขามี นักเรี ยนหลายสิบคนส่วนใหญ่ มาจากกือเม็งกลางและกื อเม็งใต้ นอกจากนี ้ ในอดีต
เขามักเดินทางไปสอนศาสนาหรื อ “บรรยายธรรม” ตามบ้ านเรือนของชาวกื อเม็งและบริ เวณใกล้ เคี ยง
โดยเฉพาะอย่างยิ่งคือการชี ้ ให้ เห็นว่าอะไรถูกอะไรผิดหรืออะไรปฏิบัติได้ หรือไม่ได้ ในศาสนาอิสลาม
การกลับมาของ “บาบอ” ก่อให้เกิดความเปลี่ยนแปลงในการนับถื อศาสนาอิสลามในกือเม็งอย่างมาก
“แดมอ” อดีต “เด็กปอเนาะ” ของ “บาบอ” กล่าวว่า “เมื่อก่อนคนที่นี่ทาผิดศาสนากันเยอะ แต่ต่อมาก็ ค่อยๆตัด
ออก อย่างเมื่ อก่อนนกบางชนิดเข้ าบ้านคนก็ จะทาขนมรูปนกเอาไว้ ไล่นก เพราะกลัวว่านกจะนาสิ่งชั่วร้ ายเข้ า
มาในบ้ าน แต่ว่าตอนนี ้ เลิกทากั นแล้ ว เพราะว่ าบาบอสอนให้ รู้ ว่าผิดหลักศาสนา คนก็เลยเลิ กไป” (แดมอ,
สัมภาษณ์ 25กันยายน2554) เช่นเดียวกั บ “สุดิน” เพื่อนร่วมชั ้ น “แดมอ” ที่กล่าวว่า “เมื่อก่อนคนที่นี่ไม่กิ นปลา
ไหลเพราะคิดว่าเป็ นงูน ้ า แต่พอบาบอกลับมา แกกินคนก็เลยกินตามกันเพราะแกบอกว่าไม่ผิดหลักศาสนา” (สุ
ดิน, สัมภาษณ์ 25 กันยายน 2554) นอกจากนี ้ ทั ้ ง “แดมอ” และ “สุดิน” เห็นว่าการที่ในปั จจุบันคนในหมู่บ้ าน
ส่วนใหญ่ ละหมาดวันละ 5 เวลาการที่ผู้ ชายแทบทุกคนไปละหมาดเที่ยงวันศุกร์ ที่มัสยิดการที่แทบทุกคนถื อศีล
อดในช่วงเดือนรอมฎอนอย่างเคร่ งครัด การที่ มีคนสนใจเรียนศาสนากันอย่างคึกคัก รวมทั ้ งการที่ กิ จกรรมและ
ความบันเทิงที่เป็ นบาปในอดีต เช่นการชนวัวการชนไก่ ไฮโล โสเภณี หนั งกลางแปลง การแสดงดนตรี ฯลฯ ได้
หมดไป ล้ วนเป็ นผลมาจากการดาเนินกิ จกรรมทางศาสนาของ “บาบอ” และเพราะเหตุดังนั ้ นพวกเขากล่าวว่า
ปั จจุบัน “บาบอ” จึงเป็ นผู้ นาศาสนาที่ได้ รับการเคารพศรัทธาสูงสุดในกือเม็งและในหมู่บ้ านใกล้เคียง