st124 - page 96

87
ประมาณปี
พ.ศ.2506-2507พลตํ
ารวจโทเนิ่
นชั
ยสวั
สดิ
(ปั
จจุ
บั
นอายุ
95ปี
)ได้
เกณฑ์
อั
นธพาล
จากเรื
อนจํ
า จั
งหวั
ดกระบี่
มาช่
วยทํ
าถนนสายศรี
รายา ผ่
านบ้
านนาไปถึ
งเจ๊
ะหลี
และทํ
าเขื่
อนกั
นํ
าทะเลริ
มนํ
าตลาดศรี
รายา ช่
วงนั
นชาวเกาะลั
นตาทํ
าอาหารเลี
ยงบ้
างช่
วยทํ
าถนนบ้
างตามกํ
าลั
(เลิ
ศศั
กดิ
กุ
ลวิ
จิ
ตรรั
งสี
. สั
มภาษณ์
: 5พฤษภาคม2554) ในปี
พ.ศ. 2508 เมื่
อการค้
าถ่
านไม้
โกงกาง
กั
บปี
นั
งและสิ
งคโปร์
ยกเลิ
กไปด่
านตรวจคนเข้
าเมื
องที่
ตั
งขึ
นบริ
เวณริ
มทะเลด้
านหน้
าและด่
าน
ศุ
ลกากรก็
ปิ
ดทํ
าการลง
ในปี
พ.ศ. 2512สมเด็
จพระศรี
นครริ
นทราบรมราชชนนี
ได้
เสด็
จไปเยี่
ยมราษฎรที่
อํ
าเภอเกาะลั
นตา
และทรงดํ
ารั
สให้
ทางอํ
าเภอจั
ดหาที่
ดิ
นสํ
าหรั
บชาวเล ในปี
นั
นทางราชการได้
จั
ดตั
งโรงเรี
ยนสํ
าหรั
เด็
กชาวเลโดยเฉพาะต่
อมาในปี
พ.ศ. 2516พระบาทสมเด็
จพระเจ้
าอยู
หั
วได้
เสด็
จมาอํ
าเภอเกาะลั
นตา
และมี
พระราชดํ
ารั
สให้
พระราชทานกรรมสิ
ทธิ
ในที่
ดิ
นที่
ชาวเลบ้
านหั
วแหลมสุ
ด (บ้
านสั
งกาอู
)พั
อาศั
ยและทํ
ามาหากิ
นและพระราชทานอนุ
ญาตให้
ชาวเลได้
รั
บการยกเว้
นในการคั
ดเลื
อกเข้
าเป็
ทหารเกณฑ์
ดั
งนั
นในปี
พ.ศ. 2518กระทรวงมหาดไทยจึ
งอนุ
มั
ติ
ให้
ทางอํ
าเภอเกาะลั
นตาจั
ดสรรที่
ดิ
บริ
เวณอ่
าวมาเละและอ่
าวคลองปอจํ
านวน 350ไร่
ให้
ชาวเลตามกระแสพระราชดํ
ารั
ส เพื่
อแบ่
งให้
ราษฎรชาวเลประมาณ47ครั
วเรื
อนชาวเลบ้
านหั
วแหลมจึ
งมี
กรรมสิ
ทธิ
ในที่
ดิ
นประมาณครั
วเรื
อนละ5ไร่
ตั
งแต่
นั
นเป็
นต้
นมา (อาภรณ์
อุ
กฤษณ์
. 2532 : 26 )
เมื่
อประมาณปี
พ.ศ. 2515นายสุ
นทร อ่
อนหวานได้
สร้
างโรงภาพยนตร์
“สุ
นทรราม่
า”
เพื่
อความบั
นเทิ
งของผู
คนบนเกาะลั
นตาหลั
งจากที่
เคยมี
หนั
งเร่
ขายยากลางแปลงเข้
ามาฉายบ้
าง
โรงภาพยนตร์
นี
เลิ
กกิ
จการไปประมาณปี
พ.ศ.2522 เมื่
อละครโทรทั
ศน์
เข้
ามาแทนที่
ชาวบ้
านเปลี่
ยนไปดู
โทรทั
ศน์
ภายในบ้
านมากกว่
าออกมาเที่
ยวในตลาดประกอบกั
บอี
กหลายปั
จจั
ยตลาดศรี
รายาเริ่
มลด
ความคึ
กคั
กความรุ่
งเรื
องของเกาะลั
นตาค่
อยๆ เข้
าสู
ยุ
คแห่
งความซบเซา
ประมาณปี
พ.ศ. 2532ทางราชการได้
ยกเลิ
กใบอนุ
ญาตสั
มปทานตั
ดไม้
โกงกางเพื่
อเผาถ่
าน
ธุ
รกิ
จการค้
าถ่
านไม้
โกงกางกั
บต่
างประเทศที่
เคยทํ
ารายได้
ให้
กั
บประเทศและชาวเกาะลั
นตาจึ
ยุ
ติ
ลง เรื
อสํ
าเภาจี
นหยุ
ดกิ
จการชาวเลและชาวมุ
สลิ
มที่
เคยมี
รายได้
จากการรั
บจ้
างตั
ดไม้
เฝ้
าเตาเผา
ถ่
านและขนถ่
านต่
างตกงานหมดอาชี
พต้
องเปลี่
ยนไปหากิ
นทางทะเล ครอบครั
วที่
ไม่
มี
เรื
ไม่
มี
เครื่
องมื
อชาวจี
นหรื
อเถ้
าแก่
จะลงทุ
นให้
เช่
าซื
อแล้
วนํ
ากุ
งหรื
อปลาที่
จั
บได้
มาผ่
อนจ่
าย
ในปี
พ.ศ. 2533-2534มี
การสร้
างสะพานคลองยางและท่
าเที
ยบเรื
อแพขนานยนต์
ผู
คน
สามารถเดิ
นทางไปเกาะลั
นตาใหญ่
ด้
วยการขั
บรถยนต์
ข้
ามฝั่
งจากแผ่
นดิ
นใหญ่
ลงเรื
อแพไป
เกาะลั
นตาน้
อย และจากเกาะลั
นตาน้
อยไปเกาะลั
นตาใหญ่
ได้
เส้
นทางคมนาคมไปเกาะลั
นตา
จึ
งเปลี่
ยนไปหมดยุ
คเรื
อเมล์
ตลาดศรี
รายายิ่
งซบเซาไปจากเดิ
มโดยเฉพาะเมื่
อมี
การย้
ายที่
ว่
าการอํ
าเภอ
เกาะลั
นตาจากตลาดศรี
รายาไปตั
งที่
บ้
านหลั
งสอดตํ
าบลเกาะลั
นตาน้
อยปลายปี
พ.ศ.2541ด้
านหน้
าเกาะ
1...,86,87,88,89,90,91,92,93,94,95 97,98,99,100,101,102,103,104,105,106,...308
Powered by FlippingBook