st118 - page 121

111
ทําขนมต่าง ๆ เรียกว่ าหนมตายายที่นิยมทํากันและนําไปวัด เช่นขนมลา ขนมพอง ยาหนมขนม
เทียน ขนมไข่ ปลา ขนมกรุบผลไม้ ต่าง ๆ เป็ นต้ นนําใส่ตะกร้ าหรือกระเชอไปวัดพร้ อมทั ้ งมีการนํา
เครื่ องครั วประเภทของแห้ ง เช่น ข้ าวสาร กะปิ เกลือหอมพริก และผลไม้ ต่าง ๆ อีกทั ้ งมีการนํ า
เครื่ องใช้ ที่จํ าเป็ น เช่น ขี ้ ใต้ ไปวัดด้วย เพราะเชื่ อว่าเป็ นการทําบุ ญไปให้ ปู่ ย่า ตา ยาย และญาติ พี่
น้ องผู้ ที่ล่วงลับไปแล้ ว ได้ นํากลับไปใช้ อีกส่วนหนึ่งจะนําใส่ชะลอมเล็กๆ โดยใส่ทุกอย่างให้ ครบแต่
ละอย่างใส่เพี ยงเล็ กๆ น้ อยๆ ส่วนนี ้ จะนํ าไปวางที่ร้ านเปรต เรี ยกว่า “ตั ้ งเปรต” เพื่ อให้ เปรตหรื อ
ตายายที่ ไม่ มี ญาติ เมื่ อเสร็จพิ ธีทางพระคนแย่ งของออกจากร้ านเปรตอย่ างสนุกสนาน เรี ยกว่า
“ชิงเปรต”
ประเพณี ชั กพระทางทะเล ประเพณี ชั กพระไม่ ว่าจะเป็ นทางบกหรื อทางนํ ้ า
สันนิษฐานว่ า น่าจะสืบเนื่องมาจากตํานานเทโวโรหนสู ตร ซึ่งมี หลักฐานปรากฏในคัมภี ร์ ขุกทก
นิกายว่า ก่ อนพุทธศก 80ปี องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้ าได้ ทรงเสด็จไปประทับจํ าพรรษาณ
เทวโลกชั ้ นดาวดึงส์ เพื่อแสดงธรรมโปรดพุ ทธมารดาจนตลอดไตรมาสแล้ วก็เสด็จกลับสู่ชมพูทวีป
ในวันแรม 1คํ่าเดือน 11 จากปฐมเหตุนี ้ เอง ชาวเมื องจึงถือว่าวันนี ้ เป็ นวันพระเสด็จ และจัดเป็ น
ประเพณีชักพระสืบต่อกันมา จนถึงปัจจุ บันนี ้ สํ าหรับประเพณีชักพระเกาะพะงั นมีความแตกต่าง
จากที่อื่ นคือถือเอาวันแรม 8คํ่าเดือน 11 เป็ นวันชักพระ ด้ วยเหตุที่ต้ องอาศัยปั จจัยสําคัญ ได้ แก่
ลมและนํ ้ า เนื่องจากเป็ นการชักพระทางนํ ้ า ใช้ อ่ าวท้ องศาลาเป็ นบริเวณงานประเพณีชั กพระทาง
นํ ้ าเกาะพะงันเกิดขึ ้ นเมื่อใดยากที่จะหาคําตอบได้ แน่ชัดแต่จากการสอบถามผู้สูงอายุวัย 96ปี ก็มี
เพียงคํ าตอบที่คาดว่ าน่าจะเป็ นเวลาร้ อยปี เศษมาแล้ ว เพราะเมื่อเป็ นเด็ กก็มีประเพณีนี ้ แล้ ว โดย
ทุกฝ่ ายพร้ อมเพรี ยงกันจัดงานดังคํากล่าวว่า "พระช่วยฟั นพายหญิงชายทุ กวัยไปลงเรื อ" บ้านทุก
หลังเป็ นบ้ านร้ าง 3 วัน ในทะเลเต็มไปด้ วยเรื อมาด เรื อเพรี ยว นับ 100ลํา ที่ ผูกโยงกั บเชือกเส้ น
เดียวกันจากเรื อพนมพระ ช่วยกันพายลากเรือพนมพระไปทั่วบริ เวณอ่ าวท้องศาลาพร้ อมกับร้ อง
เพลงชักพระที่มีทํานองไพเราะ และมีเอกลักษณ์เฉพาะตัวกิจกรรมภาคกลางวันมีการทําบุญเลี ้ ยง
พระช่วงเช้ า แล้ วทุกคนไปลงเรือแห่พระ จนได้ เวลาถวายภัตตาหารเพลจึงหยุดพักภาคบ่ายลงเรื อ
แห่พระ ร้ องเพลง แข่งเรื อพายประกวดเรื อพระ เป็ นต้ น จนถึ ง 5 โมงเย็น ในภาคกลางคื นมีการ
ร่ วมฟั งพระธรรมเทศนา ทํากิจกรรมดังกล่ าวนี ้ จนครบ 3 วั น โดยมีวัดราษฎร์ เจริ ญเป็ นศูนย์ กลาง
การจัดงานต่อมา สภาพเศรษฐกิจและสังคมเกาะพะงัน เปลี่ ยนแปลงไปอย่างรวดเร็ ว กลายเป็ น
เมื องท่องเที่ยวสํ าคัญของชาวไทยและชาวต่างประเทศ อาชี พและการดําเนิ นชีวิตของชาวเกาะ
พะงันก็ เปลี่ ยนแปลงไป การจัดและร่ วมกิ จกรรมงานชักพระก็ ไม่สามารถทํ าได้ เหมื อนก่อน
โดยเปลี่ยนแปลงรู ปแบบไปบ้างอย่างไรก็ตามชาวเกาะพะงันก็ไม่มีวันทอดทิ ้ งงานประเพณี สําคัญ