110
ไปไหนไกลๆ ส่
วนขั
นหมากที่
เจ้
าบ่
าวนํ
ามาแต่
งงาน3ขั
น เอาตั
้
งไว้
ในห้
องหอ ให้
เจ้
าบ่
าวเจ้
าสาวหรื
อคู
่
สมรสใหม่
นํ
าขั
นหมากดั
งกล่
าวมาเปิ
ดคื
นละ1ขั
นจนครบ3วั
น3คื
นจึ
งออกจากบ้
านได้
การตาย
เมื่
อมี
การตายเกิ
ดขึ
้
นส่
วนใหญ่
ชาวบ้
านจะจั
ดงานทํ
าบุ
ญที่
บ้
านเองบางราย
จั
ดทํ
าที่
วั
ดแต่
ส่
วนน้
อยที่
จะไปทํ
าที่
วั
ด กรณี
ที่
จะทํ
าบุ
ญที่
วั
ด เช่
น สถานที่
ที่
บ้
านผู
้
ตายไม่
สะดวก
หรื
อผู
้
ตายเป็
นคนเฒ่
าคนแก่
มาก ๆที่
มี
ลู
กหลานมาเป็
น เจ้
าภาพมากมายและต้
องการความอิ
สระ
เจ้
าภาพส่
วนใหญ่
จะเป็
นสามี
ภรรยา ลู
ก ๆ หลาน ๆ การบอกงานของเจ้
าภาพไม่
ต้
องพิ
มพ์
บั
ตร
เจ้
าของบ้
านไม่
ต้
องเชิ
ญ แต่
เพื่
อนบ้
านจะมากั
นเอง โดยมี
การบอกต่
อ ๆกั
นไปการปฏิ
บั
ติ
ต่
อผู
้
ตาย
จะเริ่
มโดยการอาบนํ
้
าศพ รดนํ
้
าที่
มื
อผู
้
ตายด้
วยนํ
้
าที่
ใส่
กลี
บดอกไม้
ชนิ
ดต่
าง ๆและล้
างหน้
าศพด้
วย
นํ
้
ามะพร้
าว เพราะเชื่
อว่
าเป็
นนํ
้
าบริ
สุ
ทธิ ์
แต่
งตั
วด้
วยเสื
้
อผ้
าที่
ผู
้
ตายชอบหรื
อผ้
าใหม่
และมี
การเอา
เหรี
ยญใส่
ปากปิ
ดตาศพ จั
บศพประนมมื
อถื
อดอกไม้
ธู
ปเที
ยนบรรจุ
ศพใส่
โลง โลงศพจะต้
องวางไว้
ด้
านซ้
ายมื
อของพระสงฆ์
อี
กทั
้
งให้
ศี
รษะผู
้
ตายอยู
่
ทางทิ
ศตะวั
นตกมี
เครื่
องประกอบหน้
าโลง คื
อ
โต๊
ะหมู
่
บู
ชาใช้
สํ
าหรั
บวางดอกไม้
ธู
ปเที
ยนตะเกี
ยงที่
ติ
ดไฟ รู
ปถ่
ายของผู
้
ตายพุ
่
มดอกไม้
สํ
าหรั
บการ
ตกแต่
งโลงศพมี
สายสิ
ญจน์
เครื่
องอาหารคาวหวานเซ่
นไหว้
ผู
้
ตาย แต่
ละคื
นจะต้
องนิ
มนต์
พระมา
สวดพระอภิ
ธรรมคื
นละ1-2 เตี
ยง โดยใช้
พระ 4หรื
อ 8 รู
ปมาสวดหรื
อควบคู
่
กั
บการแสดงเทศนา 1
กั
ณฑ์
การตั
้
งศพนิ
ยมไว้
เป็
นเลขคี่
คื
อ 3, 5, 7หรื
อ 9คื
น แล้
วแต่
ฐานะ ในวั
นเผาศพนิ
มนต์
พระมา
เป็
นผู
้
นํ
าทางและนิ
ยมเผาศพในวั
นอาทิ
ตย์
วั
นจั
นทร์
หรื
อวั
นพฤหั
สบดี
แต่
จะไม่
เผาวั
นพระวั
นศุ
กร์
หรื
อวั
นเกิ
ดของผู
้
ตาย ก่
อนเผานํ
าศพขึ
้
นบนศาลาเพื่
อสวดพระอภิ
ธรรม แสดงเทศนาและทอดผ้
า
บั
งสุ
กุ
ลพระจะเป็
นผู
้
วางดอกไม้
จั
นทน์
อั
นดั
บแรกจึ
งตามด้
วยญาติ
ๆ และแขกที่
มาร่
วมงานจนหมด
ส่
วนเจ้
าภาพจะแสดงความขอบคุ
ณกั
บผู
้
ที่
มาร่
วมงาน โดยมอบของที่
ระลึ
กให้
กั
บแขกตอนลงมา
จากวางดอกไม้
จั
นทน์
เรี
ยกว่
าเผาลํ
าลอง ส่
วนเผาจริ
งเป็
นหน้
าที่
ของสั
ปเหร่
อ เมื่
อเผาเสร็
จแล้
วตอน
เช้
าตรู่
ของวั
นรุ่
งขึ
้
น จะมี
พิ
ธี
เก็
บกระดู
กโดยนิ
มนต์
พระมาทํ
าพิ
ธี
และมี
ญาติ
พี่
น้
องมาช่
วยกั
นเก็
บ
เสร็
จแล้
วใช้
นํ
้
ามนต์
พรมบนกองกระดู
กและเลื
อกส่
วนสํ
าคั
ญไว้
บู
ชาอาจจะนํ
าไปใส่
โกศที่
บ้
านหรื
อ
นํ
าไปใส่
บั
วเก็
บไว้
ที่
วั
ดส่
วนที่
เหลื
อนํ
าไปฝั
งดิ
นหรื
อนํ
าไปลอยในแม่
นํ
้
าเรี
ยกว่
า “ลอยพระอั
งคาร”
รั
บและส่
งตายาย
หรื
อเรี
ยกว่
า “รั
บเปรต-ส่
งเปรต” จุ
ดมุ
่
งหมายสํ
าคั
ญสํ
าหรั
บ
ประเพณี
นี
้
คื
อทํ
าบุ
ญอุ
ทิ
ศส่
วนกุ
ศลให้
แก่
ผู
้
ล่
วงลั
บ ไปแล้
วและเป็
นวั
นแสดงความกตั
ญญู
เป็
นวั
น
รวมญาติ
วั
นรั
บตายายตรงกั
บวั
นแรม 1คํ่
า เดื
อนสิ
บ วั
นนี
้
เชื่
อกั
นว่
าเป็
นวั
นที่
เปรตหรื
อคนตกนรก
จะได้
ขึ
้
นมาจากนรก ชาวบ้
านจะจั
ดสํ
ารั
บคาวหวาน ดอกไม้
ธู
ปเที
ยนไปถวายที่
วั
ด ส่
วนวั
นส่
ง
ตายายตรงกั
บวั
นแรม 15คํ่
า เดื
อนสิ
บถื
อว่
าเป็
นวั
นที่
เปรตจะต้
องลงสู
่
นรกตามเดิ
มคนในท้
องถิ่
นนี
้
จะมี
การเตรี
ยมเครื่
องคาวหวานไปทํ
าบุ
ญที่
วั
ดอี
กครั
้
งเพื่
อให้
ตายายหรื
อเปรตนํ
ากลั
บไปคื
อมี
การ
