st121 - page 125

116
สร างแบบศิ ลปกรรมไทย มีพระพุ ทธรูปประทั บนั่ งที่วัดมั ชฌิ มาราม ในเขตอํ าเภอตุมป ด และ
พระพุทธรู ปประทับยืนที่ วัดโพธิวิหาร ทั้งสองแห งนี้สรางแบบศิ ลปกรรมจีน สํ าหรับวัดโพธิ ญาณยั ง
สถาปนาใหเกิดมีสิ่ งที่สุด3ประการคือ มีพระพุทธรูปสูงที่สุ ด มีกํ าแพงมังกรยาวที่สุ ด มีโบสถงามที่ สุด
ดังคําที่ กลาวที่
“ ตอนนี้วัดเป นสถานที่ทองเที่ยวสําคัญของรัฐแลว มีไตหวั น ญี่ปุน ฝรั่ง สิงคโปร มาเที่ ยว
มาถ ายรูป มี มังกรยาวที่ สุด มีพระใหญ มีโบสถที่ งามแปลกตา มังกรรอบวัดประมาณ 300 ฟุ ต
ยาวเทาไรเขียนที่ประตูวัด”
(แบน ศรีสุ วรรณ 2554 สัมภาษณ)
ลักษณะนี้วิเคราะหไดวา ไมมีสิ่งใดที่จะดึงดูดงามสนใจของคนวัฒนธรรมตางๆ เทากับการ
มีศิลปกรรมเปนเครื่องมือ เปนสื่อชักนํ าที่ละเอี ยดออนแตเขาถึงได งาย ผลพวงที่คนเชื้ อสายไทยไดรับ
เมื่อนักท องเที่ยวมากขึ้ นคือ การแลกเปลี่ยนความรู ภาษา วัฒนธรรมระหวางกัน ชาวตะวันตกที่มา
เที่ ยวชวยให ชาวบานเรียนรูภาษาตะวันตก ชวยให ชาวตะวันตกเรียนรูศิลปกรรมจี นไปพรอม ๆ กับ
ศิลปกรรมไทย ชวยใหชาวมุ สลิมยอมรับในอัตลักษณของชาวพุ ทธจึงนั บวา ศิลปกรรมของวัดไทยเปน
สื่อกลางรอยวัดความสัมพั นธของคนที่หลากหลายวั ฒนธรรมไดดีที่สุ ด