st121 - page 121

112
วันละ 30-40 กิโล ที่เดิ นไปชวยให ไดเงินบริ จาค ระหวางธุ ดงคชาวบานก็ รูจักวั ดมากขึ้น มาจากวั ด
ไหน เมื่อรูจะเรี ยกเงินบริจาคก็ไมยาก” สรางพระใหญก็ดวยบุญบารมี การเดินออกธุดงค ไปสิงคโปร”
( พระมหาสมศักดิ์. 2554: สัมภาษณ)
จะเห็นไดวาวิธี ดําเนิ นการสรางวัดของเจาอาวาสเป นเชิงรุ ก นอกจากนี้ยั งมีการเผยแพร
โปสเตอรประชาสัมพันธโครงการสรางพระพุทธประติมาไปทั่วมาเลเซียและสิ งคโปร ขณะที่วัดมัชฌิมา
รามทํางานเชิงรับ เพราะการขอบริจาคจะรู เมื่ อเขามาในวั ดเทานั้น จากการที่ เจาอาวาสมีชื่ อเสียงมี
นักทองเที่ ยวเขามาจํานวนมาก จึงเผยแพร โครงการไดอยางรวดเร็ ว ชาวบ านยกยองพระโพธิชัยใน
ความเปนผู นํา หัวเรี่ยวหัวแรงจนวั ดเจริญกาวหนา และไมคัดค านแมขอเปลี่ยนชื่อวัดจากเดิมคือวัดบา
ลัยวนาราม เปนวั ดโพธิญาณพุทธธรรมตามชื่ อของพระโพธิชั ย ปจจุ บันพระโพธิชัยลาออกจากวั ดกลับ
สู ประเทศไทย ชาวบ านระลึ กบุ ญคุณของท านอยูเสมอ ผูทําให วัดมี ศิลปกรรมงดงาม โดยเฉพาะ
ความสําเร็จในการกอสรางพระพุทธรูปประทับยืน ศิลปกรรมจีนขนาดใหญผงาดอยู กลางวัด
2. การที่รัฐทางฝ งตะวันออกของมาเลเซียมีชาวจีนอาศัยอยูมาก จากหลักฐานประวั ติศาสตร
พบวา ชาวจีนโพนทะเลอพยพมาขึ้นฝงทางตะวั นออกของมลายูก อนเคลื่อนสู สวนอื่ นๆ โดยเฉพาะตรัง
กานูที่แตเดิมมีชาวจีนอาศั ยอยูมาก และมีมากกวาคนพื้นเมืองเสียอี ก ปจจุบันยังมี ยานไชนาทาวน ใจ
กลางเมืองหลวงกัวลาตรังกานู อยางไรก็ ตามกฏหมายรัฐกลันตันเขมงวดกับคนกลุมน อยและผูอพยพ
โดยเฉพาะการซื้อที่ดินจึงอาศัยชองทางจากคนไทย ซึ่งมีวัฒนธรรมใกลเคียงกัน ศิ ลปกรรมจีนจึงเข ามา
ผสมปนเปกับศิ ลปกรรมไทยอยางมาก อาจกลาวไดวา การผสมผสานเช นนี้มี ปจจัยจากชาวจี นบน
พื้นฐาน 3ประการ ประการแรก ชาวจีนมีอํานาจทางเศรษฐกิจมากกว าคนเชื้อสายไทย ประการที่ สอง
การที่กฏหมายรัฐเขมงวดกับคนศาสนาอื่น ประการที่ สามการที่รัฐกลันตันไมมีวัดจีน ดั งนี้
ในกลั นตันคนเชื้อสายไทยและจีนตางจัดเปนคนกลุมนอย แตปจจุ บันรัฐบาลมาเลเซียในสิ ทธิ
คนเชื้อสายไทยเหนือกวาเชื้อสายจีน เกื อบเที ยบเทาภูมิ บุตรา อย างไรก็ตามชาวจีนเหล านี้กุ มอํานาจ
เศรษฐกิจมากกวาคนท องถิ่น เป นเจาของกิจการ นายทุน เจาของอสังหาริมทรัพย หรือแรงงาน ผูทรง
ความรู การมีรายไดมาก แต ไมสามารถซื้ อดินเพิ่ มทําใหมี กําลั งบริจาคสําหรับผู รองขอ โดยเฉพาะ
กิจการที่เกี่ยวกั บความศักดิ์ สิทธิ์ พื้นที่ในจินตนาการที่อานิสงฆ ของการบริจาคจะสงผลบุญแกตน ชาว
ไทยสวนใหญอยูชนบทมีอาชีพทําไร ทํานามีกํ าลังทรัพยนอย ดั งมีชาวบานคนหนึ่งกลาววา (นุย เทพศิ
รินทร. 2554 : สัมภาษณ ) “ เดิ มทีคนไทยสราง คนไทยไม ทิ้งศาสนา แต คนไทยยากจน สรางวัดมี
เพียงศรั ทธา แต ทุนไม มี เหตุ ผลมันอยูที่ นี่เอง” ชาวไทยตองเจรจาใหสนั บสนุนเพื่อสร างวัดไทย
ขณะเดียวกันชาวจี นตองการแสวงบุ ญเพื่อโลกหนา ความลงตัวเช นนี้ทําใหวัดไทยกลายเปนพื้นที่สั่ งสม
ทรัพยของชาวจีนในรู ปศิลปวัตถุ และศิลปสถาน ยิ่งเมื่อวั ดเริ่มจากที่ราง ศิ ลปกรรมใหม ๆ จึงปกหลั ก