103
ประมงเป็
นหลั
กที่
สั
นนิ
ษฐานเช่
นนี
้
เพราะสั
งเกตจากชื่
อของเกาะและสถานที่
บางแห่
งของจะมี
ชื่
อไป
ในทางภาษามลายู
เช่
นบ้
านโฉลกหลํ
า มาจาก “โหละ-ดะ-ลํ
า” เกาะพะงั
นมาจากคํ
าว่
า“เกาะราฮั
น”
เป็
นต้
น (นิ
ตยสารเกาะพะงั
น ฉบั
บครบรอบ1ปี
)นอกจากนี
้
เกาะพะงั
นเป็
นเกาะที่
ได้
รั
บการบั
นทึ
กใน
ประวั
ติ
ศาสตร์
ของไทยว่
า พระมหากษั
ตริ
ย์
แห่
งราชวงศ์
จั
กรี
4พระองค์
ได้
เสด็
จประพาส คื
อ
พระบาทสมเด็
จพระจุ
ลจอมเกล้
าเจ้
าอยู
่
หั
ว รั
ชกาลที่
5พระบาทสมเด็
จพระมงกุ
ฎเกล้
าเจ้
าอยู
่
หั
ว
รั
ชกาลที่
6 พระบาทสมเด็
จพระปกเกล้
าเจ้
าอยู
่
หั
ว รั
ชกาลที่
7 และพระบาทสมเด็
จพระเจ้
าอยู
่
หั
วภู
มิ
พลอดุ
ลยเดช รั
ชกาลปั
จจุ
บั
น โดยเฉพาะอย่
างยิ่
งรั
ชกาลที่
5 ได้
ทรงเสด็
จประพาสเกาะพะงั
นถึ
ง14
ครั
้
ง และทรงจารึ
กพระอั
กษรเป็
นพระปรมาภิ
ไธยย่
อของทุ
กพระองค์
ไว้
ที่
นํ
้
าตกธารเสด็
จนํ
้
าตกธาร
ประพาส นํ
้
าตกธารประเวศ และที่
เกาะเต่
า ซึ่
งเป็
นแหล่
งท่
องเที่
ยวที่
สํ
าคั
ญของอํ
าเภอเกาะพะงั
นใน
ปั
จจุ
บั
น
2. ช่
วงสมั
ยที่
พระบาทสมเด็
จพระจุ
ลจอมเกล้
าเจ้
าอยู
่
หั
ว รั
ชกาลที่
5 เสด็
จเกาะ
พะงั
น (จ.ศ. 1250-1271 ตรงกั
บช่
วงปี
พ.ศ. 2431-2451) สภาพชุ
มชนเกาะพะงั
นในช่
วงเวลานี
้
มี
สภาพเป็
นหมู
่
เขาสลั
บซั
บซ้
อนกั
น ด้
านใต้
มี
หาดทรายและปะการั
ง ซึ่
งชาวเกาะพะงั
นเรี
ยกว่
า
“คั
นนา” เวลาเรื
อเล็
กจะเข้
าออกต้
องระวั
งแนวปะการั
ง ชาวบ้
านประกอบอาชี
พประมงพื
้
นบ้
านและ
ทํ
าสวนมะพร้
าวเป็
นหลั
ก นอกจากนั
้
นยั
งมี
ชาวจี
นเข้
ามาอยู
่
ปะปนกั
บคนไทย โดยคนไทยประกอบ
อาชี
พเกษตรกรรมทํ
าไร่
ข้
าว ไร่
แตง สวนมะพร้
าว เลี
้
ยงกระบื
อ สุ
กร เป็
ดและไก่
ส่
วนชาวจี
นทํ
า
เหมื
องแร่
ดี
บุ
ก เก็
บรั
งนกอี
แอ่
น และชาวจี
นไหหลํ
าบางส่
วนยั
งเดิ
นเรื
อสํ
าเภาค้
าขายมะพร้
าวห้
าว
และนํ
้
ามั
นมะพร้
าวด้
วย
3. ช่
วงสมั
ยที่
ธรรมชาติ
ถู
กรุ
กราน (พ.ศ. 2450-2520) เกาะพะงั
นในช่
วงนี
้
เริ่
มมี
การเดิ
นเรื
อโดยสารที่
เป็
นเรื
อนอน ซึ่
งใช้
เป็
นพาหนะหลั
กในการขนส่
งสิ
นค้
าจากตั
วเมื
องบ้
านดอน
ไปเกาะพะงั
นและต่
อมาก็
มี
บริ
ษั
ทส่
งเสริ
มให้
บริ
การผู
้
โดยสารและนั
กท่
องเที่
ยวที่
จะไปเกาะสมุ
ยและ
เกาะพะงั
น ส่
งผลให้
การประมงค้
าขายและธุ
รกิ
จอื่
นๆ เพิ่
มขึ
้
นเรื่
อยๆทรั
พยากรธรรมชาติ
ที่
มี
ความ
อุ
ดมสมบู
รณ์
เริ่
มถู
กทํ
าลาย เพื่
อตอบสนองความต้
องการของมนุ
ษย์
และใช้
เป็
นแหล่
งทํ
ากิ
น
ประกอบอาชี
พธุ
รกิ
จการบริ
การด้
านต่
าง ๆ เพื่
อรองรั
บนั
กท่
องเที่
ยว
4. ช่
วงรั
ฐบาลส่
งเสริ
มการท่
องเที่
ยวไทย (พ.ศ. 2520-ปั
จจุ
บั
น) การเปลี่
ยนแปลง
ของเกาะพะงั
นในช่
วงนี
้
เป็
นช่
วงที่
มี
การปรั
บปรุ
งโครงสร้
างพื
้
นฐานอย่
างกว้
างขวาง เหตุ
ผลที่
สํ
าคั
ญ
ก็
คื
อ ในปี
พ.ศ. 2528 เริ่
มมี
การขนส่
งขนาดใหญ่
โดยใช้
เรื
อเฟอร์
รี่
ทํ
าให้
สามารถนํ
ารถยนต์
รถแบ็
คโคร รถแทรกเตอร์
รถบั
ส รถบรรทุ
ก ตลอดจนวั
สดุ
ก่
อสร้
างไปยั
งเกาะพะงั
นได้
สะดวกมาก
ยิ่
งขึ
้
น จึ
งส่
งผลต่
อการเพิ่
มขึ
้
นของธุ
รกิ
จโรงแรม รี
สอร์
ท ธุ
รกิ
จบริ
การที่
ต่
อเนื่
องจากการท่
องเที่
ยว
