st116 - page 72

55
เท่านั้น เพราะถือว่าเป็นพลเมืองส่วนใหญ่ ในประเทศ ประกอบกับอาจด้วยเหตุผลเริ่มแรกของการเปิด
โครงการพัฒนาที่ ดินเมืองซิเตียวันนี้ตั้งแต่เริ่ มแรกก็มี เนื้อที่ดินโครงการจํ านวนจํากัด การถื อครองที่ดิ น
สําหรับชาวฮกจิ วจึงถูกจํ ากัดไปในตัว
ชาวจีนฮกจิ วส่วนหนึ่งจึงเริ่มแสวงหาโอกาสให้กับชี วิตในดินแดนใหม่อี กครั้ง ทว่าก็ แตกต่าง
จากการแรกชี วิ ตในมาเลย์เซี ย ชาวฮกจิวมี ก็ เฉพาะแรงกายมาใช้ แรงงานแลกค่าตอบแทนเพื่ อ
ความหวังในชีวิ ตที่ดี กว่ า ชีวิ ตในการบุกเบิ กสวนยางพาราในซิเทียวัน วั นเวลาของการเก็ บเกี่ยว
ประสบการณ์ได้ทําให้พวกเขาเป็นชาวสวนยางพาราที่มี ทักษะ ความชํานาญ และสิ่งนี้จะเป็นสิ่งสําคั ญ
นําพาเขาสู่การบุ กเบิกพื้นที่ทํากินใหม่บนดินแดนแห่งใหม่อีกครั้ง
กู ล. (2537). เล่ มเดิม. หน้ า 57.) /นโยบายสงวนที่ดินสําหรับคนพื้นเมืองมลายู และกี ดกันคนชาติ อื่นๆ ของ
รั ฐบาลมลายานั้น การสัมภาษณ์ บอกว่ากําหนดให้ชาวจี นถือครองที่ดินได้ไม่ เกินคนละ 7 ไร่ (นายเมธา เอื้อนนทัช ,
สัมภาษณ์ที่บ้านเลขที่ 397/1 ม.2 ต.นาบอน จ.นครศรีธรรมราช เมื่อวันที่ 20 ตุ ลาคม พ.ศ.2553.)