st121 - page 126

117
วัดชลธาราสิงเห
วัดชลธาราสิงเหตั้งอยูหมูที่ 3ตําบลเจะเหอําเภอตากใบจังหวัดนราธิวาส ติดพื้ นที่เขตแดน
ไทย-มาเลเซียเพียง 5กิโลเมตร ริมฝงแมน้ําตากใบ สภาพพื้นที่เปนเนินทราย ทิ ศเหนือจดที่ดินเอกชน
ทิศตะวั นออกจดแมน้ําตากใบ ทิศใตติดถนนสาธารณะ ทิ ศตะวั นตกจดที่ดินของเอกชน ในอดีตวั ดมี
บริเวณกวางขวางตอมาไดมอบผืนดินสวนหนึ่ งใหเปนสาธารณประโยชน วัดตั้งอยู ริมแมน้ํ าจึงทําใหมี
ภูมิทัศนงดงามมี ลมพัดตลอดเวลา เป นวัดหนึ่งของการสงเสริมการทองเที่ยวของจังหวัดนราธิวาส
สภาพชุมชนโดยรอบสวนใหญเปนชาวไทยพุ ทธ มีเพียงดานตะวั นออกที่มีสภาพเปนเกาะ
และน้ํากรอนมีชาวมุสลิมอาศั ยอยู อําเภอตากใบมีชาวพุทธอาศั ยอยูจํานวนมากมีภาษาและวัฒนธรรม
อันโดดเด นดังสังเกตุชื่อหมู บานตําบลสวนใหญเป นคําไทยมีภาษาพู ดแตกตางจากภาษาปกษใตทั่วไป
ประทุม ชุมเพ็งพั นธ (2544: 3947) อธิบายวาชุมชนในอําเภอตากใบอาจมีมาตั้งแตพุทธศตวรรษที่ 17-
18ยุคบุกเบิกสรางบานแปลงเมืองครั้งหลังสุดที่มีเอกสารกลาวถึง แตเดิมเปนชุ มชนขนาดเล็กผู คนนอย
จนมีชาวไทยพุทธขยายตั วมากขึ้น ควบคู กับการพั ฒนาจนเป นวัดขนาดใหญและสวยงาม สะทอนถึง
กลุมคนไทยพื้นถิ่ นในละแวกนี้มีวัฒนธรรมเข มแข็งมีความศรั ทธามั่นคงในพุทธศาสนาและจิตใจรักใคร
เพื่อสวนรวม ไมยอมทิ้งเอกลักษณตนเอง
วัดชลธาราสิ งเหสรางขึ้นเมื่อป พ.ศ.2401 หรือปลายสมั ยรัชกาลที่ 4 เมื่อพระอาจารย พุ ด
เดินทางมาถึงบริเวณนี้ ซึ่งเปนปารกราง แตเนื่องจากเปนพื้นที่ริมฝงแมน้ําตากใบมีทิ วทัศนสวยงาม จึง
ขอพระราชทานบริเวณที่ดินนี้ ตอพระยาเดชานุชิต เจ าเมื องกลันตันขณะนั้นพระอาจารย พุดได ทําการ
สรางวัด เมื่อแรกสร างเรียกวา วัดบ านพรุบาง วั ดเจะเหบาง วั ดนี้ยั งมี ความสําคัญจนเรียกชื่อว า วัด
พิทักษแผ นดินไทย เนื่องจากเหตุ การณการปกปนเขตแดนระหวางประเทศไทยกับมลายูของอังกฤษ ใน
สมัยพระบาทสมเด็จพระจุ ลจอมเกลาเจาอยูหัวฝายอังกฤษได สํารวจเขตแดนเขามาจนถึ งบานปลั กเล็ก
ซึ่งอยูเลยวัดชลธาราสิงเหเขามาอีกประมาณ25กิโลเมตรแตพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล าเจาอยูหัว
ทรงทักทวง ให เหตุผลว าวัดชลธาราสิ งเหเปนของไทย มี สิ่ งปลู กสร างอันเป นมรดกทางพุทธศาสนา
ดินแดนนี้ควรอยูภายใตการพิทักษ รักษาของประเทศไทยฝายอังกฤษยอมรั บเหตุผลนี้ และเห็นวา พุ ทธ
ศิลปในวัดมีคุณคาสูงยิ่งหากอยูภายใต การปกครองของมลายูซึ่ งนับถือศาสนาอื่ น ศิลปะเหล านี้ก็ อาจ
ถูกทอดทิ้ ง จะสูญหายจึงเลื่อนปกเขตถอยลงทางใต จนถึงลําน้ําสุ ไหง-โกลก จึงทํ าใหถู กขนานนามชื่ อ
ดังกลาว (วรรณิภาณสงขลา2535: 8-9)
ป จจุบันวั ดชลธาราสิงเหไดรับการบูรณะซอมแซมครั้งใหญ จากการอุดหนุนของกรมศิลปากร
จากปญหาเหตุ การณความไมสงบในสามจั งหวัดชายแดนภาคใต มีผู คนมาทองเที่ยวชื่ นชมโบราณสถาน
นอย แต ก็ ได รับความสนใจจากผู รั กในงานศิลปะพื้ นถิ่นอย างแท จริง มี นักวิ ชาการชาวมาเลเซีย