st121 - page 134

125
ปฏิสัมพันธ จากการเมือง การบริหารทองถิ่น
การขอจั ดสร างวัดนั บตั้งแตป พ.ศ. 2416 มีบั ทึกวา พระครู โอภาสพุทธคุณ เจาอาวาสองค
แรกเดิ นทางไปขอที่ดินสร างวัดตอพระยาเดชานุชิด เจ าเมื องรัฐกลันตั น ซึ่งเปนชาวมุ สลิม เมื่ อไดรับ
อนุญาติแล วไดเริ่มสรางวั ดโดยเมื่อแรกสรางเปนอาคารไมทั้งหมด เชนกุ ฏิ ศาลาสวนโบสถ แรกเริ่มสราง
ในลํ าน้ําตากใบเปนแบบนที สี มา (วรรณิภาณ สงขลา, 2535: 15) ต อมาสรางใหมบนบกแบบถาวร
ดังที่เห็นในปจจุบัน ความสัมพั นธระหวางวัดกั บชาวมุสลิมเกี่ยวกับการขออุ ดหนุนจั ดสรางหรือปรับปรุง
มีอย างสม่ําเสมอ นอกจากการขอที่ ดินจากสุ ลตานกลั นตั นแล ว ป จจุ บันองค กรทองถิ่ นยังให การ
สนับสนุนดานงบประมาณดังที่เจาอาวาสไดใหสัมภาษณวา
“เทศบาลอุ ดหนุนดี ทั้ง ๆ ที่ นายกเปนมุ สลิม บางป 2 ล าน บางปก็มาก บางป ก็น อย 2-3
หมื่น แตไมใหออกขาวมาก กลัวมุ สลิมอิจฉา มีปหนึ่งมัสยิดไดแค 500,000 วัดไดตั้ง 2,000,000 บาท”
(พระชู, 2554: สัมภาษณ)
คํากล าวนี้สะทอนวาการสนับสนุนดานศาสนถานนั้นมิไดเลือกหรื อลําเอียงแตพวกพองของ
ตนชาวมุสลิมทองถิ่นยั งเห็นความสําคั ญของศิลปกรรมโบราณในท องถิ่นความเหมาะสมของพื้นที่และ
คุณคาของสิ่ งปลูกสราง ที่จะช วยชักนําใหเกิดบรรยากาศการทองเที่ยว
การเปนที่ชื่นชมในงานศิลปกรรมของคนต างวัฒนธรรม
ความสวยงามและมีเอกลักษณเฉพาะถิ่นเปนที่ดึงดูดใจของนักทองเที่ยวทุกกลุม โดยเฉพาะ
มุสลิม ซึ่งเปนประชากรมากที่สุ ดในพื้นที่ ความสั มพันธ มีทั้งการทัศนศึกษาชื่นชมศิลปกรรม ในระดับ
ปจเจกและระดับกลุม การเขามาขอพืชผลของวัด (มะขามปอม) หากเปนที่สั งเกตวาวั ดนี้ชาวจีนเขามา
ทองเที่ยวนอยดั งคํากลาวของพระและผูเฝาพิพิธภัณฑของวัดที่วา
“คนจีนไมคอยมี คนจีนมาเลยที่เขามาส วนมากจะมาหาวัตถุ มงคล มารดน้ํามนต ถาลือมี
ของดีมากันหมด วัดนี้ไมเสริมสรางวั ตถุมลคล ตั้ งแตหลายรุ นมาแลว ถาสงเสริ มสมัยจตุคามดังป านนี้
รวยแลว”
(พระครูโอภาสชลธาร, 2554: สัมภาษณ)
“ลุงรูสึกภู มิใจมาก ลุงชอบโบสถเพราะงาม ลุ งคิดว าลายแกะสลักเปนของไทย.... คนจีนมา
นอย ไมมีใครโฆษณา ไมมีเอกสารเผยแพร..... แขกไมคอยรับจ างทํา ถ าแขกจะมาเที่ยววัด ก็ มานั่งจีบ
เปนคูๆ “
(ประยูร ศรีสังข, 2554: สัมภาษณ)