st124 - page 84

75
อินโดนี เซี ยซึ่ งมีอาณาเขตติดต่อกับไทยทางด้านใต้ รวมไปถึงบรรดาชาวเลต่างๆ ที่ในอดี ตทําตัว
เป็ นโจรสลัดไปในตัวพร้อมกับการทํามาหากินทางทะเลแล้วยังมีโจรสลัดชาวโปรตุ เกสคอยปล้น
ชิ งสิ นค้าด้วย โต๊ะหยีเป็ ง (โต๊ะหยีเพ็ง) ที่ อาณัติกล่ าวถึงในตํานานโจรสลัดอันดามันที่ เข้ามายึ ด
ครองเกาะปอเป็ นกลุ่ มแรกก็ เป็ นโจรสลัดมาเลย์ที่ เป็ นญาติ สนิ ทของเจ้าเมื องแห่ งลั งกาวีของ
มาเลเซีย อีกทั้ งคําบอกเล่ าของมุสลิมชาวกระบี่ (นพรัตน์ กาญจนวโรดม.สัมภาษณ์ :5 เมษายน2553)
ก็ ระบุว่าบรรพบุรุ ษชาวมุสลิมเคยเป็ นโจรสลัดหนีการจั บกุมกระจายกันอยู่หลายแห่ งในจั งหวัด
กระบี่รวมทั้งเกาะลันตาด้วยข้อมูลเหล่ านี้ แม้บางส่ วนจะเป็ นตํานานเรื่ องเล่าแต่ทําให้ ทราบว่าบรรพบุรุ ษ
ของชาวเลอพยพเคลื่ อนย้ายผ่านเข้ามาทางช่องแคบมะละกา
ร่ องรอยหลักฐานที่บ่งบอกว่ า ชาวเลกลุ่มที่เรี ยกตัวเองว่า “อู รักลาโว้ย”อพยพเข้ามาอาศัย
ตามหมู่เกาะต่างๆ ในแถบทะเลอันดามันและเข้ามาผสมกับชาวเลกลุ่มดั้งเดิ มบริ เวณหมู่เกาะลันตา
หรื อ“ปู เลาลอนตา” เช่ น สุ สานชาวเลที่ บ้านแต้เหล็งและบริ เวณชายฝั่ งทะเลบ้านคลองดาว
ตลอดจนคําบอกเล่าของผู ้อาวุโสในชุมชน การคํานวณอายุของบรรพบุรุษที่ เข้ามาพักพิง ตํานาน
ความเชื่อเกี่ยวกั บสถานที่ สิ่ งเหนือธรรมชาติ และชื่ อสถานที่ ต่ าง ๆบริ เวณหมู่เกาะลันตาที่ เป็ น
ภาษาอูรั กลาโว้ยก็บ่งบอกว่าชาวเลเป็ นกลุ่มชาติพันธุ ์แรกๆที่เข้ามาตั้งถิ่ นฐานบริ เวณหมู่เกาะลันตา
แต่ ด้วยวัฒนธรรมเร่ ร่ อนหากินทางทะเลที่สื บทอดมาจากบรรพบุรุ ษ ไม่มีวัฒนธรรมในการจับจอง
พื้ นที่เพื่อตั้ งถิ่นฐานถาวรอาศัยพักพิงชั่วคราวตามชายฝั่ งทะเลเฉพาะช่ วงฤดูมรสุ ม ในระยะหลัง
เมื่อหวนกลับมายังแหล่งเดิมมักจะพบว่าชนกลุ่มอื่ นเข้ามายึดครองแล้วจึ งต้องหาแหล่งพักพิงใหม่
ขยับไปเรื่ อยๆ ดังคําบอกเล่ าของชาวเลและผู้คนในท้องถิ่ นที่ระบุ ว่า ร่ าหมาดเดิ มเป็ นที่อยู ่ของ
ชาวเล ต่อมาปวดท้ องกันทั้ งกลุ่มจึ งอพยพหนี ส่ วนขุนสมุ ทรเพิ่ งเข้าไปอยู่ที หลัง แล้วต่อมา
ขุนสมุทรย้ายไปอยู่เกาะปอ
บ้านทุ่งหยีเพ็งซึ่ งเดิ มชื่อทุ่งส้ านเพราะมีต้นส้านมากก็เคยเป็ นถิ่นที่อยู่ของชาวเลต่ อมา
“ขุนหล้าหวัน” เข้ามาบุ กเบิ กตั้ งถิ่นฐาน ในเวลาเดี ยวกัน “โต๊ะหยีเพ็ง” โจรชาวมุ สลิ มซึ่ งหลบหนี
การจับกุมของเจ้าหน้าที่ตํารวจจังหวัดนครศรี ธรรมราชเข้ามาอาศัยอยู่ด้วยและก่ อความเดื อดร้อน
ให้ชาวบ้านชาวเลจึ งอพยพหนีไปอยู่ที่อื่น (บาหลี พยายาม. สัมภาษณ์ : 5พฤษภาคม2550)
บริ เวณทุ่งโต๊ะเขี ยวและเจ๊ะหลี ก็เคยเป็ นที่อยู่ของชาวเลก่อนที่ ชาวมุ สลิมซึ่ งหลบภัยจาก
สตูลกลันตันปะริ สและไทรบุ รี เข้ามาจับจอง (นิ กร ไหวพริ บ. สัมภาษณ์ : 14 เมษายน 2530) แต่
บ้านบ่ อแหนเป็ นแหล่งที่ เคยมีชาวเลอาศัยอยู่หนาแน่ นปัจจุ บันยังปรากฏร่ องรอยหลักฐานสุสาน
เก่าแก่ของชาวเลที่บ้านบอแหนและบริเวณข้างเคียง เช่นบ้านท่าทุ่งนาคคลองดาวและคลองทราย
ซึ่ งบริ เวณที่ ฝังศพดังกล่าวจะมีต้นมะพร้าวที่มีขนาดความสูงแตกต่างกันตามระยะเวลาที่ ฝังศพแต่
ละหลุ มและมีหิ นปั กไว้ในตําแหน่งหัวและเท้าของศพแต่ละหลุ มนอกจากนั้ นที่บ้านบ่ อแหนยังมี