st124 - page 87

78
ยุคของการตั้ งถิ่นฐานยุ คที่สอง
ยุคนี้ มีกลุ่ มชาติพันธุ์อี ก2กลุ่มใหญ่ เข้ามาตั้ งถิ่นฐานได้แก่ ชาวมุสลิ มกับชาวจี นและมีชาวไทย
จากแผ่นดินใหญ่เดินทางเข้ามาหาของป่ า จับปลาล่าสัตว์ และค้าขายบ้าง
ชาวมุ สลิม ชาวบ้านเรี ยกกันเองสั้ น ๆ ว่ า“แขก” หรื อมุ สลิ มในอดี ตหมายถึ งกลุ่ ม
“ชาวมลายู-สยาม”ที่อพยพมาจากดิ นแดนที่อยู่ ในความปกครองของสยาม เป็ นกลุ่มชาติพันธุ์ที่นับถือ
ศาสนาอิสลามลูกหลานชาวมุ สลิมปั จจุบันคื อ “ชาวไทยมุสลิม” เป็ นกลุ่มชนที่มีประชากรมาก
ที่สุ ดบนเกาะลันตา แต่ละสายตระกูลมีประวัติ การอพยพเข้ามาตั้งถิ่ นฐานที่แตกต่างกันส่ วนหนึ่ ง
หนี การปราบปรามโจรสลัด อาศัยเรื อเดิ นทางเข้ามาทางช่องแคบมะละกาเช่ นเดี ยวกับชาวเล
อีกส่ วนหนึ่ งหนีการถูกเกณฑ์เป็ นทหารตํารวจจากไทรบุรี ปะลิสกะบังปะสู และสตูล เนื่ องจาก
ในยุคสมัยนั้ นเมืองไทรบุรี ซึ่ งอยู่ในเขตการปกครองของสยามเกิดความวุ่นวายจากการแทรกแซง
ของอังกฤษและเป็ นกบฏต่ อสยามเมืองต่างๆแถบมลายูจะต้องเกณฑ์กําลังประชาชนไปเป็ นทหาร
สู ้รบต่อเนื่องกันยาวนานจนถึงช่ วงอังกฤษเริ่ มเข้ายึดครองมลายู ประมาณ 200-150ปี ที่ผ่านมา
เกี่ยวกับการเกณฑ์แรงงานนี้ สอดคล้องกับเหตุ การณ์ที่ เชิดชัย นาสี (2549 : 8) กล่าวไว้ว่า
ในปี พ.ศ. 2352 เกดะห์ (ไทรบุรี ) ถูกบังคับให้เกณฑ์แรงงานนับพัน เรื อนับร้ อยและข้าวอี กหลายตัน
ในการช่ วยไทยรบพม่ าเมืองถลาง จนถึงราวปี พ.ศ. 2355-2356สยามบังคับให้เกดะห์โจมตี เปรัค
เพื่อให้กลับมาเป็ นประเทศราช ในช่วงนั้ นประชาชนซึ่ งส่วนใหญ่เป็ นชาวมลายู -สยามจากตอนใต้
ได้อพยพหนี ภัยสงครามและการเกณฑ์แรงงานดังกล่าวผ่านทางสตูลเข้ามาตั้ งถิ่นฐานบนเกาะลันตา
บริ เวณบ้านเกาะกลาง เกาะลันตาน้อยและหลายพื้ นที่บนเกาะลันตาใหญ่ ดังข้อมู ลจากคําบอกเล่ า
ของชาวเกาะลันตาว่า “ชาวมุ สลิมรุ่ นแรกๆที่มาตั้ งถิ่นฐานบนเกาะลันตาเป็ นพวกที่หนี การถูก
เกณฑ์เป็ นทหารเพื่อสู ้รบกับฝ่ ายตรงกันข้ามในน่านนํ้ ามะละกา เมื่อชาวมุ สลิมกลุ่มแรกเข้ามาถึง
เกาะลันตานั้นพบว่ามีชาวเลอาศัยเรื อเร่ร่ อนอยู่ก่ อนแล้ว” (นิ กร ไหวพริบ.สั มภาษณ์ :14 เมษายน2530)
ส่ วนตระกูลปาไหนลูกหลาน (สมบูรณ์ วิสาละ.สัมภาษณ์ : 18กันยายน2550) เล่ าให้ฟังว่า
บรรพบุรุ ษยกกองเรือหนี ภัยการแย่งชิงอํานาจระหว่างพี่น้องต่างมารดามาจากเมืองปาไหน ไม่ แน่
ชัดว่าจะหมายถึง เมื องปาไนบนเกาะสุ มาตราหรือเมืองอะไร แต่จากคําบอกเล่าของลู กหลานใน
สายตระกู ลนี้ เชื่อว่ ามีความสั มพันธ์ทางเครื อญาติ กับราชสํานักบรู ไนและเคยมีคนมาตามหาญาติ
ปัจจุ บันสมาชิกสายตระกูลนี้ ตั้ งถิ่นฐานกระจายกันอยู่บ้านเกาะกลางและบริ เวณใกล้เคียง ในอําเภอ
เกาะลันตา
เกาะลันตาในยุคนี้ ยังไม่มี การครอบครองพื้ นที่ เมื่อชาวมุ สลิมกลุ่ มแรกๆ อพยพเข้ามา
บางกลุ่มเลือกพักอาศัยบริ เวณอ่ าวศรี รายา เพราะเป็ นทําเลที่กําบังลมได้ดี ส่ วนชาวเลซึ่ งเคยแวะพัก
อาศัยชั่วคราวเมื่ อกลับมาพบว่ ามีคนแปลกหน้ าเข้าไปพักอาศัยก็ ขยับไปใช้พื้ นที่ ถัดไปบริ เวณ