st124 - page 95

86
เครื่ องใช้ เฟอร์นิ เจอร์ประดับบ้านของชาวจี นศรี รายา การแลกเปลี่ ยนทางการค้าดังกล่าวส่ งผลให้
ยุคนี้ มีความเจริ ญทางการประมงและการค้าทางเรือ
ในช่ วงก่ อนหน้านี้ วัฒนธรรมด้านการบันเทิงประเภทลิเกป่ า มะโย่ง และเพลงรองแง็ ง
เป็ นมหรสพที่สร้ างความบันเทิ งให้กับผู้ คนทั่วอันดามันแต่ที่ มีชื่ อเสียงเป็ นที่รู ้จักและเป็ นศูนย์รวม
ความบันเทิงของทุ กกลุ่มชาติพันธุ์ บนเกาะลันตา คื อรองแง็ง การร้องรํ าทําเพลงที่ มีท่ วงทํานอง
เพลงและท่ ารําที่ ผสมผสานระหว่ างตะวั นออกกับตะวันตก แพร่ หลายในถิ่ นชวา-มลายู
ผ่ านมาเลเซี ยเข้ามายังเกาะลันตาพร้อมกับนั กเดินทางชาวมลายู แล้วปรั บเปลี่ ยนเนื้ อเพลงเป็ น
ภาษาไทย คณะรองแง็งชาวเกาะลันตาซึ่ งมี นักแสดงและนั กดนตรี รวมกันทุ กกลุ่ มชาติ พันธุ์
เคยเดินทางไปแสดงถึ งกรุ งเทพมหานครและแสดงหน้าพระที่นั่ง2ครั้ งครั้ งแรกปี พ.ศ. 2496ครั้ งที่ 2
ระหว่ างวันที่ 7-12 กรกฎาคม พ.ศ. 2498 รองแง็ งเริ่ มหมดความนิ ยมไปเมื่ อรํ าวงวัฒนธรรม
การบันเทิ งจากต่างถิ่ นเข้ามาแทนที่ตรงกั บยุคที่การประมงกําลังเฟื่ องฟู ช่ วงเรื อหยุดจับปลา
(ข้างขึ้ น)ชาวประมงจากต่างถิ่นจะแวะขึ้ นมาเที่ยวดื่ มกินและรําวงกันอย่างสนุ กสนานตลาดศรี รายา
ยามคํ่าคืนเต็มไปด้วยสี สัน
ยุคซบเซาของเกาะลันตา
ความซบเซาของเกาะลันตา เริ่ มขึ้ นเมื่อมีการตัดถนนสายเพชรเกษมเชื่อมระหว่างจังหวัด
กระบี่ กับจังหวัดตรั งประมาณปี พ.ศ. 2490หลายปี ต่ อมา มีการทําถนนลาดยางหลายสาย เมื่อการ
สัญจรทางบกสะดวกขึ้ นผู้คนเริ่มใช้เส้นทางคมนาคมทางบกในการเดิ นทางค้าขายทําให้เส้นทาง
การค้าทางทะเลลดบทบาทลงไปประกอบกับหลายปั จจัยส่ งผลให้ความสําคัญในฐานะเมืองท่ า
ของเกาะลันตาหมดไปหน่วยงานสําคัญทางราชการ เช่นด่ านศุลกากรก็หมดบทบาทหน้าที่ต้องถูก
ยกเลิกไปโดยปริ ยาย เส้ นทางคมนาคมติ ดต่ อที่สําคัญช่ วงนี้ มีเรื อเมล์โดยสารและขนส่ งสิ นค้า
ระหว่างท่าเรื อบ่อม่วงกับเกาะลันตา
หลังจากปี พ.ศ. 2500 เป็ นต้นมา นายกัก กิ จค้า ชาวจี นในตลาดศรี รายาเริ่ มนําเครื่ องปั่ น
ไฟฟ้ าเข้าใช้เป็ นรายแรกและเชื่อมโยงไปยังบ้านใกล้เคียงก่อนที่ไฟฟ้ าของรัฐบาลจะเปิ ดให้บริ การ
ในช่ วงนี้ อาชีพการประมงเพื่อทําปลาเค็มได้พัฒนาการมาถึ งยุคสมัยของการใช้เรื อยนต์
และอวนลากอวนดํา ชาวประมงจะนําเรื อยนต์ ออกตระเวนตามหาฝูงปลาและใช้อวนขนาดใหญ่
ล้อมจับ เมื่อได้ปลาจะแช่นํ้ าแข็ง เทคนิควิธีการเช่ นนี้ ทําให้สามารถเพิ่มประสิ ทธิภาพในการจับปลา
ได้มากขึ้ นและเมื่อได้ปลาเต็มลําจะขึ้ นไปส่ งปลาเพื่อจําหน่ายตามแพปลาที่ ตั้งอยู่ตามเมืองท่ าชายฝั่ง
เมืองภูเก็ตกันตังกระบี่ ระนอง เรื อประมงจึ งย้ายจากเกาะลันตาไปขึ้ นฝั่ งที่ท่าเรือกันตังในเวลาต่อมา