st118 - page 111

101
ปั จจุ บันประชากรในอํ าเภอเกาะพะงันส่วนใหญ่จะประกอบอาชีพหลักคื อ ธุรกิจเกี่ยวกับ
การท่องเที่ยว เช่ น ธุรกิจนํ าเที่ยว ธุรกิจดํานํ ้ าบริการรถเช่ า/เรือสปี ดโบ๊ ท โรงแรม รีสอร์ ท/บังกะโล
ร้ านขายของที่ระลึ กและร้ านสะดวกซื ้ อ และอาชีพรอง คือ ทําการประมงพื ้ นบ้ านและเกษตรกรรม
ทั ้ งนี ้ สาเหตุที่ทํ าให้ ประชากรหันมาประกอบอาชี พธุ รกิจการท่องเที่ยวแทนการทํ าประมงพื ้ นบ้ าน
และการเกษตร ก็เพราะเกาะพะงันมี แหล่งท่องเที่ยวทางธรรมชาติที่สวยงาม อี กทั ้ งสถานที่ตั ้ งอยู่
ใกล้ กับเกาะสมุยทํ าให้ การเดิ นทางสะดวก ประหยัดเวลาและค่ าใช้ จ่ ายในการเดิ นทาง เมื่ อ
นักท่องเที่ ยวมาเที่ยวเกาะสมุยแล้ วก็มักจะมาเที่ยวที่เกาะพะงันด้วย
ประวัติศาสตร์ และพัฒนาการชุมชน
ประวัติความเป็ นมาของเกาะพะงัน
คําว่า “พะงัน” มาจากคําว่ า “พะ” หมายถึงพบ และคําว่า “งัน” หมายถึง สันทรายที่
มองเห็นได้ เวลานํ ้ าลด ความเป็ นมาของเกาะพะงั นปรากฏหลักฐานทางประวัติศาสตร์ ชัดเจนใน
สมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้ าเจ้ าอยู่หัว รั ชการที่ 4 เมื่อทรงโปรดเกล้ าฯให้ เกาะสมุยไปขึ ้ นอยู่
กับเมื องนครศรี ธรรมราช ส่ วนเกาะพะงั นขึ ้ นอยู่ กับเมื องไชยา ในสมัยพระบาทสมเด็ จ
พระจุลจอมเกล้ าเจ้ าอยู่หัว รัชกาลที่ 5สมเด็จพระบรมวงศ์เธอเจ้ าฟ้ ากรมพระยาภาณุพันธุวงศ์
วรเดช (2504) ทรงนิพนธ์ ไว้ ในหนังสือชีวิวัฒน์ อันเป็ นเรื่ องทํานองรายงานการเสด็จตรวจราชการ
หั วเมืองปั กษ์ ใต้ ทูลเกล้ าฯถวายพระบาทสมเด็ จพระจุลจอมเกล้ าเจ้ าอยู่ หั วเมื่อปี พ.ศ. 2427
เนื ้ อความกล่าวถึงเกาะพะงันไว้ ว่า
“เมื่ อเสด็ จถึ งเกาะพะงันนั้น เรื อสุ ริ ยมณฑลจอดทอดสมอที่อ่ าวพะงัน
ด้านใต้ซึ่งนํ้ าลึก 3 วา อยู่ ห่างจากเกาะเกื อบ 3 กิ โลเมตร มองไปบนเกาะเห็น
ภูเขาสูงๆ สลับซับซ้อนกัน ชายหาดด้านนั้นมี หาดทรายและปะการังเป็ นแนวซึ่ ง
ชาวเกาะเรี ยกคันนา เรื อเล็ กจะเข้าฝั่ งต้องเลาะแนวปะการังไปเข้าฝั่ งตามช่อง
ระหว่างปะการังกับฝั่งเวลานํ้าขึ้ นเรื อเดิ นได้เลย แหลมด้านใต้ทางทิ ศตะวันออก
มี ธารนํ้ าจื ดไหลลงมาจากเขาลงทะเลหลายสาย บนเกาะนี้เคยมี ทองคํ าและแร่
ดี บุกที ่ปะปนมากับก้อนกรวด ก้อนทรายตามลํ าธารต่างๆ ด้วย ตามชายฝั่ งมี
สวนมะพร้าวเรี ยงราย ราษฎรทํารั้ วกั้นเขตสวนตลอดไปตามชายทะเล ราษฎรที ่
อาศัยบนเกาะมีทั้งไทย จีน ประมาณ 300 ครัวเรื อน แบ่ งออกเป็ น 2 พวก พวก
หนึ่งเป็ นส่วนดี บุก เสี ยเงิ นปี ละ 7 บาท 2 สลึง อี กพวกหนึ่ งเป็ นรังนก เสี ยเงิ น
ปี ละ 5 บาท 2 สลึ ง”