84
ในปี
ถั
ดมา(พ.ศ.2476) มี
การเลื
อกตั
้
งผู
้
แทนตํ
าบลและผู
้
แทนราษฎรครั
้
งแรกทางอํ
าเภอ
เกาะลั
นตาได้
มอบหมายให้
กํ
านั
นและผู
้
ใหญ่
บ้
านชี
้
แจงถึ
งบทบาทหน้
าที่
วิ
ธี
การเลื
อกตั
้
งที่
ถู
กต้
อง
สุ
จริ
ตธรรมและชั
กชวนให้
ราษฎรไปเลื
อกตั
้
งด้
วยดั
งบั
นทึ
กว่
า
ราษฎรพากั
นสงสั
ยต่
าง ๆนานาจนพากั
นเข้
าใจผิ
ดขึ
้
น ผู
้
มี
สิ
ทธิ
เลื
อกตั
้
งก็
ไม่
รู
้
ว่
า
เกี่
ยวข้
องอะไรกั
บราชการ ผู
้
สมั
ครเลื
อกตั
้
งก็
ดี
สั
งเกตผู
้
ที่
ยื่
นสมั
ครไม่
คุ
้
นเคยในการเรี
ยนรู
้
ภาษาหนั
งสื
อจึ
งควรชี
้
แจงให้
รู
้
หน้
าที่
ดั
งนี
้
... อนึ
่
งในวั
นประชุ
มเลื
อกตั
้
งจะได้
จั
ดให้
มี
หี
บเสี
ยง
บรรเลงและมโนห์
ราเต้
นรํ
าด้
วย ขอให้
ประกาศให้
ราษฎรทราบโดยทั่
วกั
น (บั
นทึ
กการ
ประชุ
ม : 26กั
นยายน 2476)
ต่
อมา ในปี
พ.ศ. 2482รั
ฐบาลนายพั
นเอกหลวงพิ
บู
ลสงครามนํ
านโยบายชาติ
นิ
ยมมาใช้
และ
ได้
ออกประกาศสํ
านั
กนายกรั
ฐมนตรี
เกี่
ยวกั
บรั
ฐนิ
ยมฉบั
บที่
1 ในวั
นที่
24มิ
ถุ
นายนพ.ศ.2482
เรื่
องการใช้
ชื่
อประเทศประชาชนและสั
ญชาติ
ว่
า “ไทย”ซึ
่
งเดิ
มใช้
กั
นเป็
นสองอย่
างคื
อ “ไทย”และ
“สยาม”แต่
ประชาชนนิ
ยมเรี
ยกว่
า“ไทย”รั
ฐบาลจึ
งเห็
นสมควรให้
ใช้
ชื่
อประเทศให้
ตรงตามเชื
้
อชาติ
และความนิ
ยมของประชาชนและต่
อมานิ
ยามความหมายของ“ประเทศไทย”หรื
อ “THAILAND”
ว่
า “ดิ
นแดนแห่
งอิ
สรภาพ” (กลิ่
นคงเหมื
อนเพชรและคณะ. 2549 : 55)
ช่
วงปี
พ.ศ. 2484-2488 เกิ
ดสงครามโลกครั
้
งที่
2กองทั
พญี่
ปุ
่
นได้
ยกพลขึ
้
นบกที่
เกาะลั
นตา
แต่
ไม่
มี
การต่
อสู
้
ทหารญี่
ปุ
่
นได้
ตั
้
งกองเรื
ออยู
่
ในอ่
าวศรี
รายาระยะหนึ
่
ง เพื่
อใช้
เป็
นจุ
ดแวะพั
กเรื
อ
ขนส่
งนํ
้
ามั
นมี
เรื
อดํ
านํ
้
าและเรื
อบิ
นมาวนเวี
ยนอยู
่
บริ
เวณรอบๆ เกาะด้
วย ญี่
ปุ
่
นพาเรื
อหั
วเปิ
ดเข้
ามาที่
ตลาดศรี
รายา2-3ลํ
าขึ
้
นมาหุ
งข้
าวบ้
านชาวบ้
านแล้
วซื
้
อของไปกิ
นใต้
ต้
นมะขามแต่
กลางคื
นกลั
บไปค้
าง
บนเรื
ออยู
่
สองสามวั
นแล้
วไป (สุ
สน หวั
งผล.สั
มภาษณ์
:16กั
นยายน2551) เครื่
องบิ
นของฝ่
ายพั
นธมิ
ตร
กราดยิ
งเรื
อสํ
าเภาจี
นที่
ตะละเม็
งแต่
เรื
อไม่
จมคนในเรื
อโดดลงทะเลหมด แล้
วกราดยิ
งที่
บ่
อแหน
อู
่
ต่
อเรื
อที่
ศาลาด่
านและบ้
านแต้
เหล็
งถู
กคนบาดเจ็
บ (บู
เด็
น คบคน. สั
มภาษณ์
: 18กั
นยายน 2550)
ที่
เกาะลั
นตาเคยพบระเบิ
ดขนาดใหญ่
คนเข้
าไปอยู
่
ได้
ลั
กษณะทรงกระบอกกลมอ้
วนๆป้
อมๆ เป็
น
เหล็
กหนามี
ห่
วงผู
กมี
คนเก็
บมาเอาดิ
นปื
นไปทํ
าระเบิ
ดปลา สิ่
งที่
ญี่
ปุ
่
นทิ
้
งไว้
ให้
ชาวเกาะลั
นตา คื
อ
ประภาคารที่
สร้
างไว้
เพื่
อป้
องกั
นไม่
ให้
เรื
อชนหิ
นโสโครกต่
อมาทหารเรื
อมาปรั
บปรุ
งใช้
(เอี
ยวฉุ
้
น
แต่
บรรพกุ
ล. สั
มภาษณ์
: 5 เมษายน2550)
ในช่
วงสงครามโลกครั
้
งที่
2ผู
้
คนบนเกาะลั
นตาอดอยากต้
องเข้
าคิ
วแบ่
งส่
วนข้
าวสาร 7วั
น
ต่
อ 5ลิ
ตรต้
องขุ
ดเผื
อกขุ
ดมั
นกิ
น ในปี
พ.ศ. 2486-2487มี
การอพยพครั
้
งใหญ่
เกิ
ดขึ
้
นในกลุ่
มชาวเล
บ้
านหั
วแหลมกลางเพื่
อหนี
การคั
ดเลื
อกทหารและตํ
ารวจเหลื
อครอบครั
วชาวเลเพี
ยง 3ครอบครั
ว