บทเรียนการดำเนินงานสภาวัฒนธรรม - page 167

๓๖๐
๒.๒ สภาวัฒนธรรมอาเภอเมืองมีสภาพการณ์และบทเรียนการดาเนิ นงาน ตั้งแต่เริ่ มจัดตั้ง
ถึงปัจจุบัน ที่ได้ดาเนิ นการอยู่จริง ทั้งที่ดาเนินการผ่ านมาแล้วและกาลังดาเนินการอยู่
๒.๒.๑ มีการวิจัยวั ฒนธรรม คือ มีการสารวจ ศึกษา สังเคราะห์ และวิเคราะห์ ข้อมูล
ต่างๆ เพื่อประโยชน์ ในทางวัฒนธรรม
๒.๒.๒ มีการพิทักษ์รักษาและธารงไว้ ซึ่งวัฒนธรรมทั้งที่เป็นรูปธรรมและนามธรรม
๒.๒.๓ มีการเลือกสรรวัฒนธรรมที่สูญหายหรือกาลั งเสื่อมสลายมาทาให้มี
ความหมายและมีความสาคั ญ
๒.๒.๔ มีการริ เริ่มสร้างสรรค์ และปรับปรุงเปลี่ยนแปลงวัฒนธรรมให้เหมาะสมกับ
ยุคสมัย โดยยังคงรักษาไว้ซึ่งเอกลั กษณ์ความเป็นไทย
๒.๒.๕ มี การถ่ายทอดวัฒนธรรม โ ดยนาวัฒนธรรมที่ผ่ านการเลือกสรรกลั่นกรอง
แล้วไปใช้ในกระบวนการให้การศึกษา
๒.๒.๖ มีการสนับสนุนให้บุคคลหรือหน่วยงานสามารถจัดกิจกรรมวัฒนธรรมได้
อย่างมีประสิทธิภาพและประสิ ทธิผล
๒.๒.๗ มีการส่งเสริมสนั บสนุนให้ บุคคลที่มีความรู้ความสามารถพิเศษทางวั ฒนธรรม
ได้มีโอกาสแสดงออกและพั ฒนาความรู้ความสามารถอย่างเต็มศักยภาพ
๒.๒.๘ มีการส่งเสริ มสนับสนุนให้บุคคลและหน่วยงานต่างๆ ทั้งในระดับท้องถิ่น
ระดับชาติและระดับนานาชาติ ได้มี โอกาสแลกเปลี่ยนวั ฒนธรรม เพื่อเสริมสร้างความเข้าใจอันดีต่อกัน
๒.๒.๙ มีการจัดเก็บ วิเคราะห์ ตีความหมายความรู้ทางวัฒนธรรม เพื่อป้องกันแก้ไข
ปัญหาทางวัฒนธรรม หรือเฝ้าระวังและแก้ไขปัญหาการเบี่ยงเบนทางวั ฒนธรรม
๒.๓ สภาวัฒนธรรมอาเภอเมืองสามารถบรรลุวัตถุประสงค์การตั้งสภาวัฒนธรรม โดย
สามารถทาให้
๒.๓.๑ เกิดการรวมตัวจัดตั้ งองค์กรชุ มชนของประชาชนในท้องถิ่นทั้ งในระดั บ
หมู่บ้าน ตาบล (ครบทั้ง ๑๙ ตาบล) เพื่อดาเนิ นกิจการทางวั ฒนธรรมให้นาไปสู่การแก้ ไขปัญหาและ
พัฒนาท้องถิ่นของตนเอง
๒.๓.๒ เกิดการรวมพลังระหว่างองค์กร ชุมชน ในท้องถิ่นต่างๆ เข้าด้วยกันใน
ลักษณะของเครือข่ายทางวัฒนธรรมที่มี การติดต่ อสื่อสาร พบปะ แลกเป ลี่ยนข่าวสารข้อมูล ตลอดจน
แลกเปลี่ยนทรัพยากรต่างๆ ซึ่งกันและกัน ระหว่างเครือข่ ายอย่างกว้างขวาง