การศึกษางบประมาณด้านวัฒนธรรมภาครัฐ ปีงบประมาณ ๒๕๕๔ - page 81

67
จังหวะเครื่องบรรเลงซึ่งมี เสียงดัง ทําให้รู้สึกเพลิดเพลิน หรือเกิดอารมณ์รัก โศก หรือ รื่นเริง เป็นต้น ดนตรีมีบทบาท
หน้าที่ในการบรรเลงเพื่ อการขับกล่อม ความบันเทิง ประกอบพิธีกรรม และประกอบการแสดง
3.2 การแสดง หมายถึง การแสดงออกทางร่างกาย ท่วงท่าการเคลื่อนไหว
ท่าเต้น ท่ ารําการแสดงกิริ ยาของการเต้น การรํา การเชิด ฯลฯ ซึ่งแสดงถึงอารมณ์ความรู้ สึกและเรื่องราว การแสดงอาจ
แสดงร่วมกับดนตรี และการขับร้องหรือไม่ ก็ได้
3.3 ดนตรีและการแสดงในพิธีกรรม หมายถึง การผสมผสานระหว่างการ
แสดง การร้องการร่ ายรํา และดนตรีที่ใช้ประกอบอาชีพ เป็นต้น
3.4 เพลงร้องพื้นบ้าน หมายถึง บทเพลงที่เกิ ดจากคนในท้องถิ่นนั้ น ๆ ที่คิด
รูปแบบการร้อง การเล่น เป็ นบทเพลงที่มี ท่วงทํานอง ภาษาที่เรี ยบง่าย มุ่งความสนุกสนานเพลิดเพลินในโอกาสต่าง ๆ
หรือการร่วมแรงร่วมใจการทําสิ่งใดสิ่งหนึ ่งในการประกอบอาชีพ
4. สาขาแนวปฏิบัติ ทางสังคมพิธีกรรมและงานเทศกาล หมายถึ ง การประพฤติปฏิบัติในแนวทางเดียวกัน
ของคนในชุมชนที่สืบทอดกันมาบนหนทางของมงคลวิถี นําไปสู่สังคมแห่งสันติสุขแสดงให้เห็นอัตลักษณ์ของชุมชนและ
ชาติพันธุ์ นั้นๆ แบ่งออกเป็น 3 ประเภท คือ มารยาท ขนบธรรมเนียมประเพณีและงานเทศกาล
4.1 มารยาทหมายถึง การประพฤติปฏิบัติที่ดี งามต่อผู้อื่น
4.2 ขนบธรรมเนียมประเพณี หมายถึง การประพฤติปฏิบัติ และการกระทํา
กิจกรรมที่สืบทอดต่อๆ กั นมาในวิถีชีวิตและสังคมของชุ มชนนั้น ๆ
4.3 งานเทศกาล หมายถึง กิจกรรมที่กระทําตามกําหนดเวลาในรอบปี
5. สาขางานช่างฝีมือดั้งเดิม หมายถึง ภูมิ ปัญญา ทักษะฝีมื อช่าง การเลือกใช้วั สดุ และกลวิธี การ
สร้างสรรค์ ที่แสดงถึงอัตลักษณ์ สะท้อนพัฒนาการทางสังคม และวัฒนธรรมของกลุ่ มชน แบ่งออกเป็น 10 ประเภท คือ
ผ้าและผลิตภัณฑ์จากผ้ า เครื่องจักสาน เครื่ องรัก เครื่องปั้นดินเผา เครื่องโลหะ เครื่องไม้ เครื่องหนัง เครื่องประดับ งาน
ศิลปกรรมพื้นบ้าน และผลิตภัณฑ์อย่างอื่น
5.1 ผ้าและผลิตภัณฑ์จากผ้า หมายถึง ผลผลิ ตที่เกิดจากการทอ ย้อม ถัก ปั ก
ตีเกลียวยก จก มัดหมี่ พิมพ์ลาย ขิด เกาะ / ล้วง เพื่อใช้เป็นเครื่ องนุ่งห่ม แสดงสถานภาพทางสังคม ลวดลายผ้ามีความ
เกี่ยวข้ องกับตํานานพื้นถิ่น ความเชื่อและธรรมชาติ ซึ่งลวดลายดังกล่าว มักเกิดจากเส้นพุ่งเป็นหลัก
5.2 เครื่องจักสาน หมายถึง ภาชนะเครื่องใช้ประจําบ้านของคนไทย ทําจาก
วัตถุ ดิบในท้องถิ่น เช่น ไผ่ หวาย กระจูด ลําเจียก โดยนํามาจั กและสาน จึงเรียกว่า เครื่องจักสาน กลวิ ธีในการทําเครื่อง
จักสาน ได้แก่ การถั ก ผูก รัด มัด ร้อย โดยใช้ตอก หวาย เพื่อให้เครื่องจักสานคงทน และคงรูปอยู่ได้ ตามต้องการ
5.3 เครื่องรัก หมายถึง หัตถกรรมที่ใช้รักเป็ นวัสดุสําคั ญในการสร้างผลงาน
เช่น ปิดทองรดน้ํ า ภาพกํามะลอ ประดับมุก ประดับกระจกสี ปนกระแหนะ และเขิน รักหรือยางรั ก มีคุณลักษณะเป็น
ยางเหนี ยว สามารถเกาะจับพื้นของสิ่งใดสิ่งหนึ่งที่ประสงค์จะทาหรือถมทับหรือเคลือบผิวได้ดี ทําให้เป็นผิวมันภายหลัง
รักแห่งสนิท มีคุ ณภาพคงทนต่อความร้ อน ความชื้นกรดหรื อด่างอ่อนๆ และยังเป็นวัสดุ ที่ใช้เชื่อมสมุก หรือสีเข้าด้วยกัน
5.4 เครื่องปั้นดินเผา หมายถึง หัตถกรรมที่ใช้ดินเหนียวเป็นวัตถุดิ บหลักใน