st121 - page 132

123
2 ปจจั ยที่ส งผลตอพหุ ลักษณทางศิลปกรรมในวัดไทย
ศิลปกรรมที่ปรากฎในวัดชลธาราสิ งเหมีลั กษณะผสมทั้งแบบไทย จีนมลายู อิสลาม และ
ตะวันตกปรากฎการณเหลานี้ เกิดขึ้นจากป จจัยต าง ๆ ดังนี้
ปจจั ยทางประวัติ ศาสตร
วัดชลธาราสิงเหอยูในเขตชายแดนประเทศไทยและมาเลเซียติ ดทะเลทางฝงตะวันออกของ
ประเทศไทย ในอดี ตชายทะเลแถบนี้เป นที่ขึ้นฝ งของชาวจี นอพยพ ดังเช น เมืองสงขลา ปตตานี
นราธิวาสกลันตันจนถึงตรังกานู โดยเฉพาะตรังกานูเป นที่ตั้งของชุมชนจีนขนาดใหญมากอน (พัชรินทร
ฐิตะอดิ ศัย, 2541: 12) การอพยพและการติดตอคาขายบริเวณชายฝง ส งผลตอการเรี ยนรูวัฒนธรรมอื่น
การเลียนแบบการซื้อหาสิ นคาใหม ๆ มี การนํากระเบื้ องจีนซึ่ งถือวา มีคุณคาสู งระหวางนั้นติ ดประดับ
พระพุ ทธไสยาสน ที่ตั้งของวัดเคยมีป ญหาเรื่องการแบงป นที่ดินระหว างอั งกฤษกับไทย (ระหว างนั้น
เรียกว า “สยาม”) กลาวคืออังกฤษยึด4 รัฐ เพื่อแลกกับสิทธิสภาพนอกอาณาเขตในการป กปนเขตแดน
ดังกลาว รัชกาลที่ 5 ไดหยิ บยกเอาพุทธศาสนาโดยอางวัดชลธาราสิงเห อั นเปนวัดขนาดใหญ และเปน
มรดกทางวัฒนธรรมล้ําคามานานเปนเครื่องตอรอง การเขามาของอังกฤษหรือตะวันตกชาติอื่นๆสงผล
ตอการเผยแพรวัฒนธรรมตะวันตกทั้งรูปแบบการดําเนินชีวิตการแต งกายรวมถึงศิลปกรรมสิ่งกอสราง
ขณะเดียวกันก็ มิไดคลอบงําเสียทั้ งหมดยังมีบานแบบพื้ นถิ่น วั งทองถิ่นปรากฎมากมาย ศิ ลปะอิ สลาม
ยั งสอดแทรกกับของวัฒนธรรมอื่น ๆ เชนหนุ มานอยูหนาดาวกับเดือน ซึ่งเปนสัญลักษณ ของศาสนา
อิสลาม ภาพจิ ตรกรรมมีรูปขุนนางชาวมุสลิม
ปจจัยทางสังคมที่มีความหลากหลายทางวัฒนธรรม
ในอําเภอตากใบ อั นเปนที่ตั้งของวัด อาจกลาวได วา เปนชุ มชนชาวพุทธขนาดใหญ ของ
จังหวัดนราธิวาสอยางไรก็ตามก็จั ดเปนชนกลุมนอยของจังหวัดและพื้นที่สามจังหวัดชายแดนภาคใต
ซึ่งสวนใหญเปนมุสลิมมลายู แตก็ มีวัฒนธรรมเหมื อนคนกลุมใหญ ของประเทศ ลักษณะนี้ทํ าใหวัดชล
ธาราสิงเหมิไดโดดเดี่ ยว เสื่ อมลง จนถูกกลื นไปกับสังคมมุสลิ ม ยั งมีหน วยงานรั ฐและเอกชนจาก
ส วนกลางใหการอุดหนุนดานการซอมสงวนรักษาชาวพุทธจัดเป นชนกลุมนอยในพื้นที่ชายแดนแตก็มี
บทบาทอย างสูงตอการพัฒนาวัดหากเปนที่นาสังเกตวานายทุนจีนเขามาสนับสนุนกิ จการของวัดนอย
เมื่อเปรีบเทียบกับวัดไทยในกลันตันประเทศมาเลเซีย เนื่องจากเจ าอาวาสไมวารูปใด ไม เห็ นดวยกับ
สรางเครื่ องรางของขลัง ไมมีการปลุ กเสกที่จะเรียกรองความสนใจจากคนจีน ลักษณะทางกายภาพ
ล วนเกิดจากความตองการของเจาอาวาสหรือคนทองถิ่นลักษณะผสมเปนความชื่นชอบของเจาอาวาส
แมศาลาริมทาง ก็ใหออกแบบใหมโดยเลียนแบบของเดิม